in ,

Italiaanse toestanden: I Pedra

Boekpresentatie Italiaanse toestanden Stef Smulders

In 2008 emigreerde Stef Smulders met man en hond naar het zonnige Italië om daar Bed & Breakfast Villa I Due Padroni te beginnen. Maar voor ze de eerste gasten konden ontvangen moesten er heel wat hordes genomen worden. Deze hordes vind je in de vorm van een zestigtal humoristische, korte verhalen terug in het boek Italiaanse toestanden, leven & overleven in Italië. Het werd op 14 maart officieel gepresenteerd bij reisboekhandel Pied à Terre in Amsterdam. Hieronder vind je een van die opmerkelijke verhalen die Stef heeft opgetekend. Het eerder op DitIsItalie.nl gepubliceerde verhaal van Stef kun je hier lezen.

I Pedra

‘Het was een miserabel jaar voor Garlasco,’ zei de voorzitter van de Lion’s Club van de gelijknamige plaats in het Teatro Martinetti bij de opening van het traditionele ‘Feest van de Goede Wensen’, het Festa degli Auguri. Na de moord op de mooie Chiara Poggi afgelopen augustus, met de daaropvolgende invasie van landelijke pers en tv, en nu weer de dubbele (zelf?)moord van een oudere man en jonge vrouw, mocht er wel een vreugdevoller jaar voor het dorp volgen. Die avond maakte men daar alvast een begin mee, onder andere door het debuut van het gospelkoor waarvoor Nico zich in Pavia had aangemeld en het optreden van een folkloristische muziekgroep genaamd I Pedra. Garlasco verheugde zich kennelijk op dit divertimento, want alle 250 stoelen van het theater waren bezet.

Martinetti Teatro
Teatro Martinetti (photo credit: Wikimedia)

Het Martinetti was een leuk theater, zoals zoveel kleine Italiaanse theaters gemodelleerd naar de Scala van Milaan, maar dan op Madurodam-formaat. De doedelzakspelers van I Pedra en het gospelkoor speelden en zongen ook nog eens voor het goede doel deze avond, want het feest was dit jaar speciaal gewijd aan de geestelijk minder bedeelden, het was een serata benefica a favore dei disabili mentali. Hiervoor werd aan de ingang geld ingezameld, waarbij het bedrag dat men wilde geven aan de eigen discretie overgelaten werd; donazione a offerta.

In Italië was het niet ongewoon dat een theatervoorstelling te laat begon, een kwartier, een halfuur, drie kwartier, niemand keek ervan op. Dat bood je wel de gelegenheid om het langzaam binnendruppelende publiek (ook te laat) te bekijken. Er waren in het Martinetti-theater veel grijze hoofden en veel, heel veel dames in bontjas. Echt bont. Daarmee werd in Italië nog ongegeneerd gepronkt en er stonden buiten geen dierenactivisten met spuitbussen klaar om dat bont eens flink met verf te besmeuren. Iedereen was op-en-top netjes gekleed. Fare bella figura, het typisch Italiaanse adagium dat je buitenshuis altijd goed voor de dag moet komen, was hier in volle glorie te bewonderen. Hier geen versleten spijkerbroeken, slobbertruien of afgetrapte schoenen, maar alles van de beste Italiaanse snit. De toeschouwers stonden in groepjes bij elkaar te babbelen, zonder enig teken van ongeduld over het vertraagde begin. Men liep wat heen en weer, en soms zelfs weer de zaal uit. Zou het überhaupt nog wel doorgaan, was er iets ernstigs gebeurd, waardoor de voorstelling niet plaats kon vinden? Dat vroegen de stipte noorderlingen die wij nog steeds waren zich af. Niets van dit alles, het was gewoon Italië. Italiaanse toestanden!

Uiteindelijk begon de voorstelling gewoon toch. Op het toneel verscheen de groep folkloristisch uitgedoste doedelzakkers van I Pedra, maar voor zij begonnen met toeteren nam een spreker het woord. Een echte ‘sprekert’ was het, Toon Hermans indachtig, want hij nam er de tijd voor. Goed te verstaan was het gemompel niet, maar dat deed er ook niet echt toe. De volle aandacht werd getrokken door I Pedra zelf, door hun uitdossing, maar vooral ook de bijbehorende gelaatsuitdrukkingen. Deed hun verschijning al direct denken aan de Jostiband, toen ze gingen spelen bleek de gelijkenis nog treffender. Zelden had ik het ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ zo hard en verscheurend gehoord. Van het slaapliedje voor het kindeke Jezus van Brahms zou elke baby terstond ADHD’er worden. En de bijzondere intonatie die bij het spelen van ‘Adeste fidelis’ werd gebezigd, deed het glazuur van mijn tanden springen. In de loge naast mij rolde iemand van zijn pluchen stoel van het lachen.

Gelukkig bleef het repertoire dat ten gehore werd gebracht beperkt tot vijf nummers. Dat nam al met al toch nog wel een klein uurtje in beslag, want de spreker had na elk nummer weer iets te vertellen. Maar het toneelbeeld bleef toch de meeste aandacht trekken. In het midden van het toneel was de man met de triangel opgesteld en zijn gelaatsuitdrukking varieerde van onverstoorbaar, via heel onverstoorbaar naar nog onverstoorbaarder. Aan de zijkant stonden een vader en zijn zoon te blokfluiten, allebei kort en gedrongen, met bolle wangen van het blazen. Allebei hadden ze een soort Paddington-hoed diep over het voorhoofd getrokken… Nee, sommige beelden vergat je niet snel meer. Als ik aan Garlasco denk, dan denk ik niet aan het vermoorde meisje, maar aan I Pedra.

Het optreden van het gospelkoor was daarna een verademing voor de wat gevoeliger aangelegde ziel en oren. Men begon voorzichtig met het rustiger werk, ingezet door een soliste. Gaandeweg kwam de swing er steeds meer in, en kwam ook de zaal, geheel platgeslagen door de folklore, weer tot leven. De dirigent van het koor droeg daar door zijn enthousiasme duidelijk aan bij en hij wist de zaal zelfs tot het meezingen van ‘Kum ba ya my Lord’ te bewegen. Uit het koor traden af en toe ook enkele solisten naar voren, met wat Engelse klassiekers. Nico bracht ‘O dennenboom’ ten gehore, als onderdeel van een medley in verschillende talen. Het optreden werd zo goed ontvangen, dat de zaal het koor tot enkele toegiften dwong, en we allen tegen twaalven geheel opgevrolijkt en enthousiast aan de aperitivo en prosecco konden.

Italiaanse toestanden
Prijs: € 15,95
Auteur: Stef Smulders
Uitgave in eigen beheer, maart 2014

Foto: boekpresentatie Italiaanse toestanden

Dit Is Italië

Geschreven door Dit Is Italië

Benvenuto su Dit is Italië. Dit is Italië is een digitaal Italië-magazine dat zich richt op liefhebbers van het land. Niet alleen als vakantiebestemming, maar ook als het land van ‘ik vertrek’, la dolce vita, lekker eten en modieuze noviteiten. Op ditisitalie.nl vind je Italië-nieuws, leuke verhalen, wetenswaardigheden, tips, recepten, reistips, must-sees en van alles meer over Italië. Ook jouw Italië-tips zijn welkom!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Spaghetti met ham en bleekselderij

Italiaans recept: spaghetti met bleekselderij en ham

penne met tomaten-auberginesaus

Italiaans recept: penne met tomaten-auberginesaus