in

Column: treinen in Italië

Misschien heb je tijdens je vakantie in Italië weleens de trein genomen om een stad te bezoeken en ben je een beetje afgeschrikt. De zomer is niet de ideale periode om met de trein te reizen in snikhete volle treinen zonder airco, maar als de temperaturen weer iets dalen is het zeker goed te doen. De verbindingen zijn over het algemeen goed en de treinen en stations, vooral in de grote steden, zijn vaak erg mooi.

Het is een bekend gegeven dat er vaak vertragingen zijn met het openbaar vervoer in Italië. Dat beeld werd nog maar eens bevestigd toen ik twee weken geleden met de trein vanuit Aversa, dicht bij Napels, naar Rome wilde gaan.

Twee soorten treinen

Ik had de keuze uit twee soorten treinen. Ten eerste de Freccia Rossa, oftewel de snelle intercitytrein waarmee je vanaf Napoli Centrale binnen een uur op Roma Termini bent, zonder over te stappen. Een biglietto voor deze trein kost zo’n 40 euro.

De tweede keuze was een treno regionale, een soort sprinter die op alle stationnetjes stopt. Hierdoor duurt een ritje naar Rome ongeveer 2,5 uur. Een kaartje voor deze trein is wel stukken goedkoper: € 10,70 om precies te zijn. Omdat ik toch niet zo veel haast had en de aankomsttijd van de regionale beter was, besloot ik om een kaartje te kopen voor deze langzamere trein.

LEES OOK:
Videocolumn: Andrea Berton, topkok in een 5-sterrenhotel

Attenzione: annuncio di ritardo

Ik liep naar het perron waar een paar minuten later mijn trein aan zou komen, maar ik zag op het digitale bord dat de vorige trein, de snelle trein naar Rome die ook op dat perron zou arriveren, nog niet was gepasseerd. Maar had die trein niet al een paar uur eerder moeten komen? En inderdaad: door de luidspreker volgde een annuncio di ritardo, de trein had maar liefst 140 minuten vertraging! Dan valt het bij de NS nog best mee… Uiteindelijk hoefde ik maar een halfuurtje te wachten op de regionale, ik vrees dat de sneltrein die dag niet meer is gekomen.

Socializen in de trein

De meeste Italianen zijn erg spraakzaam en amicaal. Als je dus een paar uur naast of tegenover iemand in de trein zit, is de kans groot dat ze een praatje met je aanknopen. Eigenlijk best leuk als iemand aan je vraagt waar je vandaan komt, waar je naartoe gaat of geïnteresseerd vraagt wat voor werk je doet. Toch begint ook hier de smartphone de overhand te nemen en hebben steeds meer reizigers hun ogen op hun scherm gericht, maar het is in ieder geval nog niet zo erg als in Nederland.

LEES OOK:
Column: afstuderen in Italië

Ben je van plan de trein te nemen in Italië? Het is prima te doen en ook nog best gezellig, maar houd rekening met eventuele vertraging…

Wat voor ervaring heb jij met reizen met de trein in Italië?

Yoëll Schutte

Geschreven door Yoëll Schutte

Al jaren ben ik compleet verliefd op Italië. Zonnige vakanties, een leerzame schoolreis naar Rome en Florence en een Italiaanse oom hebben ervoor gezorgd dat ik al op jonge leeftijd in aanraking kwam met het prachtige land. Mijn liefde voor taal maakte dat ik mij in 2009 inschreef voor een taalcursus Italiaans, waarna ik ervoor koos om Italiaanse taal en cultuur te gaan studeren. Tijdens deze bachelor heb ik ruim vier maanden stage gelopen in Napels, waar ik van het echte Italiaanse leven heb mogen proeven. Na mijn bachelor heb ik de master Vertalen gedaan, die voornamelijk gericht was op het vertalen vanuit het Italiaans naar het Nederlands. Nu ben ik bezig mijn eerste stappen in de wereld van het vertalen te zetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Starbucks onderhandelt over de Italiaanse markt

Italiaans eiland definitief in handen van Nieuw-Zeelandse bankier