Groeten uit de Laars deel 18: Gonnie en Jurgen in Montefano

Sinds 2016 ontvangen Gonnie en Jurgen Linssen gasten in een voormalige dorpsschool in Montefano, Le Marche (De Marken). In La Vecchia Scuola bieden ze 5 luxe kamers, een zwembad en organiseren ze Italiaanse avonden en arrangementen. Uit de eigen olijfgaard halen ze olijfolie. Gonnie is verantwoordelijk voor de service, de kamers, de communicatie en alles eromheen. Jurgen is de wijnkenner en regelt de arrangementen. Samen verzorgen ze het ontbijt, ontvangen ze de gasten en zorgen ze ervoor dat iedereen zich er thuis voelt.

Jurgen groeide op in Eindhoven, Gonnie in Mierlo. Hij in de stad en zij in het dorp. Jurgen vond het in het begin bij Gonnie wat plattelands, maar draaide later bij. Gelukkig maar, anders hadden ze op het Italiaanse platteland misschien wel nooit kunnen aarden.

Gonnnie heeft bouwkunde en vastgoed gestudeerd en werkte op een architectenbureau. Jurgen studeerde stedenbouw en planologie en had een eigen bedrijf in GEO-ICT-systemen. Allebei een achtergrond in ruimtelijke ordening, maar op een heel andere manier. Die combinatie kwam later goed van pas bij de verbouwingen in Montefano.

Samen woonden ze in Brandevoort, Brabant, waar ze een van de eerste huizen bouwden in de vrije sector. Op het architectenbureau waar Gonnie, ontwierp ze het zelf en tekende het uit, deed de bouwaanvraag en bouwde ze vervolgens met losse partijen en bouwmaterialen in 2 jaar het huis. ‘Achteraf gezien was dat onze eerste aanzet naar het volgende project in Italië.’

Hoe leerden jullie elkaar kennen?

‘Hi hi, tja, dat is lang geleden. Ik was 16 en hij 22. Dat was toen een flink leeftijdsverschil. We leerden elkaar kennen in Mierlo via wederzijdse vrienden. Jurgen werkte al en moest in dienst, ik zat nog op de middelbare school en moest een vervolgopleiding kiezen. Hij ging zelfs mee naar open dagen, ik twijfelde toen tussen bouwkunde en medicijnen. 11 jaar later zijn we getrouwd. Ondertussen word ik 52.’

Wat hadden jullie met Italië?

‘We waren er al vaak op vakantie en voelden ons er thuis. Dat is een vreemd soort gevoel dat je lastig kunt uitleggen. Het tegenovergestelde merk ik wanneer ik naar Nederland ga, dan overvalt me dat andere gevoel: druk, haast, gebaande paden, verwachtingen. Italië geeft mij vrijheid, het gevoel van samen, cultuur, pluk de dag. En het mooie is: ondanks dat we er alles aan doen om La Vecchia Scuola verder te brengen en gasten een fijne vakantie te geven, voelt het nog steeds zo.’

Maar emigreren doe je niet zomaar

‘We hebben lang voorbereidingen getroffen. Samen nadenken over het concept, ideeën uitwerken. We waren goed voorbereid, maar hadden het aan weinig mensen verteld, mede vanwege Jurgens bedrijf. Het was voor ons een parallel pad dat naast onze carrière in Nederland liep. Of we zouden oversteken wisten we toen niet.’

‘Het kantelpunt kwam toen ik mijn gevoel niet meer kon rijmen met mijn hoofd. Ik werd 40 en wist: dit wil ik niet meer als ik 50 word. Maar mijn hoofd zei: ben je gek geworden, zoveel gestudeerd en hard gewerkt. Uiteindelijk heb ik mijn baan opgezegd om te kijken wat ik wilde. Een eigen bedrijf zou het worden, dacht ik toen. Totdat ik zei: ik kan alleen maar aan Italië denken. Jurgen was al een jaar klaar om de stap te maken, maar had geduldig gewacht tot ik zover was.’

En waarom Le Marche?

‘We gingen vaak naar Zwitserland voor de bergen en het wandelen, en daarna naar Italië voor cultuur en lekker eten. Toen Zwitserland met de euro prijzig werd, zocht Jurgen naar een plek waar je bergen, dorpen en kust had. Hij vond foto’s van de Adriatische kust bij Monte Conero en de Monti Sibillini, met de Piano Grande. Dat was onze eerste kennismaking met Le Marche.

Daarna zijn we er op vakantie gegaan en vele jaren volgden, omdat er zoveel verschillende dingen te doen zijn. Met de campertrip van 5 weken hebben we ook heel Italië bezocht. Uiteindelijk kozen we voor het midden van Le Marche omdat je hier overal ver weg kunt kijken en het glooiende, lieflijke heuvellandschap zo mooi is.’ 

Le Marche werd 20 jaar geleden al onontdekt genoemd, is het dat nog steeds?

‘In zekere zin wel. Gasten die voor de eerste keer komen hebben nog nooit van Le Marche gehoord. Terwijl de regio hetzelfde glooiende landschap heeft als Toscane, met wijngaarden en olijfgaarden, maar zonder de drukte. Hier zijn de dorpen nog authentiek en gaat het leven gewoon door. Iedereen kent elkaar en het belangrijkste uitstapje is de markt op dinsdag, de kapper op zaterdag en de ochtendmis op zondag. Er is geen massatoerisme, geen drommen bussen bij bezienswaardigheden of toeristenwinkeltjes. Dat maakt het juist zo bijzonder.’

Wie het onontdekte zelf wil ontdekken kan de gratis reisgids aanvragen via de website. Daar hebben Gonnie en Jurgen alles in gezet wat ze in 10 jaar hebben geleerd over de regio.

Met de B&B wilden Gonnie en Jurgen een plek creëren waar ze gasten konden ontvangen, zoals ze zelf ontvangen wilden worden. Met rust, aandacht en oprechte interesse. Geen hotel, geen massa, maar kleinschalig en persoonlijk. Een plek waar iedereen zich direct thuis zou moeten voelen en waar ze na afloop graag weer naar terug zouden willen keren. ‘Dat was het concept waar we in Nederland al jaren aan werkten, zonder precies te weten waar het zou landen.’

Hoe kwamen jullie in Montefano terecht?

‘We hadden via een Italiaanse makelaar diverse huizen bekeken op internet. Bij elk huis keken we of het aan onze eisen voldeed: prijs, oppervlakte, uitstraling. La Vecchia Scuola scoorde niet direct hoog, dus lieten we die schieten. Totdat de makelaar zei: je moet echt gaan kijken, want dit heeft potentie.’

‘Bij aankomst stond er vooraan een oude schuur. De voorkant was eigenlijk de oude achterkant, want vroeger gingen kinderen aan de andere zijde naar school via een pad. Het was grijs en grauw, het leek alsof het in een dal lag zonder ver weg te kijken. Niet direct liefde op het eerste gezicht. Maar vanbinnen voelde het pand meteen fijn. Alles was in goede staat en we zagen dat er iets moois van te maken was. De dag erna zijn we teruggegaan (na 2 uur zoeken naar de weg). Toen we de straat inreden zagen we het direct: dit ligt prachtig en hier kijk je ver weg.’

‘In de zomer van 2015 was de eerste bezichtiging. In het najaar kwamen we terug met een onafhankelijke makelaar om de vraagprijs te controleren en het pand kritisch te beoordelen. Met kerst gingen we met een advocaat naar Italië voor de voorlopige aankoop. Op 1 februari kwamen we terug voor de overdracht. Op 3 februari schreven we ons in bij de gemeente en op 5 februari gingen we naar de notaris. Dat was onze eerste nacht op in Montefano.’

‘En op 22 april 2016 openden we La Vecchia Scuola, op mijn verjaardag. De eerste gasten waren twee dames. Ik weet het nog goed: wij zaten beneden bij de kachel met de buren die voor mijn verjaardag waren. Maar het rookalarm ging af en het glas van de kachel sprong. En ik had net op de deur geklopt om te vragen of ze een stukje taart en een glaasje wilden. Toen ze zeiden dat ze al in bed lagen… Gelukkig is het nog een leuke week geworden.’

En de verbouwing?

‘Het was niet één verbouwing maar vele verbouwingen die we tijdens de winter uitvoerden. Zwembad aanleggen, olijfgaard, diverse verbouwingen binnen, de schuur weg en een uitbouw aan de nieuwe voorzijde. We werkten vanaf het begin samen met een lokale aannemer. In Nederland waren we gewend met uitgebreide werktekeningen te werken, hier moesten we het doen met de vergunningstekeningen. Die overigens snel werden afgegeven, met de gemeente in Montefano hebben we altijd goed contact gehad.’ 

‘Bouwen gaat hier anders dan in Nederland. Veel meer handwerk en zware, solide materialen in plaats van snelle bouw. En je moet er echt bij zijn, op afstand duurt alles een eeuwigheid. Prioriteit ligt hier bij wat af moet, ze plannen dag per dag, niet ver vooruit.’

‘De grootste uitdaging was de coronatijd. De voorzijde van het huis lag open (wij woonden er wel) en het was januari dus erg fris. Stalen spanten en andere materialen werden niet geleverd. Uiteindelijk besloten we om binnen op de begane grond verder te gaan met onze eigen vertrekken, waardoor we boven in de gastenkamers gingen wonen. Dat was onze redding, anders hadden we het niet gehaald voor het nieuwe seizoen.’

‘In het gebouw zit trouwens nog veel van de oorspronkelijke school. Een authentieke haard uit die tijd, de oorspronkelijke vloer op de tweede verdieping, houten balken, dikke muren met een dikke stuclaag afgewisseld met metselwerk. Onze buurman (die vorig jaar helaas is overleden) ging hier als kind naar school. Hij stond als eerste op de stoep toen wij kwamen. Hij had verhalen over de oorlog, toen de geallieerden hier in onze keuken zaten en hij sjekkies kwam roken. Die keuken was het klaslokaal waar kinderen van 5 tot 9 jaar in één klas zaten. Boven woonden twee families en aan de andere kant stond vee, want de warmte steeg op. Italiaanse gasten die binnenkomen zeggen het meteen: typisch Marchigiaans.’

Wat voor service bieden jullie? En voor wie?

‘We ontvangen onze gasten persoonlijk. Na een lange reis staat er een warm welkom klaar, vaak met een drankje, en nemen we de tijd om La Vecchia Scuola en de omgeving te introduceren. Jurgen verzorgt de koffie, eieren en pannenkoeken bij het ontbijt, ik het voor- en nagerecht, het vers gebakken brood en de mooi belegde plank. Op onze Italiaanse avonden legt Jurgen de gerechten uit en serveert hij de wijn. Hij regelt ook de arrangementen en belt voor restaurants of wijnhuizen.’

‘We hebben een eigen magazine laten drukken, een 100 bladzijden dikke glossy met tips over de regio, een kookboek uitgebracht (‘Buongusto‘) met recepten van onze Italiaanse avonden, en we maken onze eigen extra vergine olijfolie Vigore uit onze olijfgaard. Dat soort dingen maken het verblijf compleet.’

‘Onze gasten zijn voornamelijk Nederlandse en Belgische stellen tussen de 40 en 70 jaar. Actieve levensgenieters die rust zoeken, de regio willen ontdekken en persoonlijk contact waarderen. Ruim 30% van onze gasten komt terug, sommige al voor de zesde keer. La Vecchia Scuola is meerdere keren uitgeroepen tot top 10 B&B van Italië (Zoover Gold Award) en is Tripadvisor Travelers’ Choice Winner. We zijn elk seizoen volledig volgeboekt op 5 kamers, vrijwel uitsluitend via directe boekingen.’

Wat is het beste aan wonen in Italië?

‘De vrijheid die ik voel om eigen keuzes te maken. Ook al ben ik altijd druk. En het samenleven met de bewoners, je voelt je een van hen. Dat klinkt misschien simpel, maar het is iets wat je niet zomaar vindt. In Montefano kennen we onze buren, de bakker, de barvrouw. We horen erbij.’

En het minst leuke?

‘Dat je helemaal opnieuw moet beginnen. Alles wat je ouders ooit voor je geregeld hebben bij geboorte, je BSN-nummer, je bankrekening, je identiteitsbewijs, dat moet je hier allemaal opnieuw doen. En 10 jaar geleden was het nog lastig om interieur voor de B&B te vinden. Nu ga je online en bestel je iets of bezoek je een winkel.’

‘De lokale bevolking heeft ons daar enorm bij geholpen. Het is hier een ondernemersklimaat. Iedereen kent iedereen. De barvrouw bij wie je een cappuccino haalt, laat je weten waar je een timmerman vindt of wie nog werk zoekt. Zo werkt het hier.’

Wat mis je het meeste?

‘De ouders, zeker nu ze ouder worden merk je dat je toch op afstand zit. En de kinderen van broer en zus die snel opgroeien. Dat is het enige waar het soms even wringt.’

Hoe komen jullie aan je boekingen?

‘Vrijwel alles loopt direct via onze eigen website, zonder tussenkomst van platforms als Booking of Airbnb. We hebben een e-maillijst van ruim 12.000 Italië-liefhebbers die we regelmatig inspireren met nieuwsbrieven over Le Marche, het seizoen en ons leven hier. Dat persoonlijke contact, in combinatie met mond-tot-mondreclame en onze online zichtbaarheid, zorgt ervoor dat we elk jaar volgeboekt zijn.’

Gonnie en Jurgen merken wel dat er de laatste tijd iets verandert. Steeds meer reizigers gebruiken AI-tools om bestemmingen te verwerken in plaats van zoekopdrachten in Google. Het resultaat: minder websitebezoekers, maar wie wel op de website komt is serieuzer. Tegelijk verandert ook de verwachting: mensen willen ontzorgd worden, niet veel zoekwerk hoeven te verrichten, snel antwoord, op het moment dat het hen uitkomt.

Hoe passen jullie je als ondernemers in de vrijetijdsbranche aan?

‘We hebben Roos gebouwd, onze digitale reiscoach. Zij staat 24/7 klaar op onze website om vragen te beantwoorden over Le Marche, La Vecchia Scuola, de reis er naartoe, wandelroutes, restaurants en alles wat bezoekers willen weten. Geen standaard chatbot, maar een digitaal teamlid dat we zelf hebben getraind met alles wat we in 10 jaar hebben geleerd. Haar antwoorden zijn zoals wij zelf zouden reageren.’

‘Wat ik mooi vind is dat mensen die nog niet weten of Le Marche of onze B&B iets voor ze is, alvast vrijblijvend hun vragen kunnen stellen. Zonder direct met ons in contact te hoeven treden. En zodra iemand persoonlijk contact wil, verbindt Roos ze door naar mij via WhatsApp. Dan reageer ik direct. Dus het blijft altijd persoonlijk.’

Hebben jullie nog iets om over te dromen?

‘We wortelen steeds meer in Montefano en raken verder op afstand van Nederland. We hopen dat we hier in of nabij Montefano oud mogen worden. Dat komt doordat we goed hebben kunnen integreren, daar hebben we geluk mee gehad.’

‘Verder willen we niet groter worden, maar verdiepen: meer balans, meer kwaliteit, meer voldoening. We zijn ook bezig met ons YouTube-kanaal waarop we het leven in Le Marche laten zien. Van de verbouwingen tot de olijfoogst, van mooie dorpjes tot het dagelijks leven. Dat past bij wie we zijn: ons verhaal delen met mensen die net als wij van Italië houden.’

3 tips van Gonnie en Jurgen om jouw emigratie naar Italië tot een succes te maken

1. Emigreer. Echt emigreren. Als je je ergens thuis wilt voelen, zorg dan dat je emigreert en niet op afstand blijft hangen. Leer de taal, de rest volgt vanzelf.
2. Zoek je plek in het dorp. Mensen stonden voor ons klaar en dat doen ze nog steeds. Ik heb in het begin veel appeltaarten gebakken om iedereen te bedanken. Totdat onze verzekeringsagente (die destijds met mij naar de rijschool reed om een nummerbord te vervangen) zei: Gonnie, accepteer hulp en bied het zelf aan als mensen het nodig hebben. Zo werkt het hier. En in de bar op zondagochtend waar we te voet naartoe gaan, is het altijd een strijd wie voor wie het ontbijt betaalt.
3. En misschien de belangrijkste: luister naar je gevoel. Jurgen was een jaar eerder klaar dan ik. Hij heeft gewacht. Toen ik het voelde wisten we allebei: nu is het moment. Als je het niet allebei voelt, doe het dan niet.

La Vecchia Scuola is een kleinschalige, luxe bed and breakfast in Montefano, Le Marche en wordt gerund door eigenaren Jurgen en Gonnie. De voormalige dorpsschool uit 1939 heeft 5 kamers, een zwembad, een olijfboomgaard en een buitenkeuken met Italiaanse kookavonden. Gasten kiezen uit arrangementen met onder andere wijntours, truffel zoeken, kookworkshops, wandelen, fietsen en Vespa-uitstapjes. De Adriatische kust en het vliegveld van Ancona (Falconara) liggen op 30 minuten rijden.