in , , ,

Column: een duizelingwekkende liefdesgeschiedenis in Florence

Dante en Beatrice
Dante Alighieri en zijn muze Beatrice Portinari (foto: Wikimedia)

In mijn eerste column wil ik jullie wat vertellen over het meest romantische koppel van Italië: Dante Alighieri en zijn muze Beatrice Portinari. Het was echte liefde. Ze ontmoetten elkaar in Florence, allebei nog geen 9 jaar oud. Zij was gekleed in zacht karmozijn en droeg een gordel om haar middel. Hij viel voor haar engelachtige gezicht en edele eigenschappen.

Dante dwaalde dag na dag door de stad om een glimp van haar op te vangen, maar hij sprak nooit met haar. Geen van beiden heeft ooit met een blik of woord uiting gegeven aan hun lust, noch aan hun liefde. Voor Dante betekent zijn liefde voor Beatrice uiteindelijk alleen: zorgen, weeklachten, verdriet en tranen.

Het nieuwe leven

Negen jaar later, als ze beiden achttien jaar zijn, ziet Dante haar in het wit gekleed, lopend in een straat in Florence. Ze draait zich om en groet hem. Haar groet vervult hem van vreugde. Hij is vervuld van haar liefde en de ontmoeting verandert zijn hele leven. Hij gaat dromen over haar. Ze wordt het onderwerp van zijn eerste sonnet: Vita Nuova (het Nieuwe Leven).

“Want dit was de eerste keer dat ze ooit tot mij sprak, ik werd vervuld met zo veel vreugde dat mijn zinnen begonnen af te haspelen, ik moest me terugtrekken uit het zicht van anderen. Dus keerde ik terug naar de eenzaamheid van mijn kamer en begon na te denken over deze gracieuze persoon.” – Vita Nuova III

Zij die gelukkig maakt

Zowel Beatrice als Dante gaan trouwen, maar niet met elkaar. Dante is verloofd met Gemma Donati en Beatrice trouwt met Simone de’ Bardi. Maar Beatrice sterft als ze nog geen 25 jaar oud is. De naam Beatrice betekent ‘zij die gelukkig maakt’.

Ook na haar dood blijft Dante zijn liefde voor Beatrice koesteren. Hij laat zich door niemand troosten, zijn ogen zijn sindsdien alleen nog maar vervuld met tranen. Ook tijdens zijn huwelijk met Donati rouwt hij om zijn verloren liefde. Op papier beschrijft Dante zijn liefde Beatrice, na haar dood wordt Vita Nuova uitgebracht.

Chiesa di Dante

De Santa Margherita dei Cerchi in Florence is een kerk uit de elfde eeuw en is sterk verbonden met de dichter. Er wordt gezegd dat hij in deze kerk voor het eerst een glimp van Beatrice heeft opgevangen. Het is ook de kerk waar Dante trouwde met Gemma Donati.

In deze kerk ligt Beatrice begraven onder een aparte grafsteen van het familiegraf van de Portinari. In de kerk staan rieten mandjes. Florentijnen en toeristen werpen daar briefjes in met de wensen van jonge meiden en vrouwen over onbeantwoorde en onbereikbare liefdes: ‘Beatrice, o Beatrice breng mij geluk in de liefde…’

Geschreven door Zofia Janssen

Sinds 2008 voel ik een verrassende verbintenis met Italië. Het diepblauwe water, citroenbomen en cipressen, samen met de majestueuze landschappen gaven me een magisch gevoel, een soort van thuiskomen, het was de vakantie waar de liefde voor Italië werd aangewakkerd. Al snel volgden meer Italiaanse zomers. In Florence is deze eerste liefde uitgegroeid tot een ware liefde. De stad maakte een enorme indruk op me, met haar vele kunstschatten. Omringd worden door zoveel schoonheid doet iets met je. Het inspireert, geeft energie en plotseling zie je overal kansen. Tenminste, dat is het effect wat deze stad heeft op mij. Het ongedwongen rondbanjeren, de sfeer, de geur. Tijdens de eerste wandelingen heeft de stad mijn hart gestolen. De eerste keer dat ik Florence bezocht, ben ik niet alleen verliefd geworden op de stad, ook ben ik voor een Italiaanse jongen gevallen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 mysterieuze bestemmingen in Italië

Italiaanse mannen én vrouwen zijn de ideale partner