in ,

Méér Italiaanse toestanden

In 2008 emigreerde Stef Smulders met man en hond naar het zonnige Italië om daar Bed & Breakfast Villa I Due Padroni te beginnen. Maar voor ze de eerste gasten konden ontvangen moesten er heel wat hordes genomen worden. Hierover publiceerde Stef twee jaar terug zijn boek Italiaanse toestanden, waarover we destijds ook berichtten. Nu is er het vervolg met meer verhalen over het dagelijks leven van Nederlanders in Italië. Hieronder kun je hieruit het verhaal Il furbo lezen.

Met de duim van zijn rechterhand maakte Roberto een verticale snijdende beweging over zijn wang, van boven naar beneden. In de rijke Italiaanse gebarentaal betekent dit zoiets als ‘Hij is een sluwe vos’ of ‘slimmerik’ of zelfs ‘bedrieger’: een furboUno che sa fare, iemand die van wanten weet. Voor de persoon die het gebaar betreft, moet je uitkijken. Hoewel Roberto zijn best deed om onaangedaan te lijken door wat er gebeurd was, kon ik toch aan hem zien dat het hem wel degelijk had geraakt. Zijn blik was bijna onmerkbaar veranderd, een ietsje meer naar binnen gekeerd dan anders, wanneer hij zijn onbezorgde, rondborstige, joviale zelf was.

Al weken lang was hij in overleg met de eigenaar van een jachthuis over de mogelijkheid om daar een nieuw restaurant te beginnen. Sinds een paar maanden boterde het niet meer tussen de eigenaar van Amici Miei, die boven het restaurant woonde dat Roberto en Antonica bestierden. Ze besloten om iets nieuws te gaan zoeken en kwamen via via in contact met de eigenaar van het jachthuis. Na een vlot begin van gesprekken schoot het de laatste tijd echter niet op met de onderhandelingen en Roberto kreeg het gevoel dat de eigenaar van het jachthuis hem aan het lijntje hield. Bij iedere bijeenkomst leek hij de afspraken van de vorige keren vergeten en kwam hij met andere voorstellen. Voorstellen die voor Roberto nadeliger waren. „De tafels voor het restaurant die bezorg ik je wel, daarover hoef je je niet druk te maken,” beloofde de eigenaar tijdens een van de eerste ontmoetingen, om daar een week of wat later nonchalant op terug te komen: „Tafels zeg je, nee die moet je zelf aanschaffen!” Alsof ze er nooit eerder over gesproken hadden.

Zo ging het met bijna alle afspraken. Het was een veelheid aan kleine ergernissen die zich opstapelde en steeds zwaarder begon te wegen. Roberto had al bij het eerste contact laten weten dat hij een langjarig huurcontract wilde met een optie op een even langdurige verlenging. Roberto stelde ‘6+6’ voor, wat een huur van zes jaar en een optie op nog eens zes betekende. De eigenaar leek daar niet onwelwillend tegenover te staan. ‘Leek’ want weken later begon dezelfde man over een eenjarig contract te praten zonder aan Roberto’s eerdere voorstel te refereren. „Eén jaar?” had Roberto opgewonden geantwoord. „Daar begin ik niet aan. We zijn geen vijfentwintig meer! We zoeken een stabiele plek waar we iets kunnen opbouwen. Dat heb ik vanaf het begin gezegd!” Daarop bond de eigenaar een beetje in, om de keer erop het voorstel ‘2+2’ te doen. Dat schoot niet op.

Op financieel gebied had de eigenaar zijn eisen geleidelijk aan ook steeds verder aangescherpt. Eerst interesseerde hem de huursom helemaal niet: „Zeggen jullie zelf maar wat je betalen wil” was het ruimhartige, maar eigenlijk ook ongeloofwaardige, aanbod. Maar een aantal overlegrondes later wilde hij achthonderd euro per maand officieel en nog honderd euro onder de toonbank. „Bovendien,” toverde de eigenaar uit zijn rijkgevulde hoge hoed, „heb ik een bankgarantie nodig om er zeker van te zijn dat jullie financieel solide zijn.” Roberto ontplofte daarop bijna: „Een bankgarantie? Van ons? Terwijl wij juist degenen zijn die al het risico lopen en jij geen enkel? Geen bankgarantie, onder geen beding!” De eigenaar gaf toe, voorlopig.

En bij het op een na laatste overleg was voor Roberto het dieptepunt bereikt. Ondanks herhaalde verzoeken van hem had de eigenaar alweer de plattegronden en eigendomspapieren van het jachthuis niet bij zich. „Ach verdorie, weer vergeten,” was zijn ongeïnteresseerde antwoord op Roberto’s herhaalde vraag waar de documenten bleven. Waarop de eigenaar quasi-filosofisch hardop was gaan spelen met de gedachte dat hij het huis misschien toch liever wilde verkopen. Er moest maar een buonuscita, een afkoopsom, ofwel oprotpremie, in het contract komen, het contract dat maar niet kon worden opgesteld bij gebrek aan de eigendomspapieren. „Een afkoopsom? Je denkt toch niet dat ik al die inspanning en investeringen doe om me na een korte periode te laten wegsturen? Het duurt minstens twee jaar voor een dergelijk restaurant een beetje loopt!” Roberto ontplofte bijna.

Roberto was het nu echt beu. „È furbo, hij is sluw,” zei hij en maakte daarbij het snijgebaar over zijn wang. „Hij weet dat we heel enthousiast zijn over de locatie en probeert daarvan te profiteren door tijd te rekken en zijn eisen steeds verder op te schroeven.” Maar daar deed Roberto vanaf nu niet meer aan mee. Hij had de eigenaar bij het laatste overleg weggestuurd met de boodschap dat hij maar van zich moest laten horen als hij echt wist wat hij wilde, zodat ze eindelijk spijkers met koppen konden slaan. „Lo lascio cuocere un po’. Ik laat hem eventjes in zijn sop gaar koken,” zei Roberto tegen ons. „Dan keert hij straks wel op zijn schreden terug.” Maar heel overtuigd klonk hij niet.

meer italiaanse toestandenMéér Italiaanse toestanden (je kunt het hier bestellen)
Inkijkexemplaar
€ 15,95
Auteur: Stef Smulders
Uitgeverij Grenzenloos, februari 2016

LEES OOK:
Binnenkort in de bioscoop: Caesar must die
Dit Is Italië

Geschreven door Dit Is Italië

Benvenuto su DitIsItalie.nl. DitIsItalie.nl is een digitaal Italië-magazine dat zich richt op liefhebbers van het land. Niet alleen als vakantiebestemming, maar ook als het land van ‘ik vertrek’, la dolce vita, lekker eten en modieuze noviteiten. Op ditisitalie.nl vind je Italië-nieuws, leuke verhalen, wetenswaardigheden, tips, recepten, campings, vakantiehuisjes, reizen en van alles meer over Italië. Ook jouw Italië-tips zijn welkom!

One Comment

Leave a Reply

One Ping

  1. Pingback:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Dit is Italië - Doppiozero Lecce0

Column: dit is Italië!

duurste pizza ter wereld

De Duurste Pizza ter Wereld