in

Column: moestuinveteraan

moestuinveteraan

Vlak voordat het doek van de laatste warme herfstweek in Piemonte viel, ontmoette Rik Rensen meneer Bogliolo; zijn vingers kromgetrokken van de reumatiek stond hij met zijn 82 jaar te schoffelen alsof zijn leven ervan afhing. Zijn verhaal – een dag uit het leven van deze moestuinveteraan – is te lezen in het nieuwe Italië Magazine dat vanaf morgen weer in de kiosken ligt. Een voorproefje lees je hieronder.

In de verte zie ik hem al staan, meneer Bogliolo. Hij is zeker 82. Klein, met door de reuma kromgetrokken vingers. Zijn veel te grote broek zit met een vlassig touw om de bollende buik gesnoerd. Die broek was vroeger, toen meneer Bogliolo nog wat jonger was, veel beter gevuld dan nu. Dat zie je zo. Zijn starende ogen, waar een lichtblauwe glans in te zien is, kijken mij aan. Een krant lezen kan hij waarschijnlijk al lang niet meer.

Leunend op zijn houten hark met knoestige steel keurt hij de bergjes hazelnoten die hij zojuist in zijn boomgaard bij elkaar heeft geveegd. Het zijn de laatste nocciole die nog op de grond liggen en die niet ’s nachts stiekem door de zwijntjes zijn opgepeuzeld. Het zijn er nog aardig wat. Tien hoopjes hazelnoten liggen er onder de bomen te glanzen in de ondergaande zon. Goed voor zeker tien hazelnoottaarten.

LEES OOK:
Column: we willen nog niet naar huis!

Gaat het goed met u, meneer Bogliolo? ‘Abbastanza bene’ (redelijk goed), zegt hij, en hij trekt een zuinig mondje. Dan weet je het wel. Hij maakt zich net op om met een lang verhaal van wal te steken als zijn vrouw, die vanuit de deuropening van hun boerderij naar ons heeft staan loeren, hem met haar schelle stem onderbreekt. Het hout voor de kachel in de keuken is op. Of meneer Bogliolo snel een nieuwe lading wil brengen. En wel nu!

Afwerend gebaar. Verder geen reactie. Na een huwelijk van zeker zestig jaar weet je precies wat je aan elkaar hebt. Daar hoef je verder geen woorden aan vuil te maken. Hij trekt een grote zakdoek uit zijn broek tevoorschijn en wist zich het zweet van zijn hoofd. Noten harken is best een inspannend werkje.

Ik informeer naar de gezondheid van meneer Bogliolo. Werkt hij niet te hard op het land? De oude man kijkt me peinzend aan en wijst op zijn buik. Daar is hij vorig jaar aan geopereerd omdat hij pijn had aan zijn darmen. Het herstel heeft maandenlang geduurd. En er zijn momenten geweest dat hij dacht het niet te halen. Maar nu staat hij er toch maar weer.

LEES OOK:
Wegens vakantie gesloten - Jarl van der Ploeg

Sinds de operatie heeft hij wel meer last van gassen in zijn buik. Zijn vrouw vindt die winderigheid erg vervelend. Als hij er véél last van heeft, wordt hij meteen buiten de deur gezet. Maar hij kan er niets aan doen. Een olijke grijns trekt over zijn gelaat.

Ik informeer naar zijn moestuin, die ik altijd weer uitgebreid moet bewonderen. Dat zit zo: aan beide kanten van het landweggetje dat langs zijn boerderij loopt, verbouwt meneer Bogliolo groenten. Aan de ene kant kweekt hij sla, aan de andere kant tomaten, zucchine en snijbonen. En daarachter weer ligt zijn notengaard. Ik denk dat meneer Bogliolo niet zo van sla houdt. Of misschien lust mevrouw Bogliolo geen sla. Feit is wel dat hij mij na afloop van elk wekelijkse praatje steeds weer een paar zakken sla wil meegeven. Maar omdat het echtpaar Bogliolo wel sla verbouwt maar geen sla eet, is de sla uit zijn krachten gegroeid tot harde stronken groen, die ik als oneetbaar kwalificeer. Daarom informeer ik haastig naar zijn pomodori, die al jarenlang de trofeeën in de prijzenkast van meneer Bogliolo zijn.

Hij versteent. Hij pakt me bij mijn pols en trekt me mee naar de andere kant van het landweggetje. Daar hangen wat zielige tomaten er nogal slapjes bij.

LEES OOK:
Column: kerst in Italië

‘Het is té warm en té droog geweest,’ rouwt meneer Bogliolo hardop om zijn verloren oogst.

Of hij ze dan geen water kan geven, vraag ik beleefd. Die vraag had ik beter niet kunnen stellen. Meneer Bogliolo kijkt me aan met de afkeurende blik van een moestuinveteraan die geen stadse adviezen duldt.

Wanneer ik hem een hand wil geven, snijdt meneer Bogliolo onverwachts een prachtige volronde tomaat voor mij af van de achterste rij tomatenstruiken. Die had zo in zijn prijzenkast gekund. Volgende week praten we weer verder.

Geschreven door Rik Rensen. Van hem verscheen dit najaar het boek ‘Puur Piemonte’, een tweede bundeling van zijn columns en foto’s uit Italië Magazine. Foto boven: Edward Hendriks

Dit Is Italië

Geschreven door Dit Is Italië

Benvenuto su DitIsItalie.nl. DitIsItalie.nl is een digitaal Italië-magazine dat zich richt op liefhebbers van het land. Niet alleen als vakantiebestemming, maar ook als het land van ‘ik vertrek’, la dolce vita, lekker eten en modieuze noviteiten. Op ditisitalie.nl vind je Italië-nieuws, leuke verhalen, wetenswaardigheden, tips, recepten, campings, vakantiehuisjes, reizen en van alles meer over Italië. Ook jouw Italië-tips zijn welkom!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

5-Italiaanse-topfilms-uit-2016-die-je-moet-zien

5 Italiaanse topfilms uit 2016 die je moet zien!

De herversierde kerstboom van Rome

Rome moet gratis kerstboom opnieuw versieren