in ,

Column: Kerstmis in Napels

kerstmis in napels
Kerstspulletjes zijn in Napels het hele jaar door verkrijgbaar (foto: Edward Hendriks)

Mo’ chistu core vola
cca ll’aria e mare addora.
E nun saie pecché chesta a passione mia
è Napule

Nu vliegt dit hart,
Dat lucht en zee adoreert,
En dat gevoel gaat niet weg, want deze passie
is Napels

Mijn grootste passie is Napels, zo zong Luciano Pavarotti jaren geleden toen hij zijn zoveelste ode bracht aan deze prachtige stad en de regio Campanië. En ik moet je eerlijkheidshalve bekennen dat Pavarotti daarin niet de enige was. Met hem zijn er nog ontzettend veel anderen die Napels een warm hart toedragen. Op de eerste plaats natuurlijk de Napolitanen zelf, en dan pas de rest.

Wellicht is het een van de meest bezongen steden van Italië met de meeste liedjes in dialect.  Wie kent niet Torna a Surriento, Te voglio bene assaje en O surdatu nnamuratu. Of het beroemde Santa Lucia, waarin de baai van Napels centraal staat. Tijd dus voor mij om weer eens af te reizen naar het luidruchtige, rommelige maar o zo sfeervolle Napels. Zeker in deze tijd van het jaar.

Kerstinkopen in Napels

En dat sfeervolle Napels is ook The Guardian opgevallen. Zij hebben op hun website een artikel geplaatst over de tien beste Europese steden waar jij je kerstinkopen kunt doen. Napels staat op de negende plaats boven Amsterdam.  Met een keur aan kerstmarktjes, mooie lederwaren en een hoop snuisterijen kan een liefhebber van kerststallen of andere kerstverhalende tafereeltjes zijn of haar hart ophalen in de nauwe straten van het Quartiere Spagnolo en de uitgerekte Corso Umberto I.

Al lopend door de straten word ik veel nagekeken. Tsja, dat blonde haar valt ook wel op tussen de zeer donkerharige en vaak wat donkerder getinte Napolitanen. ‘Ahu, di dove sei’? Heuj, waar kom jij vandaan? En als ik de marktkoopman uitleg dat ik uit Nederland kom, schiet hij in de lach en omhelst me stevig: ‘Welkom! Wij zijn praktisch familie, want jullie Hollanders worden ook wel de Napolitanen van het noorden genoemd! Welkom in Napoli!’ Vervolgens drukt hij een moeilijk kijkende Maria in mijn handen en probeert deze met een grote glimlach op zijn gezicht en voor een iets te hoge prijs aan me te verkopen.

Terug glimlachend overhandig ik hem de Maria. ‘Nee dank u wel, soms moet je familie ook iets weigeren, anders hebben we elkaar op een ander moment niets meer te geven’. Met een vette knipoog groeten we elkaar en ik besluit een pasticceria in te schieten voor wat Napolitaanse lekkernijen voordat de volgende verkoper me blij maakt met een andere Maria die er vrijwel hetzelfde uitziet.

sfogliatelle a napoli - napolitaanse lekkernijen
Voor de beste sfogliatella staan ze in Napels in de rij (foto: Edward Hendriks)

Van de babà tot aan de sfogliatella

Napoli, alleen al voor zijn overdadige keuken moet je er een keer geweest zijn. In de decembermaand is er bij uitstek ruimte voor een hoop kerstlekkernijen die naast de babà en de sfogliatella breed worden geëtaleerd. Maar voordat ik me daaraan waag, eerst mijn old time favorite uit de Napolitaanse patisserie: de babà, een met rum doordrenkt cakeje. Een ware caloriebom, maar o zo lekker. Vervolgens voor de lunch door naar Sorbillo, een van de beste (en wellicht ook de meest toeristische) pizzeria van Napoli. Je staat even in de rij, maar als je eenmaal binnen zit en een prachtige pizza Margherita voor je neus hebt staan dan weet je het: je bent weer thuis.

Strolling around

Genoeg te zien in deze bruisende stad. Op het Piazza del Plebescito wordt een immens grote kerstboom opgetuigd en in de overvolle zijstraten speelt een lokale muzikant het Quann nascette Ninno, een van Napoli’s beroemdste kerstliedjes. Ik zie een aantal mensen de artiesteningang binnenlopen van de San Carlo, het majestueuze operahuis van de stad. ‘De Fanciulla del West gaat in première en na deze grandeur gaan de kerstconcerten beginnen,’ vertelt een meneer die meezingt in een koor. Zijn postuur verraadt dat het een tenorzanger is.

Ik vraag hem naar de magie van Napels. ‘De magie van Napels? Dat je in een soort van volksopera stapt die 24/7 doorgaat. Er is leven, het is er volks, de mensen zijn amicaal en open. Er is drama, mysterie, er zijn buurten waar je liever niet komt en pleinen waar je het liefste het liefste blijft omdat ze te mooi zijn om over te slaan.’

Pulcinella

Struinend door de stad kom ik overal de Pulcinella tegen. Het clowntje dat symbool staat voor de stad. En begrijpelijk: in de Napolitaanse geschiedenis staat opera, straattheater en muziek als wel het clowneske van de bevolking zelf, centraal.   

Een van de Pulcinella makers ontmoet ik in de stad. Een klassieker: Lello Esposito (Esposito is voor de Napolitanen wat wij in Nederland kennen als de naam Janssen of De Jong). Lello is beeldhouwer en kunstenaar, en zelfbenoemd ambassadeur van Napels. Hij kent de stad op zijn duimpje, wordt door iedereen als een koning onthaald en begroet, en weet op geheel eigen wijze een flinke handel in Pulcinella-beelden te draaien.

Gesù Nuovo

Katholiek als hij is wil hij me graag laten waar voor hem de kerst begint. En dat begint voor hem niet op de markt of op de pleinen, dat begint in de Gesù Nuovo: de Kerk op het Piazza del Gesù, wat voor hem al jarenlang een als een tweede woonkamer geldt en waar hij en zijn vrouw getrouwd zijn en hun kind is gedoopt.

De Gesù Nuovo in Napels
De Gesù Nuovo in Napels (foto: Edward Hendriks)

‘De kerk blijft voor ons Napolitanen een bijzondere plek, omdat we dicht bij de schepping van deze wereld en deze prachtige stad staan. Ik dank Onze Lieve Heer iedere dag weer voor het feit dat ik in Napels geboren ben en Napolitaan ben,’ zegt Lello met een kleine brok in zijn keel.

‘Op kerstavond zijn we allemaal hier: mijn hele familie en de familie van mijn vrouw. We luisteren naar de nachtmis, doen onze gebeden en gaan ver na middernacht met zijn allen eten tot we naar bed gaan. De volgende dag lunchen we uitgebreid en geven we elkaar cadeaus,’ legt hij mij uit. 

Na het kerkbezoek is tijd voor een laatste kop koffie en neem ik weer afscheid van Lello. ‘Reinout, vergeet niet hoe bijzonder deze tijd van het jaar is. Vier het groots, met de juiste mensen om je heen en in een volle overgave van dankbaarheid.’ Hij omhelst me, roept ‘auguri’ en gaat vervolgens weer zijn eigen weg. 

Tu scendi dalle stelle

Glimlachend kijk ik Lello na, nog denkend aan onze ontmoeting. En terwijl ik al mijmerend over Kerst,is, familie, de kerk en alle indrukken van de dag richting de haven loop, zie ik weer dezelfde muzikant staan als in de ochtend. Hij ziet me, lacht zijn gele tanden bloot en als hij vervolgens de eerste klanken van het Tu scendi dalle stelle speelt, weet ik dat de kerst in deze stad al zeer nabij is.

Column: Kerstmis in Napels
2 (1 stemmen)

Reinout Bosman

Geschreven door Reinout Bosman

Reinout Bosman is een veelzijdige internationale spreker, schrijver en marketeer. 'Al jaren ben ik gefascineerd door Italië en al zijn facetten en schoonheden. Op jonge leeftijd ben ik verliefd geworden op Italië, waar ik al een aantal jaren woon. Als ‘import-Italiaan’ leer ik iedere dag weer van dit charmante en cultureel rijke land. En sta ik af en toe versteld van de dagelijkse gebeurtenissen die zowel hilarisch als bizar kunnen zijn. All’italiano, laten we dat maar concluderen.'

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Het overlevingspakket voor de au pair in Italië

Deel 1: als au pair naar Italië

De oude vissershaven op Procida

Fotoserie: de pracht van Procida