• in ,

    Italiaanse groenten inmaken in het zuur

    Hoe maak je Italiaanse ingemaakte groenten?

    Ingemaakte groenten bij de antipasti, dat heb ik altijd lekker gevonden in Italië. Zou ik dat zelf thuis ook eens kunnen proberen te maken? Ik heb er tot nu toe afstand van gehouden. Omdat ik het niet ken, mijn moeder deed het niet, mijn oma maakte alleen potjes met jam en ooit hoorde ik van iemand dat het dodelijk kan zijn als je niet weet wat je doet. Botulisme kun je niet proeven, zien of ruiken.

    Supermarktzekerheden doen daarentegen af aan de smaak van lekker eten. Ik wil niet die doorgekookte erwtjes en worteltjes van de supermarkt uit een glazen pot! Een culinaire gruwel. Zonder kans op botulisme, want de groenten zijn helemaal doorgekookt.

    Giardiniera

    Toch wilde ik thuis graag giardiniera maken. Italiaanse groenten in het zuur. Ik vergeleek verschillende recepten voor dit gerecht waarin de verschillende kookboeken verschillende pH-waarden en verschillende ingrediënten gebruiken. Het valt mij op dat in veel recepten niet staat hoe je veilig kan inmaken, hoelang je het in je kelder kunt bewaren of hoelang je het, eenmaal open, in je koelkast kan bewaren.

    Er staat een recept, en hoe je het steriel doet, wat een veilige pH-waarde is. Voor de rest: zoek het maar uit. En het is ook niet zo dat ik een meter in huis heb voor het meten van de pH-waarde.

    Op het blog van Leesvoer lees ik: je moet gewoon goed weten wat je doet als je groenten inlegt. Vabbene, maar: hoe moet dat dan, veilig inmaken?

    En toen ging ik doen waarvan je weet dat je het nooit moet doen: informatie over je gezondheid zoeken op internet. Binnen vijf minuten zag ik de CSI al bij mijn voordeur staan, klaar om de doden te identificeren.

    Vertrouwen

    Voor mij is het altijd een kwestie van vertrouwen geweest. Omdat ik consumeerde wat anderen mij voorschotelden. Hoeveel vertrouwen heb je in de vinder van de paddenstoelen of de maker van ingelegde groenten?

    Mijn schoonvader vertrouw ik met tegenzin wat paddenstoelen betreft, maar een Russische vriendin die een geurende pan vol boleten kookte die ze had gevonden langs de provinciale weg voor geen cent. Hoewel ze zelf laaiend enthousiast was over haar gerecht.

    Ach, zei mijn broer. Oma deed het toch ook? Tja, wellicht had ze gewoon geluk. Ik wil zekerheden. Die biedt mijn oma mij niet.

    In een kookboek uit 1978 dat ik van mijn moeder kreeg staat dat het goed is voor je ingemaakte groenten, als je je voorraadkast regelmatig wit. En dat je altijd de modernste inzichten over inmaken moet gebruiken. Ik besluit alléén het laatste advies over te nemen.

    Inmaken in 2018

    Ik krijg hulp van Antoinette Coops, de meest benaderbare Nederlands-Italiaanse receptenschrijver van de giardiniera. Coops vertelt me dat er drie dingen nodig zijn voor botulisme:

    • Een zuurgraad boven 4,6 pH.
    • Afwezigheid van zuurstof.
    • Een bewaartemperatuur van boven de 18 graden.

    Als je echt zeker van je zaak wilt zijn, kun je bij je bij de drogist of online een stripje halen om de pH-waarde te meten. Een waarde van 4,6 betekent dat je inmaakvocht niet per se alleen azijn hoeft te zijn.

    Het inmaakvocht kan best een mengsel van water en azijn zijn. Daarbij geeft het nieuwe boek van Coops wél instructies over hoe je steriel kunt inmaken bij het recept van giardiniera.

    Kookinstructrice Nicolette Versluis van Mijn Kookschool leert me nog dat je niets uit een pot of blik moet eten als het deksel bol staat of als de pot niet meer vacuüm is (dus niet klikt bij het openen).

    Ik besluit voortaan meer te vertrouwen op moderne kookboeken en mijn eigen gezonde verstand in de keuken. Het leven moet ook leuk blijven.

    Heb jij weleens groenten zelf ingemaakt?

  • in ,

    Italiaanse literatuur: Strikken van Domenico Starnone

    Strikken van Domenico Starnone dat in augustus 2017 uitkwam in Nederland was dan wellicht toch van dezelfde schrijver als die van de Napolitaanse romans van pseudoniem Elena Ferrante.

    Jarenlang was het al onderwerp van gesprek. Was Domenico Starnone soms de echtgenoot van de schrijfster? Een Italiaanse onderzoeksjournalist volgde het geld en kwam uit bij de Starnone en zijn vrouw Anita Raja. Zou Raja dan Ferrante zijn? Maar wetenschappelijk onderzoek naar de stijl en het woordgebruik van de boeken, wees toch Starnone zelf aan als de schrijver.

    Hoe dan ook, mijn nieuwsgierigheid was gewekt. En inderdaad, er zitten dezelfde thema’s in. Overspel, liefde, een psychologische roman die zich voor een groot deel afspeelt in Napels. Ook de roman Strikken werd de hemel in geprezen door verschillende grote Italiaanse kranten.

    Het verhaal

    Strikken van Domenico Starnone is een zinderende, woedende roman, het verhaal van een vlucht, van een terugkeer en van de onzichtbare banden die ons voorgoed aan elkaar ketenen. 
    Vanda en Aldo zijn jong getrouwd maar na twaalf jaar huwelijk – jaren waarin de seksuele revolutie ook Italië bereikte – is Aldo toe aan iets anders. Vandaar dat hij nu in Rome zit, verliefd op de vluchtige charme van een jong, onbekend meisje met wie alle dagen vrolijk zijn, terwijl zij met hun twee kinderen in Napels achterblijft, razend, en met onbeantwoorde vragen.

    Moeilijk voor een puriteinse Nederlandse

    Op de achterflap lezen we dat Aldo aan iets anders toe was, ook door toedoen van de seksuele revolutie die Italië bereikte. Ik ben een puriteinse, zeiden Italianen mij wel eens. Ik sluit niet uit dat dat zo is. Italianen zijn vaak uitbundig als levensgenieters. Ik heb moeite met het begrijpen van de motieven die mannen hebben om overspel te plegen.

    En met die vrouwen die zichzelf daardoor verliezen op de manier die Starnone beschrijft. Het mag duidelijk zijn: ik heb nog niet in deze situatie gezeten. Wel begrijp ik wat hersenspinsels zijn en op welke manier je gedachten soms een loopje kunnen nemen met de werkelijkheid en je relaties kunnen vergallen. Daar gaat dit boek ook over.

    Een Italiaans verhaal

    Ben ik nu wereldvreemd als ik de indruk heb dat dit ook een Italiaans verhaal is? Natuurlijk zijn er ook in Nederland mannen die vreemd gaan, ik heb altijd de indruk dat dat bij mensen is die in nog in de veronderstelling verkeren dat het leven saai is.

    Ik word al moe bij de gedachte aan overspel. Lijkt me vreselijk, alleen al qua logistieke organisatie. Maar in Italië zindert de passie wat meer. Hangt ze wat meer in de lucht. Is het de ultieme belediging als je het gebaar van le corna maakt tegen een andere automobilist. Als je suggereert dat zijn vrouw hem bedriegt. In Nederland halen mensen dan hun schouders op.

    Aanrader?

    Wil je wat meer weten over vernietigende krachten in een relatie? In het kader voorkomen is beter dan genezen? Dan moet je dit boek zeker lezen. Het is knap geschreven, de karakters fijnzinnig ontleed, de dialogen scherp en snijdend.

    De schrijver is een meester in het kennen van zijn personages en het benoemen van de diepste krochten van hun ziel. Je blijft na het lezen echter achter met een gevoel van diepe wanhoop en desillusie over de mogelijkheid van échte liefde in een huwelijk.

    Als je dus een positiever verhaal wilt lezen, raad ik je toch echt liever de Napolitaanse serie aan van Ferrante die gaat over de kracht om door te gaan, en niet over de kracht van de vernietiging.

    Strikken
    (download hier gratis het eerste hoofdstuk)
    door: Domenico Starnone (vertaald door Manon Smits)
    176 blz.
    € 18,99
    Atlas Contact, augustus 2017
    ISBN 9789025451714

    Koop bij bol.com

  • in ,

    Column: even terug in Nederland

    Even ben ik weer op Nederlandse bodem. Zeven maanden na de laatste keer. Ik kijk een beetje meewarig uit het raampje van het vliegtuig. ‘Was Nederland altijd zo plat?’ vraag ik me zachtjes af. Naast mij zit een Italiaan die helemaal verknocht is aan Nederland en er het liefste zou gaan wonen. ‘Nederland heeft álles wat Italië niet heeft’, zegt hij met een brok in zijn keel.

    Ik kijk van hem naar de platte lappendeken en kijk hem vervolgens nogmaals vragend aan. Als het Vueling-toestel de Amsterdamse grond raakt en ik ‘Welkom in Nederland’ zie staan, krijg ik kippenvel. Een rare sensatie om hier weer te zijn.

    Nu zul je wel denken ‘joh, zeven maanden, waar maak jij je druk om?’ Gelijk heb je, maar toch… Het voelt gewoon anders. Wellicht omdat ik in Italië in een heel andere wereld leef. Die van opera, optredens, spreken voor groepen en me daardoor veel meer de artiest voel. In Nederland voel ik me anders…

    Een paar voorbeelden

    In Italië kan ik op een plein gaan staan en vanuit het niets ineens het Libiamo nei Lieti Calici gaan zingen of een mooi Dicitencello Vuie. Als ik in Nederland zing, wordt de radio harder gezet, zodat het ineens lijkt of je staat te battelen tegen René Froger.

    In Italië eet ik tussen de middag eigenlijk altijd pasta. Voor een goede, stevige bodem om vervolgens lekker door te kunnen werken tot een uur of zeven in de avond. Lunchen in Nederland is vaak brood of een snotterige uitsmijter met kaas of een ‘snelle salade’. Tijd voor kwaliteit en goed eten is dan wat minder aanwezig.

    In Italië ga ik uit met vrienden en zit ik in de late avond op een pleintje met een gin-tonic of een biertje, in Nederland sta je ongemakkelijk met je hoofd te schudden op de kroegbeat en drink je vooral heel veel. En als ik dan ooit in Italië in zo’n type bar sta, wordt er in ieder geval goed en lang gedanst.

    In Italië is het fijn om er goed uit te zien. Je kleedt je mooi, ziet er strak uit en doet echt je best. Ik zat met een vriendin van me zeer goede Napolitaanse pizza te eten in Utrecht en wat ik toen zag… nou ja, laat maar… je begrijpt vast de strekking wel: kleding heeft in Nederland vaak en vooral een functie*.

    *Je begrijpt dat ik wel een beetje generaliseer om het concept duidelijk te maken.

    Te Italiaans voor een Nederlander

    Tijdens mijn verblijf ben ik gaan eten bij een groep vrienden. En die ken ik al bijna heel mijn leven. Als ik hen moet geloven, ga ik me door in Italië te wonen ook anders gedragen. ‘Je praat meer met je handen, Rein, en je maakt soms rare zinnen,’ zegt mijn oudste en beste vriend.  ‘O ja’, vult hij nog aan: ‘je hebt het altijd koud, ook als wij half overlijden van de hitte,’ lachend neemt hij een slok van zijn wijn.

    ‘Je etenstijden zijn super laat en als je eet dan altijd met liters olijfolie’, roept een vriendin vanuit de keuken, ‘plus je kleedt je alsof je iedere dag een modeshow moet lopen’. Ik begin te lachen. ‘Nou jongens, zo kan-ie wel weer’. ‘Dat vinden wij ook, Mister Cavalli,’ roepen zij vervolgens in koor.

    Te Nederlands voor een Italiaan

    De discussie gaat wel verder, want als ik te Italiaans ben om een Nederlander te zijn, ben ik dan ook te Nederlands om Italiaan te zijn? Het antwoord is absoluut ‘ja’. Dat durf ik volmondig te zeggen.

    Ik ben veel te direct om Italiaan te zijn, kan vaak de subtiele indirecte boodschappen nog niet begrijpen en loop er geregeld tegenaan dat ik te ongeduldig ben. ‘Ja, hoelang moet je hier nou over doen? Dit kunnen we nu toch wel direct beslissen?’ En zo verder…

    Hoezeer ik ook van eten hou, ik combineer nog niet altijd de ijssmaken niet goed, kook de pasta soms te kort of te lang en kan nog steeds niet de perfecte tomatensaus maken. Baccalà alla Livornese is wel baccalà maar in Livorno zouden ze het net anders doen, de olijven zijn niet van het juiste merk en op het gebied van pastadiktes heb ik nog wel het een en ander te leren.

    Englishman in New York

    Ja, en dan sta je dus tussen twee culturen in. En dat is best wel een leuke positie moet ik eerlijk bekennen, want je ziet de wereld een stukje grijzer tussen al het zwart en wit. Daarnaast kun je ook veel meer kiezen.

    Soms is het heerlijk om even de ‘andere’ positie in te nemen. Dat je dan juist heel Nederlands gaat zijn in Italië of juist heel Italiaans in Nederland. Om op die manier ook weer de ogen te openen van je lokale vrienden en kennissen, en ze laten inzien dat bepaalde zaken ook anders kunnen. Vaak meer easy of juist een stuk preciezer.

    Een Englishman in New York? Ja, ik denk dat ik Sting’s gevoel wel begrijp. En dat je vooral jezelf moet blijven in dat geweld, want juist dan kunnen we van elkaar leren. En dat leidt soms tot verrassende uitkomsten.

    Italiaanse vrienden die enorm gaan plannen of mijn geweldige moeder die ineens pasta eet voor de lunch. Ach ja, het kan verkeren.

  • in ,

    Column: zinkputje

    Het bewuste zinkputje

    Het leven in Rome is over het algemeen best aangenaam, maar soms krijg je te maken met problemen die je je in de verste verte niet voor kon stellen en die meestal het product zijn van typisch Italiaanse eigenaardigheden. Zo ook nu weer, in wat ik maar de affaire van het zinkputje zal noemen.

    Het begon eenvoudig. Wij wonen op de bovenste verdieping en de benedenburen klaagden over lekkage vanaf ons dakterras. In zo’n geval stelt de administrateur van de flat een bedrijf aan dat het probleem moet verhelpen. Dat gebeurde nu ook, met dien verstande dat het ingeschakelde bedrijf een paar Oost-Europeanen stuurde, die als arbeidskrachten ongetwijfeld heel goedkoop zijn (als ze al op de loonlijst staan), maar qua vakbekwaamheid te wensen overlieten.

    Verstopt

    Meteen de eerste dag raakte zodoende het zinkputje naast de keuken verstopt, omdat zij er resten kalk en cement in hadden gesmeten. Toen mijn vrouw de afwasmachine aanzette, gulpte er een stroom donkere blubber over het terras en werd de keuken zo goed als onbruikbaar.

    Nu wordt het even technisch, maar dat kan niet anders. Het zinkputje komt uit op een twintig meter diepe schacht, die op de begane grond in een beerput uitkomt. Die moet elke paar jaar geledigd worden, en bij andere bewoners is dat ook gebeurd, maar bij ons niet.

    Waarom niet? Omdat de toegang zich bevindt in de garage van een schizofrene benedenbuurvrouw, die haar schuur hermetisch gesloten houdt en voor niemand opendoet. De met de reiniging belaste ambtenaren hebben hun tijd niet verspild aan het oplossen van het probleem, maar de zaak jaar na jaar maar zo gelaten. Met als gevolg dat niet alleen de put, maar ook de schacht al bijna tot de nok toe vol zitten.

    Het terras van ons huis in Rome (inmiddels weer schoongeveegd)
    Het terras van ons huis in Rome (inmiddels weer schoongeveegd)

    Antipsychiatrie

    Wij zijn daarmee indirect slachtoffer geworden van de veel geroemde antipsychiatrie. Deze theorie, die in Italië is uitgevonden en furore maakte, komt erop neer, dat je gekken niet moet opsluiten maar gewoon tussen de andere mensen moet laten leven. Om die reden zijn sinds de jaren 70 de meeste psychiatrische instellingen – en vaak waren dat ook ellendige gestichten – gesloten.

    Alleen is van de tweede helft van het programma, de opvang aan huis of in therapeutische gemeenschappen, veel minder terechtgekomen. De meeste gestoorden komen daarom tot last van hun familie en als ze die niet hebben is de straat vaak hun bestemming. Kijk ’s avonds maar eens in de buurt van het Stazione Termini!

    Onze buurvrouw heeft geen naaste familie maar wel haar eigen woning. (Ook al betaalt ze daarvoor geen gemeentelijke belastingen, gas, licht en water: dat doen de overige bewoners, die daartoe ook wettelijk verplicht zijn.)

    Zij had van overheidswege wel een voogd toegewezen gekregen, maar die is een paar jaar geleden gillend weggelopen en ook in dit geval is er geen vervangende oplossing gezocht. Af en toe loopt ze prevelend of schreeuwend naar buiten, maar verder is ze helemaal alleen en weigert ze elk contact. Pogingen om de sleutel tot haar garage te krijgen zijn dan ook volstrekt zinloos gebleken.

    Wat nu? De deur van de garage forceren is geen optie: dan wordt de politie erbij betrokken en die heeft er geen boodschap aan dat er sprake was van overmacht. Ook de brandweer inschakelen om de deur te openen kan niet: die komt alleen in actie als er levensgevaar dreigt.

    Laatste redmiddel

    Het traditionele middel in gevallen als dit is de aangetekende brief. Maar wij weten uit jarenlange ervaring dat ze die ook niet in ontvangst neemt. Wanneer dat bij herhaling het geval is, rest nog een laatste redmiddel, de gang naar de rechter.

    Maar als je ook maar een beetje op de hoogte bent van het Italiaanse rechtsstelsel, weet je ook dat je dan al gauw niet één maar twee of drie jaar verder bent. En zo lang willen wij niet zonder keuken zitten. Er wordt nu gespeurd naar een mogelijkheid om de beerput te ledigen vanuit het riool. Als dat niet lukt, moeten we maar op zoek naar een pied-à-terre. Met keuken.

  • in

    Mijn Italië – Saskia Balmaekers

    Mijn Italië van Saskia Balmaekers

    Saskia Balmaekers van ontdekkingsblog Ciao tutti heeft haar werk weten te maken van Italië. Sinds ze in februari 2010 haar eerste blogartikel plaatste, groeide de website uit tot het grootste Italië-blog van de Lage Landen met duizenden artikelen over il bel paese. Maar het bleef niet bij blogs alleen. Saskia lanceerde in de afgelopen jaren ook het ene na het andere boek geïnspireerd op haar liefde voor Italië.

    Ciao tutti

    Zo verschenen al:

    • Ciao tutti
    • Ciao tutti Rome
    • Mijn Rome
    • 101 mooiste plekken van Italië
    • De geheimen van Inferno

    En nu is er dus Mijn Italië dat als ondertitel Ontdek de best bewaarde geheimen van Italië meekreeg.

    Veel ruimte voor foto’s in Mijn Italië

    Saskia over Mijn Italië:

    Mijn liefde voor Italië deel ik in Mijn Italië. Verwacht geen standaardreisgids met alle Italiaanse regio’s en alle mooie steden, dorpjes en andere plekken die je daar moet bezoeken. Daar zou ik Italië ernstig mee te kort doen, want hoe kan ik een land met zo veel prachtige plekken in iets meer dan tweehonderd pagina’s vatten?

    Saskia in Italië
    Saskia op de Vespa in Italië (auteursfoto: Alberto Sarrantonio)

    Meereizen aan de hand van thema’s

    Dat is de reden dat Mijn Italië een thematische opzet heeft. Aan de hand van een aantal typisch Italiaanse onderwerpen reis je samen met haar door Italië. Langs schilderachtige dorpjes, mooie musea en de fijnste stranden. Ze laat je meeproeven van traditionele pasta en Italiaans street food. Maar ook van historische cafés en zonnige eilanden, van de mooiste pleinen en van dorpjes waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan.

    De meest gefotografeerde plekken in Italië, inclusief de boom die iedereen kent

    De onderwerpen of thema’s die je in Mijn Italië tegenkomt zijn de volgende:

    • Ciao!
    • 101 redenen waarom jij Italië in je hart zult sluiten
    • Italiano DOC
    • Al bar
    • Geloof, bijgeloof en (on)geluk
    • De mooiste kerken, kathedralen en kloosters
    • Pasta
    • De mooiste Italiaanse dorpjes
    • Bijzondere plekken aan de Italiaanse kust
    • Piazza
    • Street food
    • Fotogenieke plekken in Italië
    • Kunst met een kleine k
    • Muizen, bijtjes, wespen en honden op de weg
    • Italian Way of Life

    Blog in een boek

    Je ziet het, dat zijn bij uitstek onderwerpen die je ook op een blog over Italië tegen zou kunnen komen. Mijn Italië laat zich dan ook lezen als een blog. En dat werkt goed als manier om met Saskia mee te kijken naar waar ze de inspiratie voor haar blogartikelen toch steeds weer vandaan haalt.

    Mijn Italië heeft een eenvoudige, goed leesbare vormgeving

    Het boek begint met een voorwoord van Saskia met een grote foto van haar op een scooter. Daarna lees je een stukje over de oorsprong van het overbekende ciao! en dan is het tijd voor de lijst met redenen waarom je van Italië moet houden. Het is alsof je van het ene naar het andere artikel klikt, maar nu doe je dat lineair en met bladzijden en dat is ook weleens verfrissend.

    De opzet is luchtig, kleurrijk en met veel beeldmateriaal. De vormgeving is eenvoudig en onopvallend, maar daardoor komen de foto’s en de kleuren extra goed uit. De foto’s zijn gemaakt door Saskia zelf, door Elena Hermens, Felice Hofman, Aniek Rooderkerken, Willemijn van Dijk en Carola Willemsen. Ook zijn er nog stockfoto’s van Italië toegevoegd.

    Bonte afwisseling

    Het is een bonte afwisseling van geinige verhalen, wikiweetjes en anekdotes over Italiaanse toestanden, waarbij de mooiste plekken van Italië én de bekende of minder bekende stereotypen van Italië de revue passeren. Bijzondere deuren, spookstadjes, kapelletjes, kunstwerken, Italiaanse voertuigen en meer.

    Veel ruimte voor de armoede, de bureaucratie en de donkere kanten van de Italiaanse samenleving (want die zijn er ook) is er niet in Mijn Italië, maar dat willen de meesten toch niet lezen als ze zich op een reisje naar Italië willen voorbereiden. Hoewel, iets meer rafels en rauwheid had van mij wel gemogen. Ongetwijfeld zijn ook Saskia’s ervaringen met Italië niet alleen maar schoonheid en plezier geweest.

    Maar goed, dit is het Italië van de mooie plaatjes (picture perfect, zoals het in het boek zelf wordt genoemd), de fijne verrassingen, de aardige mensen en het lekkere weer! En dat is het Italië waar de meeste mensen naar op zoek zijn.

    Achterflap van Mijn Italië

    Voorpret

    Die voorbereiding moet je vooral zien als voorpret voor je eigen kennismaking met Italië. Want het moge duidelijk zijn, voor praktische voorbereiding moet je dit boek niet pakken. Daarvoor zijn er al de reisgidsen zoals die van Capitool, time to momo en Lonely Planet.

    Het is dan ook geen reisgids, maar een heerlijke verzameling feelgood-stukjes over Italië. Om erbij te pakken als het in Nederland of België bij voorkeur grauw en grijs is. Om in te bladeren en te lezen en de Italiaanse sfeer te snuiven. En om samen met Saskia weg te dromen naar wat Italië zo Italiaans maakt.

    Je kunt natuurlijk ook op Ciao tutti terecht voor je dagelijkse shot Italië.

    Mijn Italië
    Ontdek de best bewaarde geheimen van Italië
    door: Saskia Balmaekers
    240 blz.
    € 19,99
    Xander Uitgevers, april 2018
    ISBN 9789401608701

    Koop bij bol.com

  • in ,

    3 campings rond het Gardameer voor luxepaardjes

    Eerder publiceerden we al een artikel met de 15 mooiste campings bij het Gardameer. Maar wat als je een echt luxepaardje bent? Als je liever helemaal niet naar de camping gaat, kun je kijken naar luxe hotels. Maar als je wél wilt genieten van de unieke sfeer van een camping met alle luxe die je je kunt wensen, dan moet je even verder lezen.

    We hebben 3 campings geselecteerd die over een eigen strand én een zwembad beschikken. Bovendien kun je op deze campings in een privéappartement, bungalow of in een stacaravan met airco verblijven. Geen gedoe met kampeerspullen of een back-to-basic huurtent, maar glamping zoals jij dat verdient!

    Hier komen ze, die 3 speciaal gekozen luxe campings aan het Gardameer.

    1. Camping Butterfly

    Op korte afstand van Peschiera del Garda vind je de kleinschalige luxe camping Butterfly. Hier vind je rust en ruimte, terwijl je toch kunt genieten van alle faciliteiten. Zoals een mooi zwembad en een veilig kinderbad. Het kiezelstrand aan het Gardameer is dichtbij.

    Heerlijke luxe op Camping Butterfly aan het Gardameer

    Pluspunten Camping Butterfly

    • Zwemmen in het Gardameer
    • Kinderanimatieprogramma
    • Goed restaurant en een snackbar
    • Mooi zwembad met apart kinderbad

    2. Camping Eden

    Bij San Felice del Benaco ligt Camping Eden. Een luxe terrassencamping die geweldig is gelegen aan het Gardameer. De camping is niet al te groot, maar wel goed uitgerust met sportvelden, fitnesstoestellen, een supermarkt en een restaurant en een bar. Ook als je niet van kamperen houdt, zul je het hier goed naar je zin hebben!

    Een fijne camping voor de hele familie aan het Gardameer: Camping Eden
    Een fijne camping voor de hele familie aan het Gardameer: Camping Eden

    Pluspunten Camping Eden

    • Luxe privéstrand aan het Gardameer
    • Zwembad met een apart kindergedeelte en 2 waterglijbanen
    • Schitterend uitzicht op het Gardameer en de bergen

    3. Camping Cisano & San Vito

    Camping Cisano & San Vito in Bardolino is eigenlijk 2 campings in 1 camping (Cisano & San Vito). Hier ervaar je de magie van het Gardameer. Reken op moderne faciliteiten als 3 zwembadcomplexen en meerdere bars en restaurants. Ook beschikt de camping over meerdere privéstranden direct aan het Gardameer.

    Genieten op Camping Cisano & San Vito aan het Gardameer
    Genieten op Camping Cisano & San Vito aan het Gardameer

    Pluspunten Camping Cisano San Vito

    • Toegang tot 2 campings en meerdere zwembaden en luxe faciliteiten
    • Mogelijkheden voor watersport, zwemmen en vissen
    • Sport- en fitnessmogelijkheden
    • Veel kindervoorzieningen

    Boek je luxe camping aan het Gardameer!

    Krijg je al zin in een luxe vakantie? Je kunt bijvoorbeeld boeken via de site van Lux Camp, een website die gespecialiseerd is in luxe kampeerplekken. Kijk snel of er nog een plekje voor je vrij is op een van deze luxe campings aan het Gardameer.

  • in ,

    Column: topografie, het is maar hoe je het bekijkt…

    Het Italiaanse dorp als centrum van de wereld

    Het komt vast door de ligging en de grootte van ons dorpje. Niet dat we zo ver van de bewoonde wereld wonen, want hemelsbreed is het nog geen 3 kilometer. Maar om in die bewoonde wereld te komen, moet je toch een ritje maken met de auto. Of een halfuurtje flink doorstappen over een van de twee toegangswegen naar wat wij thuis gekscherend onze metropool noemen.

    Het woord ‘metropool’ alleen al is te groot voor ons gehucht: het is namelijk zo groot – of zo klein – dat wat je het centrum zou kunnen noemen, meteen het hele dorp is. Met hier en daar nog een verdwaald huis in de verder afgelegen landerijen.

    Omgeving en wereldbeeld

    Die realiteit heeft zo zijn sporen nagelaten in het wereldbeeld van onze oudere dorpsgenoten. Daarmee bedoel ik niet hun meningen over wat er in de grote boze buitenwereld allemaal gebeurt. Afgaande op de verhitte discussies in de bar geloof ik niet dat ze daar zo eensgezind over zijn. Ik bedoel echt hun letterlijke wereldbeeld: de manier waarop volgens hen de wereld is opgebouwd. Het duurde even voordat ik doorhad dat zij er hun eigen kijk op nahouden. Nu ik het weet, maak dat een heleboel duidelijk.

    Het centrum van de wereld

    Het centrum van de wereld is in hun ogen natuurlijk ons Toscaanse dorpje. Nu kun je een boompje opzetten of dat inderdaad wel of niet zo is, maar het is een gedachtegang die je kunt begrijpen. De plek waar je woont is waar het allemaal om draait. Tot zover geen problemen.

    Buiten de grenzen van ons dorpje ligt volgens mening dorpsgenoot de gemeente waar we deel van uitmaken. Ook dat is nog in lijn met hoe menig ander die hier niet woont, het zou zien. Dan, een stapje hoger op de ladder, heb je Pisa, de provincie waarin wij wonen. So far, so good.

    Pisa, Italië en…

    Maar daarna wordt het anders dan je zou verwachten. Van menig verhaal dat zich buiten de grenzen van de provincie Pisa, maar wel in Toscane afspeelt, zou je denken dat mijn dorpsgenoten dat ‘Toscane’ zouden noemen.

    Niets is minder waar. Alles buiten Pisa is simpelweg ‘Italië’. Of het nu om het relatief dichtbij gelegen Florence gaat, om Milaan of Palermo, het is ‘Italië’. Het staat voor ‘niet in de buurt, je moet er voor reizen, maar we kunnen er de mensen nog wel min of meer verstaan’.

    Belangrijk om in gedachten te houden als je een gesprek hebt over bijvoorbeeld het bezoeken van familie in ‘Italië’. De vraag hoe lang de reis per auto of trein duurt, helpt bij het inschatten waar in ‘Italië’ het ongeveer is.

    De wereld buiten Italië

    En de wereld buiten Italië? Die heet gewoon Amerika. Zo simpel is het. Dat is de naam van het land waar familieleden naartoe trokken op zoek naar een beter leven en veel geluk. Dat dat in eerste instantie inderdaad Amerika was en in tweede instantie veel dichter bij huis, in Europese landen, maakt voor de belevingswereld van mijn oudere dorpsgenoten niet uit.

    Toen me dat eindelijk duidelijk was, snapte ik ook een ander idee dat ik tot dat moment vergeefs probeerde te verbeteren. Ik ben geen Nederlandse. Ik zal in hun ogen altijd ‘die Amerikaanse’ zijn en blijven.

  • in ,

    De 10 meest romantische plekken om te trouwen in Italië

    De 10 meest romantische plekken om te trouwen in Italië

    Als je gaat trouwen, kun je dat bijna niet beter doen dan in Italië. Er zijn honderden trouwlocaties waaruit je kunt kiezen. Hoe vind je jullie perfecte trouwlocatie? Hier zijn er 10 om je te inspireren.

    1. Villa del Balbianello, Comomeer

    Het Comomeer is populair bij beroemdheden van over de hele wereld. En van alle plekken rond het Comomeer is deze bij de Villa del Balbianello waarschijnlijk het meest romanstich. Niet voor niets werd hier gefilmd voor de Bond-film Casino Royale. Dit is jouw kans om je voor één keer in je leven een echte ster te voelen.

    2. Capri

    Schitterend witte huizen, kleine pleintjes, prachtige stranden en nauwe middeleeuwse straatjes. En natuurlijk zicht op de azuurblauwe zee. Capri is een van die wereldse plekken die je absoluut zou moeten overwegen als je een trouwerij in Italië wilt organiseren.

    3. San Clemente, Venetië

    Wat dacht je van een trouwpartij op je eigen privé-eiland bij Venetië? Als je trouwt in het luxueuze Kempinski Hotel op het eilandje San Clemente, dan is het mogelijk. Het hotel heeft zelfs een privékerk die je voor de ceremonie in kunt zetten. De terrassen, de binnenplaatsen en de geweldige tuinen maken jouw huwelijksdag helemaal af.

    4. Castello di Vincigliata, Toscane

    Groene heuvels, kastelen, wijngaarden, zon. Toscane heeft alle ingrediënten voor een goede trouwdag. Een van de beste plekken in Toscane is Castello di Vincigliata dat uitkijkt op Florence. Het kasteel dateert uit het jaar 1031. Na een grondige renovatie die 10 jaar duurde is het nu een perfecte plek om te trouwen.

    5. Portofino, Ligurië

    Wil je trouwen met een decor van gekleurde huisjes, diepe kliffen en blauwe zee? Dan hoef je niet helemaal door te reizen naar de Amalfitaanse kust. In het Ligurische Portofino vind je alles wat je zoekt in je Italiaanse bruiloft en meer. Het oude klooster La Cervara aan de weg naar Portofino is een plek vol rust en kalmte. Hier kun je jouw mooiste dag vormgeven in verschillende binnen- en buitenruimte waardoor bijna alles mogelijk wordt.

    6. Belmond Cipriani Hotel, Venetië

    Venetië heeft meer mooie plekken om te trouwen. En het luxe Belmond Cipriani Hotel is er eentje van. Vanaf de privéhaven kijk je op het beroemde San Marco Plein. Je kunt hier met zo’n 220 gasten terecht om te genieten van het water en de mooie historische tuinen. Doe het snel, voordat Venetië onder de golven verdwijnt!

    7. Langhe, Villa Pattono

    Het Langhe-gebied scoort met beroemde lokale producten als de Barolo en de witte truffel. Elk seizoen ziet dit stukje van Piëmont er weer anders uit, maar altijd is het prachtig. Villa Pattono is waarschijnlijk de mooiste plek in de regio. De villa dateert uit de 18de eeuw en is prachtig gerestaureerd. Hiervandaan heb je een mooi uitzicht op de omliggende heuvels, die zorgen voor een intiem gevoel bij je gasten.

    8. Rome

    Heb je zin in een mondaine bruiloft in Italië? Dan mag de oude wereldstad Rome niet op je shortlist ontbreken. Hier kun je niet alleen schitterende foto’s laten nemen met het Colosseum of de Trevifontein op de achtergrond, hier kun je ook elk idee voor je bruiloft uit laten voeren. Of je nu in een van de vele kerkjes wilt trouwen of een besloten feest in een historische tuin wilt organiseren. Niets is onmogelijk in Rome.

    9. Ostuni, Apulië

    Het zuiden van Italië wint snel aan populariteit. Vooral Apulië (Puglia) zit in de lift. In de hak van de Italiaanse laars tref je een geweldig trouwdecor. De witte stad Ostuni is ideaal voor een trouwerij. Tevens is het gemakkelijk bereikbaar vanuit de luchthaven van Bari.

    10. Villa Cimbrone, Ravello

    Deze lijst zou niet compleet zijn zonder Ravello aan de Amalfikust te noemen. Rondom de villa heb je prachtige tuinen met enkele van de mooiste bloemen ter wereld. Het hotel is van wereldklasse. En het uitzicht op zee is fenomenaal.

    Je ziet het. Keuze genoeg voor jouw trouwerij in Italië. Nu alleen nog op zoek naar geweldige trouwjurken én fantastische trouwpakken om uit te kiezen. Want bij een Italiaanse bruiloft is het minstens zo belangrijk hoe de man er op de mooiste dag van zijn leven uitziet.

    Bron: honeyfund.com

  • in

    Leuk hebbeding voor de zomer: de Fiat 500 Jolly Spiaggina

    Fiat 500 Jolly Spiaggina

    In hoog tempo blijft Fiat de succesvolle 500-serie uitmelken. Elke historische mijlpaal wordt aangegrepen om een nieuwe edizione speziale uit te brengen. Nu is er de Fiat 500 Spiaggina.

    De Fiat 500 – zowel in de oorspronkelijke serie als in de huidige serie – is een groots succes voor Fiat. Toch beginnen de dagen nu wel te tellen voor de nuova cinquecento. Maar voordat het onvermijdelijke afscheid volgt zullen we nog kennismaken met een aantal geinige gelimiteerde edities. Zoals deze zomerse 500 Jolly Spiaggina, een moderne interpretatie van een model dat 60 jaar geleden op de markt kwam als de Fiat 500 Jolly.

    De nieuwe Spiaggina komt uit de stal van Pininfarina. Duidelijk is dat ze goed hebben gekeken naar het origineel uit 1958. In het nieuwe model zitten echter wel gewoon portieren. Waarschijnlijk kwam de auto anders niet door de strenge keuringseisen.

    Heel mooi is de azuurblauwe kleur in combinatie met het gebroken wit. Echte retrowielen en een houten (kurken) vloer maken het plaatje helemaal af.

    Hebben? Formeel is de Fiat 500 Jolly Spiaggina nog een conceptauto, maar reken maar dat-ie binnenkort gewoon te koop is. Wel tegen een gepeperde prijs, waarover nog geen verdere mededelingen zijn gedaan.

    Wil je liever een ‘gewone’ Fiat 500 Cabrio? Dan kun je deze kleurcombinatie plus de retrowielen ook op je seriemodel bestellen.

    Bron: autowereld.com

  • in

    8 x de mooiste thermen in Toscane

    Oké, het is een weinig verrassend advies. Maar wat je ook zoekt voor het beleven van je ideale vakantie: Toscane heeft het. Heerlijk eten en goede wijn? Check. Kunst, geschiedenis en cultuur? Yep. Adembenemende landschappen met zachtglooiende heuvels? Cipressen langs witte wegen die naar kerkjes, kapelletjes en oude boerderijen leiden? Ja, hoor. Wintersport en lekker skiën in de bergen? Of liever languit liggen op het strand in de zon? Het kan, zonder problemen. Kortom: Toscane biedt alles wat je je maar kan wensen voor een ontspannen vakantie.

    Extra ontspanning in de thermen

    Wat je dan waarschijnlijk wél verrast is dat je nog een schepje extra op dat ontspannen en relaxte vakantiegevoel kunt doen. Toscane is namelijk dé regio in Italië wat betreft het betere ‘wellness & spa-gevoel’: het heeft een enorme hoeveelheid aan thermen in alle soorten en maten.

    Sommige werden al door de Romeinen gebruikt, anderen zijn recenter, vanaf de Middeleeuwen, in zwang geraakt. Er zijn overdekte centra en openluchtthermen. Soms inclusief bijbehorende chique kuuroorden voor het verlichten van allerlei lichamelijke kwaaltjes of wellnesscentra voor schoonheidsbehandelingen.

    Maar er zijn ook ‘vrije’ thermen waar je je gratis, op elk moment van de dag (of nacht) kunt onderdompelen in het warme water. Voor ieder wat wils dus. Maar het resultaat is hetzelfde: een dag of wat puur ontspannen, ver weg van de chaos en midden in de natuur. Tijd dus voor een ontdekkingsreis naar de mooiste Toscaanse thermen. Ga je mee?

    1. Saturnia

    De thermen van Saturnia in Toscane
    De thermen van Saturnia in Toscane (foto: Pixabay)

    De bekendste thermen van Toscane zijn zonder twijfel die van Saturnia, midden in de ongerepte natuur van de Maremma. Aan de voet van het stadje Saturnia vind je de beroemde watervallen met warm thermaal water waar je je, zonder entree te betalen, in kunt laten glijden.

    De Cascate del Mulino
    De Cascate del Mulino (foto: Theo K. – Flickr)

    De Cascate del Mulino trekken de meeste mensen aan, maar je kunt ook andere heetwaterbronnen vinden in het gebied dat zich uitstrekt tussen de Monte Amiate en de heuvels van Albegna en Fiora. Het enige wat je misschien tegenhoudt om je onder te dompelen is de zwavelgeur. Die blijft nog een tijd om je heen hangen, maar het thermale water is echt fantastisch voor je huid en haar.

    2. Petriolo

    De thermen van Petrolio, een van de mooiste thermen van Toscane
    De thermen van Petrolio, een van de mooiste thermen van Toscane (foto: Wikimedia)

    Op een steenworp afstand van Siena liggen de thermen van Petriolo, die ooit bekender waren dan die van Saturnia. Het is er relaxen in nauw contact met de natuur: de warmwaterbaden liggen in bossen met kastanje- en eikenbomen, waar beekjes met helder water doorheen kronkelen.

    Voorheen vulden alle waterbassins van Petriolo zich met het 43°C warme zwavelhoudend water. Die overvloedige waterstroom behoort tot de verleden tijd sinds de bouw van een moderne spa op een paar meter ervandaan. De natuurlijke baden moeten het nu doen met het water dat niet gebruikt wordt door het wellnesscentrum, waardoor alleen de baden langs de rivier Farma zich nog vullen.

    Neemt niet weg dat het een bijzondere ervaring is om er rond te dobberen. En hoewel er dan misschien minder water is, blijft de werking ervan hetzelfde: een aanrader voor iedereen met problemen aan de luchtwegen.

    3. Terme di Bagno Vignoni

    Terme di Bagno Vignoni
    Terme di Bagno Vignoni (foto: Wikimedia)

    De thermen van Bagno Vignoni liggen in de Toscaanse Val d’Orcia, vlakbij Pienza. Bagno Vignoni is een anders-dan-anders kuuroord: midden op het dorpsplein Piazza delle Sorgenti ligt een enorm waterbassin waar het thermale water direct in opborrelt. De stoom die van het water afkomt geeft het plein, vooral ’s winters, een sprookjesachtige aanblik.

    Je kunt helaas niet in het bassin zelf genieten van het warme water. Maar in het dorp vind je verschillende wellnesscentra waar je allerlei behandelingen kunt ondergaan.

    Dronebeelden van de thermen van Bagno Vignoni:

    Wil je liever zonder poespas ontspannen, dan moet je in het Parco dei Mulini zijn, net buiten het dorp. Bij de laatste molen is er een warmwaterbad, dat het wegstromende thermale water opvangt. Een paar uurtjes zou al heel wat verlichting moeten brengen als je last hebt van je gewichten, je huid of je bloedcirculatie.

    4. Terme dei Bagni di San Filippo

    Vlakbij Bagno Vignoni, verscholen in de Val d’Orcia, ligt de meeste surrealistische plek in de Toscane om te relaxen: de Bagni di San Filippo. Het warme zwavelhoudende water dat langs de waterval La Balena Bianca (de witte walvis) naar beneden stroomt, heeft in de loop der eeuwen gezorgd voor spectaculaire witte kalkafzettingen rondom de waterbassins.

    La Balena Biancia op video:

    Je kunt er het hele jaar baden in het water dat een temperatuur van zo’n 40°C bereikt. En als het er niet te druk is, is het puur ontspannen terwijl je bijna niks anders hoort dan het opborrelen van het water in de kreek Fosso Bianco. Dé plek als je problemen hebt aan je luchtwegen en, vanwege de ontstekingstemmende eigenschappen van het water, ideaal tegen gewrichtspijn.

    5. Chianciano Terme

    "<yoastmark

    Chianciano Terme ligt op de grens tussen Val d’ Orcia en Valdichiana en in de buurt van Montalcino, Montepulciano en Pienza. Van oudsher staat dit kuuroord bekend om het verlichten van lever- en darmkwalen. Perfect dus als je je te buiten bent gegaan aan alles uit de Toscaanse keuken tijdens je vakantie!

    Lekker relaxen in Chianciano Terme:

    Deze kuurtraditie is de laatste jaren aangevuld met allerlei moderne en innovatieve wellnessbehandellingen. Zo kun je er tegenwoordig kiezen voor aromatherapie. Of ontspannen met een ‘zintuigelijke spa-ervaring’ waarin de elementen vuur, water, aarde en lucht een belangrijke rol spelen. Maar natuurlijk kun je ook gewoon zwemmen in een van de baden met watervallen of ontspannen in de bubbelbaden.

    6. San Casciano dei Bagni

    Bagno Grande bij San Casciano dei Bagni
    Bagno Grande bij San Casciano dei Bagni (foto: sancascianobagni.com)

    In het uiterste zuiden van de provincie Siena ligt San Casciano dei Bagni. Het plaatsje is een van de mooiste burchtsteden in Italië en alleen daarom al een bezoekje waard. Maar je kunt er ook goed terecht voor een ontspannende dag poedelen in thermaal water, zoals de Romeinen en naderhand leden van Florentijnse familie De’ Medici er deden. San Casciano biedt namelijk maar liefst 42 thermale waterbronnen met een gemiddelde temperatuur van 40°, die vrij toegankelijk zijn!

    Lux, luxer, Fonteverde
    Lux, luxer, Fonteverde (foto: booking.com)

    Natuurlijk zijn er ook spa & wellness-centra. Een van de bekendere resorts is Fonteverde. Het is een centrum van zo’n 4000 m² oppervlakte met warm en koud bronwater en zeven zwembaden waar je al ronddobberend kunt genieten van een prachtig uitzicht. Het water is goed voor je huid, je spieren en, nooit weg, je metabolisme.

    7. Monsummano Terme

    De ingang van de Grotta Giusti bij Monsummano Terme
    De ingang van de Grotta Giusti bij Monsummano Terme (foto: Wikimedia)

    In Monsummano Terme draait het wellnessgebeuren om een wel heel bijzondere belevenis: de Giustigrot. Giuseppe Verdi noemde deze grot bij een bezoek zelfs het achtste wereldwonder!

    De Grotta Giusti is er één inclusief stalactieten en stalagmieten. Met de warme stoom die de ruimtes vult, heb je het gevoel af te dalen in iets wat doet denken aan een Turks bad. De damp komt van een ondergronds meer waar warm water in opborrelt.

    Er zijn drie ruimtes, die afhankelijk van de temperatuur die er heerst, ‘het paradijs’, het vagevuur’ en ‘de hel’ worden genoemd. Perfect voor het stimuleren van je bloedcirculatie, dus. Buiten de grot ligt een openluchtzwembad met bubbelbaden en watervallen waar thermaal water uitstroomt.

    8. Montecatini Terme

    Terme Tettuccio, Montecatini
    Terme Tettuccio, Montecatini (foto: Richard Barrett-Small – Flickr)

    Montecatini was vooral in de jaren 20 van de vorige eeuw een heel beroemd kuuroord en werd bezocht door de internationale jetset. Die sfeer, versterkt door de Liberty-stijl in de stad, proef je er nog. Het zal je dan ook niet verbazen dat er in Montecatini niet aan gratis badderen gedaan wordt.

    Je kunt wel van de heilzame werking van het bronwater op je lever en spijsverteringsgestel profiteren in een van de kuuroorden rondom het park in centrum. Van de negen kuurinrichtingen is Tettuccio het bekendst en daarom het symbool van de stad.

  • in

    Nederlanders en Vlamingen gaan bij voorkeur naar Toscane, voor het lekkere eten en de cultuur

    In de zomer naar Toscane voor lekker eten en cultuur

    De afgelopen weken draaide er een onderzoek over Italië op deze site. Je hebt het misschien wel voorbij zien komen en er mogelijk zelfs aan meegedaan. 1.059 bezoekers van deze website vulden de vragenlijst in. Nu is het tijd om de resultaten bekend te maken.

    Lekker eten en cultuur

    Het blijkt dat Nederlanders en Vlamingen graag naar Italië gaan voor het lekkere eten (26,3%), op de voet gevolgd door de cultuur in Italië (25,9%). Minder genoemd werden zon en zee (20%) en natuur (18,7%).

    Toscane favoriet

    Toscane is veruit de favoriete regio. Maar liefst 27,7% van de respondenten noemt Toscane als ‘mooiste regio in Italië’. Met afstand volgt Sicilië met 9,6% van de stemmen. Op de derde plek eindigde Umbrië dat voor 8,1% van de Nederlanders en Vlamingen de mooiste regio is.

    Als redenen voor Toscane als mooiste regio voeren mensen de volgende redenen aan:

    • ‘Rijke cultuur, natuur en keuken.’
    • ‘Stadjes, natuur, kleuren, eten en drinken, rust.’
    • ‘Toscane is romantisch, lekker warm, heeft mooie kerken en kathedralen, museums, alles voor een prachtige zomervakantie!’

    Duidelijk is ook dat Apulië (Puglia) een opkomende regio is bij de respondenten. Met 5,6% van de stemmen scoort deze regio in de hak van de laars een 5de plek, ruimschoots boven andere regio’s als Lombardije, De Marken of Ligurië.

    Het minst vaak worden Basilicata (1,1%), Friuli-Venezia Giulia (0,9%) en Molise (0,7%) genoemd. Nog wat werk aan de winkel dus voor de promotiebureaus van deze gewesten!

    In de zomer

    De meeste mensen geven aan in de zomer naar Italië af te reizen (44,9%), gevolgd door het voorjaar (39,4%). In het najaar (13,8%) en in de winter (2%) gaan heel weinig respondenten naar Italië.

    Als redenen om in het voorjaar te reizen worden genoemd:

    • ‘Het weer en de ontluikende natuur.’
    • ‘Nog niet zo warm en druk.’
    • ‘Vanwege het heerlijke weer.’

    Als redenen om in de zomer te reizen worden genoemd:

    • ‘Gebonden aan de zomervakantie.’
    • ‘Zon en zee.’
    • ‘Lekker warm.’

    Redenen om in het najaar of de winter te reizen zijn:

    • ‘Ik ga het hele jaar door.’
    • ‘Niet zo heet als in de zomer.’
    • ‘Dan is het rustiger.’
    • ‘Om te skiën.’

    Langer dan 2 weken

    35,9% van de respondenten gaat naar Italië voor een trip van langer dan 2 weken. 29,6% kiest voor een periode tussen de 7 en de 14 dagen en 21,4% gaat precies voor 2 weken. Slechts een kleine minderheid van 13,2% gaat enkele dagen tot een week naar Italië.

    Hotel is populair

    Van de respondenten kiest 26,2% voor een hotel. De camping is populair bij 23%, terwijl 21,5% kiest voor een vakantiehuisje. Andere veelgenoemde verblijfsmogelijkheden zijn een B&B, een eigen huis, bij vrienden of familie of op een agriturismo.

    Trouwe Italiëgangers

    De meeste respondenten zijn trouwe Italiëgangers. 38% gaat ieder jaar naar Italië. 33,8% gaat zelfs 2 keer of vaker naar Italië. 28,2% gaat niet ieder jaar naar Italië.

    Over Italië noemden mensen nog de volgende zaken:

    • ‘Een prachtig land met historie en cultuur.’
    • ‘Vriendelijke, behulpzame en geduldige mensen.’
    • ‘Geweldige sfeer.’
    • ‘We geven voorkeur aan Puglia tijdens de zomer, maar houden van het ganse land.’
    • ‘Prachtig land, heerlijk eten, je bent hier nog echt een gast.’
    • ‘Droom: ooit er echt gaan wonen, in de buurt van mijn familie!’
  • in ,

    Lichtgevende Abarth ‘Scorpion Skin’ voor KWF

    In samenwerking met Pablo Lücker introduceert Abarth de unieke ‘Scorpion Skin’ editie exclusief in Nederland. De schorpioen staat symbool voor het automerk vanwege de overeenkomsten met zijn bekende eigenschappen; klein, snel en krachtig. Minder bekend is dat een schorpioen gemiddeld 16 keer in zijn leven vervelt en dat zijn huid licht geeft in het donker. Deze eigenschap stelde Pablo Lücker centraal bij het ontwerp van deze ‘one off art car’, waardoor zijn signature zelfs in het holst van de nacht zichtbaar is. Abarth veilt de speciale Scorpion Skin tijdens een event in oktober en steunt daarmee het KWF.

    Als knipoog naar een sportieve striping vormt Lücker’s signature twee brede lijnen over de compacte sportauto. Pablo Lücker creëerde een wel heel bijzonder ontwerp in zijn karakteristieke en urban luxury-stijl. Het ontwerp geeft de rijke geschiedenis van Abarth weer en, minstens zo bijzonder, geeft licht in het donker. Dit maakt de Scorpion Skin tot een unieke verschijning. De lak heeft een ‘scorpion touch’, deze is verrijkt met de lichtgevende kenmerken van schorpioenenhuid.

    Veiling ten behoeve van KWF Kankerbestrijding

    Momenteel lopen er een diverse klinische studies om te kijken of het gif van de schorpioen gebruikt kan worden in de bestrijding van kanker. De ziekte kent vele slachtoffers, onder wie ook de oprichter van het automerk Carlo Abarth die in 1979 is overleden. Abarth veilt de speciale Scorpion Skin tijdens een event in oktober 2018 en steunt daarmee KWF-kankerbestrijding. De veiling van deze unieke art car vindt plaats op een besloten evenement. Via de website van Abarth (www.abarth.nl/scorpion-skin) kunnen geïnteresseerden zich aanmelden voor updates over Abarth, Scorpion Skin en de veiling.

    Contemporary artist Pablo Lücker: “Het was fantastisch om bij te dragen aan de ontwikkeling van deze speciale Abarth. Dat ik samen met een mooi merk als Abarth mijn passie voor kunst heb kunnen combineren met mijn passie voor auto’s, vind ik te gek. Ik heb echt met innovatieve technieken gewerkt om de Scorpion Skin te realiseren en daar leer ik ook weer van – als mens én als kunstenaar. Technisch is er zoveel mogelijk; auto’s ontwerpen, kunst creëren en ons eigen leven makkelijker maken. Tja, dan ga je toch hopen dat het binnenkort technisch mogelijk is om de ziekte kanker eindelijk te verslaan? Abarth steunt met dit project het KWF, een beter doel kan ik me niet bedenken. Als ik daaraan bij kan dragen, doe ik dat graag.”

    “We dragen de speciale Scorpion Skin-editie op aan de oprichter, Carlo Abarth”, vertelt Robbert van den Heuvel, Communication Manager Abarth. “Met deze auto brengen we de oorsprong van Abarth, zijn sterrenbeeld de schorpioen, op een nieuwe manier tot leven. Van ieder moertje tot aan iedere penseelstreek van Pablo ademt deze Scorpion Skin uit waar Abarth voor staat. We hebben met veel plezier en toewijding aan dit bijzondere kunstproject gewerkt en hopelijk is dat terug te zien in de opbrengst van de auto. Hoe meer deze oplevert, des te meer we kunnen schenken aan het KWF.”

    Jan Willem Forch, manager Werving KWF Kankerbestrijding: “Wij zetten ons dagelijks in om kanker terug te dringen, genezing te bevorderen en voor een betere kwaliteit van leven. Het verrichten van kankeronderzoek, waarin nieuwe technieken worden onderzocht, is hiervoor essentieel. Om dit te kunnen financieren, zijn we afhankelijk van giften en inzamelingsacties als deze. Met elkaar maken we het mogelijk om kanker te bestrijden.”

    Abarth Scorpion Skin

    Het ‘giftige’ karakter van de compacte sportauto dankt Abarth aan zijn 1.4 liter turbo-benzinemotor die goed is voor 160 pk, 230 Nm koppel, 0-100 km/h in 7,3 seconden èn een topsnelheid 216 km/h. Het high-performance Abarth Record Monza-uitlaatsysteem, Xenon-koplampen en de matzwarte 17” ‘Formula’ lichtmetalen velgen met daarachter geperforeerde en geventileerde remschijven geven hem een sportief uiterlijk.

    Aan luxe geen gebrek in het compleet zwarte interieur. Zo is hij voorzien van met leder afgewerkte sportstoelen, Beats®-audiosysteem, automatische airconditioning, het state-of-the-art UconnectTM-navigatiesysteem met 7” HD touchscreen (DAB+, zes luidsprekers, Bluetooth® met audio streaming, USB/AUX-poorten en Live services), parkeersensoren en een met leder afgewerkt sportstuur met 12-uursmarkering.

    Bron: persbericht MSL Group

Laad meer
Congratulations. You've reached the end of the internet.