in

Column: Italiaanse familiebanden

Veel Nederlanders weten dat Italiaanse familiebanden anders zijn dan de binding die wij in Nederland, over het algemeen, met onze familie hebben. Wij hebben hierover een ander plichtsbesef dan de Italianen, die dit al op jonge leeftijd meekrijgen.

Qui gatto ci cova – het addertje

In Italië is de bloedband erg hecht, tenminste voor de buitenwereld is dit vaak zo. En de gemiddelde Italiaan wil dit beeld ook graag naar de buitenwereld toe vasthouden.

Maar ook onder het Italiaanse gras zitten wel eens addertjes… Of zoals de Italiaan het zelf mooi zegt: qui gatto ci cova (‘hier zit een kat te broeden’).

La suocera – de schoonmoeder

Zelf vertoef ik al jaren regelmatig in de families van goede Italiaanse vrienden. En in al deze jaren heb ik aardig wat lief en leed voorbij zien (en horen) komen tussen met name schoonmoeders – suocere – en schoondochters – nuore -, waar zoonlief regelmatig met samengeknepen billen en opeen eperste kaken tussenin zat.  Soms barstte de bom….

Bemoeiziek

Boeken kan ik erover schrijven en wie weet leg ik de memoires van al die intrigerende discussies ooit nog eens vast ‘als ik later groot ben’. Het beeld van de bemoeizieke schoonmoeder klopt aardig. Ze proberen zich vaak zo veel mogelijk te mengen in het gezinsleven van hun zonen. Zo houden ze toch nog een voet tussen de deur, ter bescherming van hun kind.

LEES OOK:
7 Italiaanse gewoonten die je te makkelijk overneemt

Invloed

Hun tentakels reiken ver, tot grote frustratie van de schoondochters. En die ‘arme’ zoon en echtgenoot zit tussen twee vuren in. Aan de ene kant wil hij nog graag in de watten gelegd worden door zijn moeder, maar aan de andere kant heeft zijn vrouw ook een belangrijke plek in zijn leven. Vaak wonen kinderen in hetzelfde dorp of zelfs in hetzelfde flatgebouw als hun (schoon)ouders, dus er is veel contact. En dan gaat het weleens mis.

Oppassende oma’s – nonne

In Italië is een parttime baan voor een vrouw nog lang niet zo vanzelfsprekend als in Nederland. Meestal moet je als vrouw ook fulltime aan de bak en waar laat je dan de  kinderen? Met name tijdens de drie maanden durende zomervakanties. Heel veel grootmoeders passen dan ook bijna fulltime op hun kleinkinderen en vinden het vanzelfsprekend, dat ze ook wat in de melk te brokkelen hebben.

Het omgekeerde

Het omgekeerde komt overigens ook regelmatig voor: kinderen die het vanzelfsprekend vinden dat de grootouders (i nonni) de opvoeding van hun kleinkinderen op zich nemen, zodat zij kunnen werken. Ze schuiven dan ook gerust iedere avond  aan om mee te eten. Zo hebben grootouders vaak geen eigen (sociaal) leven. Na een jarenlange opvoeding van hun eigen kinderen, beginnen ze van voren af aan.

LEES OOK:
Column: op sportschoenen naar een feestje

Zonder morren

Deze nonni ondergaan het vaak zonder morren, ook al vinden ze het zwaar. Ze zullen het niet gauw toegeven. Zij hebben tenslotte hun kinderen weer nodig om voor ze te zorgen als ze hulpbehoevend worden. En zo wast de ene hand toch weer de andere.

Fare bella figura

In Italië wordt naar de buitenwereld de schone schijn vaak opgehouden. ‘De familiebanden zijn uitstekend, ging vinger tussen te krijgen.’ Fare bella figura (‘een goed figuur slaan’) is belangrijk. Je reputatie op familiegebied, gooi je als Italiaan niet zomaar te grabbel. Dat leer je al als je nog in de luiers zit.

Italiaans gezegde

Er is nog zo’n prachtig, beeldend gezegde over de soms knellende familiebanden in Italië: i parenti sono come le scarpe, più stretti sono, più fanno male. Vrij vertaald:

Familieleden zijn als schoenen, hoe strakker (hechter) ze zijn, hoe meer pijn ze doen.

Met een knipoog naar de suocere italiane, die in hun ogen ook het beste met hun kind voor hebben…

Marleen Rohmensen

Geschreven door Marleen Rohmensen

Mijn liefde voor Italië is groot. Ik voel het als mijn tweede vaderland. Ik kom er al mijn hele leven en spreek de taal vloeiend. Ik heb er een aantal jaren gewoond en gewerkt (in Florence en in Milaan) en ben ook jaren in het zuiden van Italië geweest, zodat ik ook veel geleerd heb over de mentaliteit en de cultuur in het zuiden (Calabrië) en over het grote verschil met het noorden van Italië. Zo heb ik zelfs het Calabrese dialect leren verstaan en spreken. Mijn eigen bedrijf is 'in wording'. Het wordt een website voor de verhuur van vakantiehuizen en koophuizen of bouwpercelen in een specifiek deel van Umbrië en dit wil ik in de toekomst verder uitbreiden naar andere delen van Italië.

One Comment

Leave a Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Bijzondere bouwopzichters

Gusto Italiano: antipasti