in ,

Column: Italië, waar haat en liefde hand in hand gaan

Italië - haat en liefde

Het lijkt haast wel of haat en liefde onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn in Italië. Denk maar aan het klassieke verhaal over Romeo en Julia, waar de haat tussen beide families de liefde tussen de twee in de weg stond. Maar je ziet het in nog veel meer dingen terug, zo ook in de recente gebeurtenissen bij de Spaanse Trappen in Rome waarbij Feyenoord-‘fans’ schade aan de beroemde en inmiddels beruchte, Barcaccia-fontein aanrichtten. Italië is het land waar haat en liefde hand in hand gaan.

Niet alleen de Romeinen, maar het hele Italiaanse volk was in rep en roer toen bleek dat hun geliefde fontein, hun stad en hun land beschadigd waren. Uit die liefde voor hun eigen land kwam ineens een haat voort die ik nog nooit eerder had gezien. Het internet staat sindsdien vol met kreten over hoe nu wel blijkt dat Nederlanders niet meer zijn dan een volk van barbaren.

Boycot Nederland

Mensen die zweren nooit meer naar Nederland te komen en erop aandringen dat de Nederlanders ook nooit meer hun gezicht in Italië durven te laten zien. Het is zelfs zo ver gekomen dat een agrarisch consortium in Como (Lombardije) de extreme beslissing heeft genomen om een boycot te starten tegen Nederland. Een bestelling voor Nederlandse bloemproducten ter waarde van een slordige 150.000 euro is al afgezegd. Het lijkt haast of Italië de oorlog heeft verklaard aan Nederland. Of beter gezegd: het zijn de Italianen die de oorlog hebben verklaard.

LEES OOK:
Column: bijgeloof, geluk en de decembermaand

Het waait wel weer over

Wie Italië een beetje kent, weet dat het een land van extremen is, in alle opzichten. Toegegeven, ik was best geschrokken van alle heftige reacties (en kortzichtigheid) die ik tegen kwam. Maar ik denk niet dat Nederlanders echt bang hoeven te zijn om massaal belaagd te worden op hun volgende vakantie. De Italianen moeten het even verwerken, met de nodige portie drama, maar al die heisa waait heus wel weer over. Het laat wel goed zien hoe Italië in elkaar zit. Het is nu eenmaal een complex land van tegenpolen en extremen en daarom is Italië ook niet voor iedereen weggelegd als woonland.

Ik vertrek naar Italië

Een aantal jaren geleden was er een heuse boom aan Nederlanders met de wildste dromen die met de hele familie naar pittoreske dorpjes in Toscane verhuisden om daar een bed & breakfast te beginnen. Veel mensen hadden tot het moment van verhuizen alleen de mooie kant van Italië gezien. De prachtige landschappen, het lekkere eten en de gezelligheid op straat. De donkere kant van Italië kwam vaak pas aan het licht na de verhuizing. De bureaucratie waardoor de voortgang van projecten werd vertraagd. Financiële problemen ontstonden en de inwoners van het pittoreske dorpje bleken toch iets te nieuwsgierig en bemoeierig. Voor velen zorgde de harde realiteit van het alledaagse leven ervoor dat de droom uiteenspatte. Uit statistieken blijkt dat één op de drie emigranten uiteindelijk terugkeert naar Nederland.

LEES OOK:
Column: zinkputje

Jongeren zoeken hun heil elders

Het is ook niet makkelijk, leven in een land als Italië. Niet alleen voor buitenlanders, maar ook voor de Italianen zelf. Vooral jongeren proberen hun heil in andere landen te zoeken omdat de banenmarkt in Italië nog altijd slecht is en de politiek nog steeds op dezelfde voet als altijd verder gaat, ook al verandert de naam en het gezicht van de premier eens in de zoveel tijd.

Love it or leave it

In 2011 is een documentaire uitgebracht onder de naam Italy: love it or leave it waarin twee vrienden door Italië reizen in een oude Fiat 500. De één wil Italië verlaten om naar Berlijn te emigreren terwijl de ander er nog van overtuigd is dat Italië toch nog iets te bieden heeft. Tijdens de reis door Italië staat de vraag centraal of Italië nog wel een land is waar je kunt leven. Bekijk hier de trailer van de documentaire:

De zure kant van la dolce vita

Je moet veel van Italië houden om er overeind te kunnen blijven wanneer la dolce vita toch niet zo zoetsappig blijkt te zijn. Je kunt veel van Italië vinden, maar in een land dat zo vol is met tegenpolen, is het moeilijk een evenwichtige mening te hebben. Ik denk dat voor velen die hier wonen haat en liefde hand in hand gaan wanneer het over Italië gaat.

LEES OOK:
Column: te voet naar Rome - deel 8
Beoordeel dit artikel

Morena van den Wittenboer

Geschreven door Morena van den Wittenboer

In april 2012, letterlijk binnen luttele dagen na mijn afstuderen, heb ik mijn hele hebben en houden in mijn auto geladen en ben ik vertrokken naar de stad van Romeo en Julia. Dat ik zou vertrekken naar Italië stond al zeker zes jaar vast en ik was dan ook dolgelukkig dat het moment nu eindelijk daar was. Mijn moeder is Italiaanse, dus ik heb al van kleins af aan een sterke band met Italië. Er is gewoon iets magisch aan de manier van leven in Italië waarin thema’s als eten, familie en het buitenleven centraal staan. Natuurlijk is het niet allemaal rozengeur en maneschijn en zodra de roze wolk is verdwenen komen er ook minder leuke aspecten tevoorschijn. Maar na een jaar slaat de balans echter nog steeds door in het voordeel van La Bella Italia en kan ik met zekerheid zeggen dat ik nog geen plannen heb om terug te keren naar Nederland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

10 dingen die je niet moet doen in Italië

10 dingen die je niet moet doen in Italië

Metrolapse

Metrolapse: de schoonheid van de metro van Napels