in

Column: ‘aprile, dolce dormire’

Aprile, dolce dormire

Het is april. Met de eerste zonnestralen die warm beginnen te worden. En de lente die je in de lucht ruikt. De spreeuwen op het dak bij de buren hebben het reuzedruk met het verschuiven van de dakpannen die buurman pasgeleden net netjes recht heeft gelegd. Ze vliegen af en aan met takjes, strootjes en alles wat maar kan helpen om hun nestjes te bouwen.

De planten en bomen beginnen weer te bloeien en te groeien. Onze dorpsgeit heeft ook mét zwangere buik geen enkele zin om opzij te schuiven als je er aan komt met de auto. En de rest van onze dorpsgenoten is opeens heel druk met allerlei klusjes buitenshuis. Tractoren rijden voorbij om te ploegen, er wordt gesnoeid en gezaagd dat het een lieve lust is en de groteschoonmaakkriebels barsten los. Kortom, iedereen en alles bruist weer van de nieuwe energie die bij het voorjaar hoort. Behalve ik.

Futloos

Want ik heb ’s ochtends geen puf om het bed uit te komen. Ondanks het ruziënde gekwetter van de vogeltjes om het beste plekje voor ons slaapkamerraam, val ik vlak na de wekker meteen weer in diepe slaap. Twee kopjes koffie heb ik nodig om één oog open te krijgen. En na de eerste ochtendritten om iedereen naar school en werk te brengen ben ik óp. Lusteloos, zo voel ik me. Geen puf om het onkruid in de tuin, dat ook in de lente harder groeit dan de andere planten, te lijf te gaan. Geen zin om te doen wat ik eigenlijk zou moeten doen nu de zon schijnt en alles me roept om naar buiten te komen. Ik wil eigenlijk het liefst hangen op de bank. Siësta houden, al zijn de temperaturen nog geen goed excuus. Laat staan het tijdstip, zo halverwege de ochtend. Dus sleep ik mij naar de buurvrouw voor nog maar eens een kopje koffie en wat peptalk.

LEES OOK:
Column: vakantie!

Aprile, dolce dormire

Een blik van haar is genoeg. ‘Aaah, non ti preoccupare‘, roept ze, ‘aprile, dolce dormire.’ Oftewel: ik heb niks ergs onder leden, het is gewoon de maand april die er voor zorgt dat ik vooral lekker wil slapen. En dat gaat vanzelf weer over? Volgens buurvrouw wel. In mei. En in de tussentijd gewoon wat vitamines halen bij de apotheekster en lekker naar buiten. Languit in het zonnetje. Wel met mijn jas aan natuurlijk, om geen longontsteking op te lopen. Stel je voor.

Biologische kalender

Een typisch geval van voorjaarsmoeheid dus. Ik ben blij dat er een simpele verklaring voor bestaat met bijbehorend spreekwoord. Gelukkig doen Nederlandse spreekwoorden het ook in Italië. Want na een paar dagen zon en lente, keert vanzelf de regen met de herfst weer terug: april doet wat hij wil. Niet dat ik daardoor opeens overloop van de energie. Maar met al die nattigheid buiten kan ik écht geen klusjes doen. Wel zonder schuldgevoel languit op de bank. Wachtend tot mijn biologische klok weet dat de maand voorbij is. En ik volop in actie kom!

Myrthe Claus

Geschreven door Myrthe Claus

Ons dagelijkse leven in Italië, dat in kleine dingen soms zo anders, maar vast toch heel herkenbaar is voor iedereen in Nederland, is de basis voor mijn column hier op DitIsItalie.nl. Ik werk als freelance copywriter en schrijf voor en over (vrouwelijke) ondernemers.

2 Comments

Leave a Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

onmisbare Italiaanse ingrediënten voor de Italiaanse keuken

10 onmisbare Italiaanse ingrediënten (en waar je ze kunt vinden)

de weg vragen in Italië

Column: de weg vragen in Italië