in ,

Column: in de Italiaanse bouwmarkt

de italiaanse bouwmarkt

Het is zaterdagochtend, halftwaalf geweest. We stappen de bouwmarkt binnen. Op zoek naar enkele scharniertjes en een paar roostertjes. Het is een drukte van belang in de gangpaden. Iedereen lijkt haast te hebben. Gezellig gekwebbel, een enkele stem die wat strakker klinkt en vaders die hun jongens manen niet overal aan te zitten. Het lijkt bijna op de bouwmarkt thuis in Nederland.

Aan de ketting

Het verschil? In Nederland ligt alles aan een ketting of een kabeltje met een beveiliging. Kom je eraan, dan vergaat je horen en zien en kijkt een hele winkel om naar de veroorzaker van het lawaai dat hoort bij diefstal. In Italië niet. Niks aan een ketting of beveiligd. En ook niet nodig. Geen Italiaan die het in z ’n hoofd haalt om ermee vandoor te gaan.

Waar is Ivo?

We hebben moeite met de drukte en proberen te vinden wat we zoeken. Het is nogal Italiaans ingericht. Niet altijd even logisch, dus. De bedrijfsleider, die in zo ’n winkel vaak tegelijk de bedrijfslijder is, spreekt prima Duits. Een Italiaan met een Duitse tak aan de familie en een naam die bijna Nederlands klinkt. Maar, waar is Ivo?

Het wordt al snel stiller in de winkel en bij de kassa staat een enorme rij. Er wordt zowaar een derde kassa geopend om al dat volk te kunnen helpen. Of, naar ons later wel duidelijk werd, om de klanten zo snel mogelijk de winkel uit te krijgen.

LEES OOK:  Column: kerst in Italië

Als we iets willen vragen, worden we nog wel te woord gestaan, maar het gaat niet meer van harte. Er wordt op horloges gewezen en ineens begrijpen we dat zo’n beetje het hele personeel rustig afwacht. Net niet naar ons kijkt en dreutelt. Rommelt. Maar nadrukkelijk ventileert dat er iets aan de hand is. De rest van de winkel blijkt als bij toverslag compleet leeg!

En daar is Ivo, de bedrijfsleider. Of lijdt hij nu echt? We willen hem vragen waar we die verhipte roosters kunnen vinden. Die er niet zijn en die hij zou regelen voor ons.

Ivo glimlacht, kijkt achterom naar zijn mensen en zegt: ‘Het is twaalf uur.’

Ja, klokkijken kunnen we zelf ook wel. Toch bedankt. ‘Maar waar zijn die roosters nu?’

‘Nee,’ zegt Ivo, ‘het is twaalf uur en dat is sluitingstijd. Schluss!’

Sluitingstijd? ‘Op zaterdag om twaalf uur de zaak sluiten? Het moet niet gekker worden!’ zeggen wij. In het Duits.

Lunchtijd in de bouwmarkt

‘Nee’, zegt Ivo, ‘we gaan niet dicht. We gaan lunchen. Die roosters liggen er niet en we gaan nu lunchen. Om vier uur vanmiddag zijn we weer open. Kom dan nog even terug. Of morgen. Reken nu snel af, want de dame bij de kassa is op mijn verzoek apart voor jullie nog even gebleven. De rest wil naar huis en die ene daar houdt apart voor jullie de wacht bij de deur. ‘ Alles in het Duits.

LEES OOK:  Column: zo was mijn Italiaanse kerst

Totaal van de mik, verlaten we met enkele haakjes en zonder roosters de bouwmarkt. Om twaalf uur op zaterdag gewoon dicht tot vier uur ’s middags. Kom morgen even terug. Morgen? Op zondag?

Onbegrijpelijk. Voor ons. Niet voor Italianen. Tenslotte is de lunchtijd heilig. ‘De bouwmarkt is 360 dagen per jaar open,’ vertelt Ivo ons een week later trots.

De snelle rekenaar komt tot de conclusie dat de bouwmarkt alleen sluit met Kerst, Nieuwjaar, Carnaval, Maria Hemelvaart en Pasen. En dus om twaalf uur. Tot vier uur. Maar dan zijn ze er weer. Tot negen uur ’s avonds.

De lunch is heilig in Italië en ook toeristische bouwmarktklanten veranderen dat niet.

Foto Italiaanse bouwmarkt: blogarredamento.it

Column: in de Italiaanse bouwmarkt
4.5 (2 stemmen)

Peter van der Naald

Geschreven door Peter van der Naald

Peter van der Naald geeft op nuchtere, humoristische wijze commentaar. In een volkomen eigen stijl en met eigen taalgebruik. Het sterkste punt van zijn stukjes is dat ze gaan over schijnbaar doodnormale zaken. Humoristisch geschreven in een eigen stijl. Met woordgrapjes die ook weer aanzetten tot nadenken. Een bijzondere kijk op Italië, op herkenbare situaties. Dingen van elke dag waar iedereen die wel eens in Italië is geweest, zich in kan herkennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Zeldzame aarden door Sandro Veronesi

Zeldzame aarden van Sandro Veronesi

The Italian Dinner

The Italian Dinner