in

I Carabinieri

Zoals in nagenoeg alle landen heeft ook Italië een aantal verschillende politiekorpsen, de zogenaamde Forze dell’Ordine: La Polizia Statale, i Vigili Urbani en natuurlijk i Carabinieri. Dit laatste korps is vergelijkbaar met onze Koninklijke Marechaussee, maar dan met ruimere bevoegdheden.

Het korps van de Carabinieri is in 1814 opgericht in opdracht van Koning Vittorio Emanuele I di Savoia. In de hedendaagse Republiek Italië valt het deels onder het Ministerie van Defensie en deels onder het Ministerie van Binnenlandse zaken. Er werken 105.000 mensen bij de Carabinieri in verschillende rangen.

Het uniform van de Carabinieri bestaat uit een donkerblauw pak met brede, rode verticale banden aan zijkant van de broek. In de loop van de jaren is er in de Italiaanse samenleving een bepaald beeld ontstaan over de Carabinieri.

Moppen over Carabinieri

Dit uit zich in allerlei soorten moppen, met de strekking dat een carabiniere niet bijster intelligent zou zijn. Eigenlijk vergelijkbaar met de moppen die in onze cultuur verweven zijn, waarmee we  de intelligentie van onze zuiderburen in een twijfelachtig daglicht zetten. Maar waar is dit dan op gebaseerd?

Vroeger had je om bij de Carabinieri te komen geen specifieke vooropleiding nodig. Veelal stopten jongens op jonge leeftijd  met school en konden dan kiezen om bij de Carabinieri te gaan. Ook de dienstplicht kon je bij de Carabinieri vervullen. Het vooroordeel dat deze jongens dom zouden zijn, omdat ze geen enkele opleiding zouden hebben, werd in die tijd geboren in de Italiaanse cultuur.

LEES OOK:
10 uitspraken waarmee je geen vrienden maakt in Italië

In de tijd dat ik in Italië woonde heb ik vele Italiaanse moppen over de Carabinieri aangehoord en er ook vreselijk om gelachen (vaak hoe flauwer, hoe grappiger). Ik ontdekte ook dat een aantal van onze belgenmoppen, zich prima leenden voor een één-op-éénvertaling in het Italiaans, met de carabinieri als middelpunt. Andersom werkte dit uiteraard ook. Succes verzekerd tijdens een feestje.

Acteurs

In de afgelopen jaren heeft een groep komische acteurs in Italië – Mudù – een aantal sketches gemaakt , waarin ze de intelligentie van de carabinieri op zeer humoristische wijze op de korrel nemen. Hun ‘sullige’ gezichtsuitdrukkingen en manier van praten met een bepaald accent, werken enorm op de lachspieren van menig Italiaan (en op op de lachspieren van buitenlanders die de taal en de Italiaanse humor verstaan).

Het moge duidelijk zijn dat het korps van de Carabinieri zeker een belangrijke rol heeft in de Italiaanse samenleving en op prima wijze de nationale veiligheid en openbare orde handhaaft. En dit is zeker gebaseerd is op hun intelligentie en professionaliteit. De carabiniere zelf staat ook zeker stevig genoeg in zijn schoenen om er de humor van in te zien.

Dankzij de hoge mate van zelfspot en het goede gevoel voor humor die de gemiddelde Italiaan heeft, wordt er door het Italiaanse publiek nog steeds graag gelachen om deze sketches en de moppen. Het is inmiddels met de cultuur verweven.

LEES OOK:
Anekdotisch Alfabet: Verhalen over Italië

Sketches over de Carabinieri

Een goede vriendin van me zei onlangs nog tegen me: ‘als ik me een keer wat down voel, dan kijk ik even naar een paar sketches over de Carabinieri en word ik weer helemaal blij’.

Met de lezers van dit blog en de liefhebbers van de Italiaanse taal en cultuur, wil ik dan ook graag een paar sketches delen.  Voor de lezers die taal niet kennen, volgt hier een korte toelichting  om toch de humor ervan te kunnen proeven.

In de eerste sketch legt de leidinggevende (de maresciallo) aan zijn ondergeschikte uit dat er twee soorten Carabinieri bestaan: de intelligente en de wat dommige. Hij herhaalt dit en wijst dan bij ‘intelligente’ op zichzelf.

De ‘dommige’ drukt hij nogmaals uit door op het bureau te kloppen (een typisch Italiaans gebaar voor het uitdrukken van ‘eigenwijs of dom’, waarop zijn ondergeschikte op wil staan. De maresciallo vraagt hem vervolgens waar hij heen gaat. De ondergeschikte zegt dat er geklopt wordt, waarop de leidinggevende zegt: ‘Laat maar, ik ga wel.’

Tevens een leuke sketch van Mudù is die van de twee carabinieri die in hun auto stappen en constateren dat alles is gestolen: het hele dashboard, het stuur, de pedalen, de handrem. Een soort diefstal die ze nog nooit hebben meegemaakt, ze hebben er ontzag voor, zeggen ze.

LEES OOK:
Pinksteren in Italië

Ze bellen naar het bureau en vragen de maresciallo om ze op te halen. Als ze dat geregeld hebben, komen ze erachter zich vergist te hebben. Ze bellen de Maresciallo opnieuw. voor de clou zijn verder geen woorden meer nodig…

Buon divertimento!

Beoordeel dit artikel

Marleen Rohmensen

Geschreven door Marleen Rohmensen

Mijn liefde voor Italië is groot. Ik voel het als mijn tweede vaderland. Ik kom er al mijn hele leven en spreek de taal vloeiend. Ik heb er een aantal jaren gewoond en gewerkt (in Florence en in Milaan) en ben ook jaren in het zuiden van Italië geweest, zodat ik ook veel geleerd heb over de mentaliteit en de cultuur in het zuiden (Calabrië) en over het grote verschil met het noorden van Italië. Zo heb ik zelfs het Calabrese dialect leren verstaan en spreken. Mijn eigen bedrijf is 'in wording'. Het wordt een website voor de verhuur van vakantiehuizen en koophuizen of bouwpercelen in een specifiek deel van Umbrië en dit wil ik in de toekomst verder uitbreiden naar andere delen van Italië.

2 Pings & Trackbacks

  1. Pingback:

  2. Pingback:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

ravioli

Mijn ravioli-top 5

Aperol Spritz: zo maak je ‘m