Renee
Het mooiste wat Italië mij heeft gegeven is de passie. Om van heel kleine, onbelangrijke dingen iets heel moois te maken. Dat niet alles draait om werk of geld. Om ervoor te zorgen dat je niet in een sleur belandt door te kijken naar dingen die je gelukkig maken. Ja, in de loop van de jaren leerde ik veel van Italië.
Tijdens ons verblijf in Lecce bleek maar weer eens: alles gaat hier om en met passie. Of het nu gaat om hoe de wind staat, waar je de beste burrata eet of waar de zon het mooist ondergaat, de leccesi weten donders goed hoe je het leven waanzinnig mooi maakt.
Om me heen kijken
Toen ik voor het eerst met mijn familie in Toscane was, leerde ik om me heen te kijken. Mijn ouders namen ons mee naar dorpjes, bezochten eindeloos veel kerken en we liepen de zolen onder onze schoenen vandaan. Wat vond ik alles mooi! Ik weet nog goed dat ik tijdens de eerste vakantie constant dacht: ik vind het hier écht heel mooi… maar waarom in Nederland niet?
In Rome leerde ik niet bang te zijn om alleen te zijn. Zo veel aanspraak had ik Nederland nooit. Met vriendinnen in Rome leerde ik ik korte tijd meer mensen kennen, dan ik in Amsterdam ken.
Alleen naar Rome
Toen ik alleen naar Rome ging, zag ik al die mensen weer, ontmoette ik weer nieuwe mensen en als ik alleen uit eten ging, at ik het toetje met de twee tafels naast mij. Ik leerde niet bang te zijn om alleen op avontuur te gaan, mensen aan te spreken en vooral om me geen zorgen meer te maken om wat een ander van mij zou denken.
Ik genoot in mijn eentje van een lunch op Piazza Navona met een Nicci French en een groot glas wijn in de zon, iets wat ik in Amsterdam niet zo snel zou durven.
In Lecce leerde ik de tijd vergeten. Zitten, zonder te denken aan de volgende 10 minuten. Liggen, in de brandende zon, zonder op mijn telefoon te kijken hoeveel likes ik had op mijn Instagram.
Zwemmen en eten
Zwemmen, en urenlang stikkend van het lachen tennissen in het water met mijn allerbeste vriendin. Gewoon even liggen na je thuiskomst van een lange dag strand. Uitgebreid douchen om daarna niet in je korte broek en op sandalen uit eten te gaan, maar om te zoeken naar de juiste outfit met de goede schoenen en het past passende haar.
Eten, eindeloze gesprekken voeren met de tafel naast ons over wat écht lekker is en je niet druk maken over hoe laat je je eten krijgt, maar genieten van de prachtige wijn en de lachende mensen op straat.
Contact
Zo veel en zo makkelijk contact met de mensen om ons heen. We leerden in onze tijd daar veel mensen kennen die we allebei nog regelmatig spreken. In Lecce (en ook in Rome) heb ik tijdens mijn vakantie echte vriendschappen opgebouwd, omdat ik leerde de tijd te nemen voor de momenten en de gesprekken die daarop volgden.
Je hebt inmiddels wel begrepen wat ik van Italië leerde. Ik ben verliefd op Italië, ik verloor mijn hart aan Rome en ik ga ‘vreemd’ met Lecce. Op de ochtend van vertrek werden we huilend wakker. Wat er toen gebeurde…
Comments