Wie droomt er niet van: wonen in Italië én maar 7% belasting betalen?

Rust in de portemonnee! Dat wil elke Nederlander wel. Dat bleek opnieuw uit de stormloop op mijn Facebookbericht over het Italiaanse 7%-belastingregime. Italië biedt dit lage belastingtarief aan buitenlandse pensionado’s, op voorwaarde dat zij gaan wonen in een van de aangewezen 2.600 gemeenten met minder dan 30.000 inwoners in het dunbevolkte, vergrijzende en economisch zwakkere zuiden van het land, inclusief Sardinië en Sicilië.

La dolce vita met je, voor Italiaanse begrippen ruim bemeten AOW’tje, dat ook nog eens nauwelijks belast wordt. Ja! Of toch niet: wil je eigenlijk wel in zo’n klein Zuid-Italiaans dorp wonen?

Natuurlijk moet je niet alleen naar de financiële kant van de zaak kijken, maar ook beoordelen of je ergens echt prettig kunt leven. Zijn er betaalbare en geschikte woningen te vinden? Beschikt de streek over voldoende medische voorzieningen, winkels, bars, restaurants en sportcentra?

Ligt er een grotere, levendige stad in de buurt? Is er een internationaal vliegveld op maximaal één à twee uur rijden? Is het er veilig? Zijn er geen aardbevingen, geen maffiaproblemen en wordt het er in de zomer niet té heet en droog?

Allemaal vragen die je vooraf moet beantwoorden voordat je de stap waagt.

Populair Puglia

Maar als ik je vertel dat veel dorpen in het populaire Puglia onder deze fiscale regeling vallen (waaronder Alberobello) en dat hetzelfde geldt voor veel gemeenten in Sardinië en Sicilië, dan klinkt het ineens een stuk aantrekkelijker.

Zomaar een paar plaatsen om je fantasie te prikkelen:

• Locorotondo in Puglia: een rustig heuvelstadje met witgekalkte huizen, een levendige eetcultuur en tal van culturele festivals.
• Tempio Pausania op Sardinië: 13.000 inwoners, granietlandschappen, koele zomers en een jazzfestival dat de moeite waard is.
• Cefalù op Sicilië: UNESCO-kathedraal, strand en zó schilderachtig dat er scènes van Montalbano zijn opgenomen.
• Scalea in Calabrië: 11.000 inwoners, aan zee, met een treinverbinding naar Napels. Rustig en betaalbaar.
• Venosa in Basilicata: 11.000 inwoners, een Romeins-middeleeuws heuvelstadje dat bekendstaat om zijn wijnen. Ook nog eens de geboorteplaats van de dichter Horatius, voor wie daar waarde aan hecht.
• Tricase in de Salento, Puglia: 17.000 inwoners en op 5 minuten van ongelooflijk turquoise baaitjes.

In mijn notitie over deze fiscale regeling (die je hier kunt downloaden: https://stefsmulders.nl/Downloads/7procent_regeling_italie.pdf ) vind je, naast een uitgebreide uitleg, ook de complete lijst van deelnemende gemeenten, gerangschikt per regio en provincie.

Minder gunstig dan het lijkt

Voordat je nu begint weg te dromen over een Italiaans terrasje aan een prachtige baai, is een waarschuwing op zijn plaats: hoe aantrekkelijk een belastingtarief van 7% ook klinkt, in sommige gevallen (bijvoorbeeld bij een laag inkomen) is het regime minder gunstig dan het lijkt.

Je verliest namelijk de pensioenaftrek van maximaal € 1955. Het 7%-systeem werkt als een eenvoudige vlaktaks: je betaalt 7% over buitenlandse inkomsten die onder het regime vallen, en daarmee is de kous af. Je belastingaanslag was nog nooit zo eenvoudig, en dat is dan weer een voordeel.

Heb je alleen AOW, dan blijft het fiscale voordeel vaak beperkt. Juist het meest voor de hand liggende droombeeld, een rijk leven in Italië met een klein pensioen, blijkt dan toch een fata morgana te blijven.

Een voorbeeld: een stel met allebei AOW

Per 1 januari 2026 ontvangt een samenwonende AOW-gerechtigde € 1.122,12 bruto per maand plus € 76,10 vakantiegeld per maand: totaal € 14.378,64 bruto per jaar per persoon. Voor een echtpaar dat verhuist naar een 7%-gemeente en dat geen ander inkomen heeft bedraagt het gezamenlijke bruto-inkomen dus € 28.757.

Met 7%-regeling	Gezamenlijk inkomen
AOW (bruto per jaar)	€ 28.757
7% belasting	€ 2.013
Zonder 7% — gewone IRPEF
AOW (bruto per jaar)	€ 28.757
IRPEF bruto (23%)	€ 6.614
Pensioenaftrek (-)	€ 3.910
IRPEF netto	€ 2.704
Gemeentelijke/regionale belasting (~1,5%)	€ 432
Totaal Italiaanse belasting	€ 3.135

In dit scenario betaalt het stel zonder 7%-regeling dus € 3.135 per jaar, met de regeling € 2.013 per jaar. De 7%-regeling levert dus een besparing op van € 1.122 per jaar. Bescheiden in absolute zin, maar over de 10 jaar van het regime gaat het om ruim € 11.000. Niet voldoende om een verhuizing op zichzelf fiscaal te rechtvaardigen, maar wel een reëel voordeel dat het netto besteedbaar inkomen iets verhoogt.

Heb je echter andere buitenlandse inkomensbronnen die Italië mag belasten, dan kan het regime juist zeer voordelig uitpakken. Heb je naast je AOW bijvoorbeeld een aardig aanvullend pensioen opgebouwd, dan ben je al snel spekkoper (behalve wanneer het gaat om een echt ABP-overheidspensioen. Dat mag Nederland volgens het belastingverdrag met Italië, anders dan de AOW, namelijk zelf blijven belasten, ook als je in Italië woont. En dus betaal je het hogere Nederlandse tarief).

Een voorbeeld: een stel met naast AOW een behoorlijk bedrijfspensioen

Inkomstensoort	Bedrag/jaar	Belasting 7%
AOW (beiden)	€ 28.757	€ 2.013
Bedrijfspensioen (elk €17.500)	€ 35.000	€ 2.450
Totaal Italiaanse heffing		€ 5.974/jaar

Voor hetzelfde inkomensplaatje zou de IRPEF € 16.908 per jaar bedragen. Het voordeel is dus circa 10.000 per jaar, oftewel een ton over de 10 jaar van het regime.

Samengevat

De 7%-regeling biedt pensionado’s uit Nederland (en uit andere landen) de mogelijkheid om voordelig te leven in bepaalde gemeenten in Zuid-Italië. Maar bestudeer de regeling vooraf goed, maak een realistische rekensom en ga eerst uitgebreid op verkenning in de streek waar je eventueel wilt gaan wonen.

Een laag belastingtarief kan aantrekkelijk zijn, maar uiteindelijk bepaalt de kwaliteit van je leven of Italië echt jouw paradijs wordt.

Een goede start voor je verkenning biedt de eerder genoemde notitie, inclusief de daarbijhorende rekenmodule. Daarmee bereken je eenvoudig je netto inkomen mét en zonder de 7%-regeling, op basis van je pensioen en andere inkomsten.