Het Italiaans is niet alleen een prachtige taal, maar klinkt ook geweldig als erin gezongen wordt. Daarvoor hoef je het niet eens te verstaan! Maar Italiaanse muziek is meer dan alleen Italiaanse zangers en zangeressen. Want ook in de klassieke muziek is Italië groot. En in de instrumentale muziek. Alles van opera tot popmuziek vind je daarom in deze categorie.
Natuurlijk ken je een hele rits aan wereldberoemde Italianen. Want wie heeft nou niet van Zucchero Fornaciari gehoord, of van Eros Ramazzotti en Laura Pausini. Om van allerlei bekende voetballers als Totti, Pirlo en Mancini en trainers Lippi, Donadoni en Prandelli maar te zwijgen. Of van schrijvers als Paolo Giordano, Roberto Saviano en Melania Mazzucco. […] More
Ieder jaar in februari wordt in Italië het Festival di San Remo (ook wel geschreven als Festival di Sanremo) gehouden in de gelijknamige plaats aan de kust in Ligurië. Ook wel bekend om zijn prachtige bloemen. Dit jaar is de 66ste editie van dit geliefde nationale Festival della canzone italiana gehouden en heel Italië staat […] More
Dit is mijn persoonlijke top 10 aan Italiaanse muzikale klassiekers. Ik houd van zwart-wit, van theatraal, van een incidentele vioolpartij, groots en meeslepend, experimentele videoclips uit de jaren 60 en van mooie danspasjes. Ik luister ook incidenteel wel naar moderne Italiaanse pop, maar ik houd toch meer van de chanson, van het Italiaanse levenslied. 10. Rita […] More
Het klassieke Napolitaanse lied is een romantische ballade, met veel hartstocht gezongen. Het stamt uit het begin van de 19de eeuw en als eerste nummer wordt ‘Te voglio bene assaie’ (Ik hou heel erg veel van je) erkent. Onverstaanbaar Het Napolitaans is een dialect dat soms ook voor de rest van de Italianen onverstaanbaar is. […] More
In Cinecittà werden alle films gedraaid, maar in de RCA Studio’s werden de meeste soundtracks opgenomen. Alle grote componisten werkten er: Ennio Morricone, Riz Ortolani en Alessandro Alessandroni. De studio, met de legendarische studio A zo groot als een hangar en de enige plek in Italië waar je tegelijkertijd een orkest én een koor kon opnemen, staan op de Via Tiburtina, in de jaren vijftig de rand van de stad, en waren onderdeel van de Italiaanse afdeling van het Amerikaanse platenlabel RCA. RCA Italiana werd in 1951 opgericht als onderdeel van het Marshall plan en was voor 90% eigendom van de Amerikaanse moedermaatschappij en de resterende 10% kwam van de andere oever van de Tiber, uit het Vaticaan. Het Vaticaanse geld belemmerde de artistieke vrijheid niet. Sterker nog: Pius XII is een sterke voorvechter geweest van het investeren in moderne cultuur in Rome en stimuleerde RCA dan ook om geld te steken in locale artiesten. Tot 1954 hield RCA Italia zich vooral bezig met het distribueren van Amerikaanse artiesten, de verkopen gingen niet zoals gewenst en het bedrijf dreigde te sluiten. Paus Pius XII drong aan op de bouw van studio’s en stelde als directeur Ennio Melis, hij was een ex-secretaris van het Sant’Ufficio, voor. Onder zijn leiding ging het RCA… More
