in , ,

Succes voor Big Mamma’s Cucina Popolare

Big Mamma's Cucina Popolare (beeld: Good Cook)

En weer is er een nieuw Italiaans kookboek uit! Gemaakt door de werknemers van de Italiaanse franchiseketen Big Mamma in Frankrijk waarvan de gemiddelde leeftijd 24 jaar is. Oorspronkelijk uitgegeven door Phaidon is het boek nu in vertaling uitgekomen bij Good Cook. Een mooi kookboek met leuke Italiaanse recepten. Waar ik echter vooral aan denk is aan die Italiaanse werknemers die de recepten samenstelden.

Echte klassiekers, maar dan met een moderne twist
uit de Italiaanse keukens van restaurantgroep ‘Big Mamma’.

Immigranten

Historisch kent Italië drie grote emigratiestromen. De eerste was richting Amerika en leverde de wereld begrippen als Little Italy, pasta with meatballs en boeken als Vita op van Melania Mazzucco. Dit was de grote emigratie tussen 1860 en 1920 . Het was de periode van Enrico Caruso, de beroemde Italiaanse tenor die ook platen in New York opnam.

Er zijn prachtige foto’s van te vinden op internet van grote boten die lijken op de Titanic en wachtrijen van Italianen bij de Amerikaanse immigratiedienst. De zoektocht naar het grote geluk in het onbekende beloofde land.

Dopoguerra

Na de Tweede Wereldoorlog kwam de tweede migratiegolf op gang naar landen in Noord-Europa waar behoefte was aan laaggeschoolde arbeiders. Het waren vooral Italianen uit Zuid-Italië en kenmerkend voor deze periode is de organisatie van Italianen in hun nieuwe thuisland.

Nog steeds kent Nederland organisaties zoals Ente Società Italiana of het COI-ACLI die Italiaanse immigranten in Nederland enerzijds helpen met de integratie en anderzijds helpen om de cultuur met hun thuisland te behouden. Ik vind die organisaties altijd enigszins gedateerd aandoen.

In onze tijd

De nieuwste stroom migranten kwam op gang na de crisis van 2008 en treft vooral afgestudeerde jongeren die in hun thuisland geen werk kunnen vinden. Er zijn allerlei redenen voor waarom die crisis in Italië vooral jongeren treft. Het heeft onder andere te maken met een geriacratie waarin vooral senioren belangrijke posities bekleden en die niet aan jongeren geven. Daarnaast is er een cultuur waarin het belangrijk is werk te vinden in een soms ambachtelijk klein bedrijf via familie en vrienden. Ook is de vrije beweging van arbeid kleiner en het ambtenarenapparaat wordt georganiseerd door de staat.

Wat te doen met een letterenstudie in deze tijd?

Theoretische kennis wordt in Italië van oudsher hoog gewaardeerd, maar in de neoliberale samenleving zijn hele andere kwaliteiten belangrijk: flexibiliteit, commercieel inzicht en ondernemerschap, bijvoorbeeld. Italianen hebben die kwaliteiten zeker wel, maar worden daar niet in geschaafd in hun opleiding en in de voorbereiding op het beroepsleven. Zoals overigens ook geldt voor de Nederlandse letteren-studenten. Maar de Nederlandse economie doet het nu eenmaal beter en ik zie zelf veel van mijn oud-medestudenten werk vinden als administratief of communicatief medewerker of als projectmanager.

Aansluiting

Nu ken ik best wel wat Italianen in Nederland met een enorme hoeveelheid aan diploma’s, certificaten en een berg aan theoretische kennis. Maar die worden niet altijd gewaardeerd in Nederland en dus werken veel van deze Italiaanse emigranten onder hun niveau. Het zou me niet verbazen als er onder de werknemers van Big Mamma veel laureaten zitten met een master in een letterenstudie. Vooral de humanoria vinden moeilijk aansluiting in een andere cultuur. Met de technische studies lijkt de aansluiting vaak beter en kunnen bedrijven een Italiaans diploma wél waarderen.

Taalbarrière

En dan is er de taalbarrière. Een Italiaan die letteren heeft gestudeerd en naar Nederland komt is er dikwijls bij gebaat Nederlands te leren, wil hij of zij een baan vinden in het Nederlandse onderwijs (traditioneel wetgever van de letteren-studenten) of bij een culturele instelling.

Maar ook als bovengenoemde communicatie- of administratiemedewerker of als projectmanager heb je doorgaans kennis van het Nederlands nodig. Een taal op hoog niveau spreken, dat doe je niet even. En dan zijn er ook nog alle culturele verschillen.

Kortom: ik vind het leven niet makkelijk voor de Italiaanse jonge emigrant in Nederland.

Hand op de knip

De afgelopen tijd zag ik een Italiaanse kennis wel op haar achterpoten staan toen het ging over Rutte die voet bij stuk hield en geen geld naar Italië wilde. Er is daar van alles over gezegd in de media, maar feit is dat Nederland in Italië niet zo positief wordt gezien.

Italianen hebben een heel andere kijk op de crisis dan Nederlanders, zo moge duidelijk zijn. Het zou interessant zijn om het eens te bekijken vanuit Italiaans perspectief dat overigens aardig wordt verwoord door dit artikel in De Groene of dit artikel in De Correspondent.

Culturele toe-eigening

En dan dit artikel over de culturele toe-eigening van eten. Nederlanders doen het ook met Italiaans eten. Ikzelf ook. Soms maak je een Italiaans recept, maar veel vaker geven wij, of Nederlandse kookboekenauteurs een Italiaanse draai aan ons eten. Of iets waarvan wij denken dat het een Italiaanse draai is, want vaak begrijpen Nederlanders de ongeschreven regels van de Italiaanse keuken niet.

Dit gebeurt ook met Italiaanse gerechten in Nederlandse restaurants. Restaurants waar Italianen in de keuken werken, maar waar de zaak wordt gerund door een Nederlander. Elena Basilio (link hierboven) schrijft in haar blog over culturele verschillen tussen Nederlanders en Italianen. Ken je geen Italiaans, dan kun je het met behulp van Google Translate lezen, want het is een aanrader.

Ik bedenk me dat van de circa 30 Italiaanse kookboeken die ik de afgelopen 6 jaar voor Dit is Italië heb gerecenseerd de helft ongeveer gemaakt was door niet-Italianen.

Gunnen

Laatst stuitte ik op het positive lexicography project van Tim Lomas. Hij doet een poging een bijdrage te leveren aan positieve psychologie door woorden uit alle talen van de wereld te verzamelen met een cultuureigen betekenenis. Positieve woorden die je helpen om de wereld te begrijpen. In zijn verzameling stond ook het Nederlandse woord gunnen.

Gunnen. Dutch / v. / ˈɣən.ən / khun-un. To think that someone deserves something (good); to feel happy for them getting it.

Ik gun het deze werknemers van Big Mamma heel erg dat dit kookboek en hun restaurantketen ook een succes wordt in Nederland. Het is een prachtige verzameling van goede Italiaanse recepten. Vrij klassiek en traditioneel maar wel met een eigentijdse twist.

Wat mooi is dat ze werken met allemaal authentieke Italiaanse producten, geïmporteerd uit Italië. Daarmee steunen ze financieel hun families thuis en buiten ze hun culturele pluspunten goed uit. Het werken in een restaurant waar je van het spreken van je moederstaal juist een pre maakt is een goede tactiek in het vinden van werk.

Veerkracht

Gunnen heeft niks te maken met zielig of met elemosina, met een aalmoes. Het heeft voor mij te maken met waardering voor kwaliteiten en autonomie van andere mensen. En die zie je in dit kookboek meer dan terug. In Nederland wordt veel gesproken over veerkracht als kwaliteit, maar de schrijvers van dit boek hebben het.

Big Mamma’s Cucina Popolare – Italiaanse klassieker met een hedendaagse twist
(inkijkexemplaar)
door: Big Mamma
380 blz.
€ 35
Good Cook, juli 2020
ISBN 9789461432377

Lotje Lomme

Geschreven door Lotje Lomme

Lotje Lomme studeerde Italiaans in Utrecht en Geschiedenis in Bologna. Ze haalde in 2017 haar C2-certificaat bij de Universiteit van Siena en heeft 8 jaar Italiaanse les aan Nederlanders gegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Grosseto en omgeving verkennen in Zuid-Toscane

Column: dopo il silenzio