in

Column: arrivederci

Deze dingen ga ik missen aan Italië

Arrivederci - deze dingen ga ik missen aan Italië

Ik nam zondag afscheid van een groep collega’s in Rome. We verzamelden op Campo de’ Fiori onder het beeld voor Giordano Bruno. De collega’s keken me onderzoekend aan en zeiden dat dit de laatste keer is. Ze gingen niet nog een keer gedag zeggen.

Ze hadden gelijk. Het was al voor de tweede keer.

Na vijf jaar besef ik al te goed dat het hooguit een begin was Rome te leren kennen. Een mensenleven is niet genoeg, zegt iedereen. Maar ook het andere is waar: zit je er eenmaal, dan kom je er haast niet meer weg. De eeuwige stad verhindert voortdurend mijn vertrek. Net als ik denk dat ik het nu wel weet word ik weer betoverd en besluit ik nog even te blijven.

Maar de dozen huisraad zijn echt gepakt en er lijkt geen weg terug. Je vraagt je meteen af wat je eigenlijk gaat missen na de ontsnapping uit dit land. Hier volgt mijn lijst, in willekeurige volgorde:

  • IJs met pistacchio en stracciatella (overal)
  • De zonsopkomst vanaf de Engelenbrug (Rome)
  • Dat uitwaaistrand bij het natuurreservaat (Fregene)
  • Het onnavolgbare archeologisch museum (Napels)
  • Eigenlijk alles in die stad, op de camorra na dan (Napels)
  • Het allermooiste station dat Mussolini neerzette (Milaan)
  • Pizza al taglio met gedroogde tomaten (Pizzeria da Simone, Rome)
  • Rauwe schilderijen van Caravaggio (ook overal)
  • Die boottocht naar de Eolische Eilanden (Sicilië)
  • Het sprookje van Teatro Massimo rond middernacht (Palermo)
  • Verstilde bergen waar even geen mensen zijn (Abruzzen)
  • Ontheemde stranden waar even geen mensen zijn (Sardinië)
  • De Vaticaanse musea ergens vroeg in februari (Rome)
  • Het vergeten zuiden, de mezzogiorno (Lecce, Brindisi)
  • Pasta met pesto, boontjes en aardappels (Genua)
  • Billen van de David van Michelangelo (Florence)

Je zult natuurlijk zien dat ik van alles vergat en de lijst minstens twee keer zo lang moet zijn. Zie het na vijf jaar Italië als een aanzet. Zaterdag ga ik echt weg.

Foto: Engelenburcht bij zonsopkomst, Rop Zoutberg

Column: arrivederci
5 (1 stemmen)

Geschreven door Rop Zoutberg

Rop Zoutberg

Rop Zoutberg is correspondent in Italië voor het NOS Journaal en woont in Rome. Naast berichten voor radio en televisie over Italië fotografeert hij veel, zijn grote passie. 'Italië is echt een thuis voor me geworden nadat ik lange tijd in Spanje woonde. Wat me fascineert is de lappendeken aan regio’s, die echt totaal verschillend zijn. Daardoor blijf ik reizen en ontdekken.' Zijn favoriete stad is Napels.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…