,

Column: het mysterie van het Italiaanse ondergoed

het mysterie van het Italiaanse ondergoed

Het viel me opeens op toen ik naar de wapperende wasjes keek die in de zon hingen te drogen. Het was zo’n typisch beeld dat je voor je ziet als je aan een willekeurige smalle Italiaanse straat met huizen denkt. Gekleurde gevels. Opengeslagen groene en bruine luiken. Waslijnen die van de ene naar de andere kant gespannen zijn. En schoongewassen kleding en lakens als gekleurde vlaggen in de wind. Maar er miste iets en ik kan niet meteen zeggen wat het was. En, zoals dat nu eenmaal gaat zo gauw je het antwoord op een vraag gevonden hebt, snapte ik vervolgens niet dat het me niet al veel eerder was opgevallen. Het was zo overduidelijk: het ondergoed ontbrak!

Waar zijn de onderbroeken?

Er was werkelijk geen enkele onderbroek te bekennen. En ook geen beha’s trouwens. Terwijl er wel wasjes hingen waar je onderbroeken bij zou kunnen meewassen. Of beha’s. Dat Italianen zonder ondergoed door het leven gaan, leek me uitgesloten. Net als de mogelijkheid van papieren varianten die je na gebruik weggooit me niet erg reëel leek. Afgaand op de grote hoeveelheid lingeriezaken die je hier tegenkomt, zou eenmalig gebruik van een normale onderbroek nog het meest voor de hand liggen. Maar zelfs dat leek me een beetje overdreven.

LEES OOK:  Column: oudergesprekken op school in Italië

Maar waar hingen ze dan? Uit het zicht? Verstopt? Binnen? Op een rijtje in de badkamer? Gezellig naast elkaar op een rekje ergens in een hoek? En waarom niet in het zonnetje? Om te voorkomen dat ze van kleur verschieten?

Het mysterie van de onderbroek

Een mysterie. Want ook de Italianen bij mij thuis hadden geen verklaring. Het kroost niet omdat ze hun moeder gewend zijn die alles gewoon zonder onderscheid aan de lijn hangt. En manlief niet, omdat hij zich het in de zon drogend ondergoed van het hele gezin achter zijn ouderlijk huis herinnerde. En met een grijns zei dat hij zich verder nooit zo in het probleem verdiept had.

De oplossing

Toen zag ik mijn buurvrouw haar was ophangen. Inclusief ondergoed. Op het eerste lijntje, dicht bij het balkon, verstopt achter de rest van het wasgoed. En wist ik dat zij het antwoord had, al moest ze er zelf ook eerst over nadenken. Het van haar moeder meegekregen idee dat anderen jouw intieme kledingstukken, of het nu gaat om niemendalletjes van kant of stevige slips van 100% puur katoen, niet hoeven te zien. Oma’s lessen uit lang vervlogen tijden om te voorkomen dat haar kleindochters de talk of the town zouden zijn wanneer mannen tot in detail over hun ondergoed  konden vertellen. Want niemand zou geloven dat hij zijn kennis opdeed door simpelweg de was aan de lijn te bestuderen.

LEES OOK:  Nieuwe columnist op DitIsItalie.nl: Myrthe

Het lag voor de hand

Geen onderbroeken uit een soort van preutsheid dus. Een heel logische verklaring eigenlijk. Die ook best voor Nederland zou kunnen gelden. Was ik te hard op zoek geweest naar een verklaring vanuit de verschillen tussen Italië en Nederland? Waren wij bij mijn ouders thuis gewoon veel te makkelijk wat betreft het ondergoed en was het daarom niet in me opgekomen? Worden onderbroeken ook in Nederland weggemoffeld zonder dat me dat ooit is opgevallen? Ik heb er eerlijk gezegd nooit op gelet. Vanaf nu zal ik met een ander oog naar de wasjes onder de Nederlandse zon kijken!

Foto: Pixabay

Column: het mysterie van het Italiaanse ondergoed
Beoordeel dit artikel

Geschreven door Myrthe Claus

Myrthe Claus

Ons dagelijkse leven, in kleine dingen soms zo anders, maar vast toch heel herkenbaar voor iedereen in Nederland, is de basis voor mijn column hier op DitIsItalie.nl. Ik schrijf als freelancer over Italië.

One Ping

  1. Pingback:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Loading…