in

Een vriendschap – Silvia Avallone

Een vriendschap - Silvia Avallone (beeld: De Bezige Bij)

Een vriendschap is de 5de roman van de filosofe uit Bologna die zich opnieuw voor een deel afspeelt in de culinaire studentenstad. Over een vriendschap tussen twee meiden op de middelbare school: Elise en Beatrice.

Het verhaal is in de ik-vorm geschreven door Elise. Ongeveer 15 jaar nadat de vriendschap voorbij is. Ze heeft inmiddels een kind gekregen en werkt hard als docent en alleenstaande moeder.

Beatrice is in de jaren na hun vriendschap een wereldberoemde influencer geworden met miljoenen volgers. Elise kijkt terug op hun vriendschap en probeert te ontrafelen wat de betekenis ervan was voor haar. De ontknoping lezen we uiteindelijk in de laatste hoofdstukken.

Het verhaal van De vriendschap

Elise is net verhuisd naar haar vader in een stadje in Ligurië nadat ze haar basisschool en het begin van de middelbare school heeft doorgebracht in de Piëmont.

Haar moeder was alleenstaand, verre van een voorbeeldige ouder en moest hard werken voor weinig geld. De opvoeding van haar kinderen was een extra last.

Elise heeft een wat oudere broer die zich verliest in de hardrock scene en in drugs. Op een dag laat haar moeder haar achter bij haar vader, terwijl zijzelf en haar zoon teruggaan naar de Piëmont.

Elise blijft eenzaam en ongezien achter in een saai provinciestadje met haar vader die ze nauwelijks kent.

Dit ongezien zijn is een belangrijk kenmerk van Elise’s jeugd en herkenbaar voor veel pubers, denk ik.

Velen van ons vrouwen menen een vriendin te hebben gehad die mooier en populairder was dan zijzelf, zoals Beatrice dat was voor Elise.

Extraverter en zekerder van zichzelf. Door haar voelde Elise zich gezien. De tijd op de middelbare school is toch één groot experiment om jouw positie ten opzichte van anderen te bepalen.

Vervolgens wordt over 4 of 5 jaar vriendschap verteld, waarin de moeder van Beatrice komt te overlijden en Elise verliefd wordt op Lorenzo.

De vriendschap tussen de vrouwen is heel sterk. Ook in die periode van de puberteit die een periode van beloftes is waarin alles nog open ligt en waarin de emoties zo sterk zijn.

Beatrice is een zelfverzekerde schoonheid, zo lijkt het tenminste door de ogen van anderen.

Ze durft te pronken met kleding en haar lichaam terwijl Elise slobbertruien en afgezakte spijkerbroeken draagt en haar lichaam probeert te verhullen. Ze brengen samen al hun tijd door en zijn heel vertrouwd met elkaar.

Als de middelbare school is afgesloten, verhuizen ze naar Bologna waar ze met zijn drieën (met Lorenzo erbij) gaan studeren. Elise is gelukkig, maar Beatrice en Lorenzo zijn dat niet.

Vervolgens gebeurt er iets waardoor de vriendschap abrupt wordt afgebroken.

Terugblik (spoiler alert)

Af en toe lezen we tussen het verslag over de gekrenkte gevoelens van Elise. Over het verraad van haar vriendin, maar ook over haar eigen rol daarin lezen we pas op het eind als het hele plaatje weer in beeld krijgen en ook het perspectief van Bea weer terug komt.

Ze hebben dan een fikse woordenwisseling, gooien alles eruit en vinden weer toenadering.

Natuurlijk is het makkelijk om te zeggen dat influencers een oppervlakkig leven leiden en dat social media een écht contact verhinderen.

Het is dan ook fijn dat op het einde het ressentiment van Elise toch wordt genuanceerd en we zien dat ook de influencer van miljoenen andere toch nog een mens is.

En dan lezen we de slotsom dat volwassen worden geen verlies is, maar een bevrijding en kun je nadenken over de vraag: moet het leven echt verteld worden om te kunnen bestaan?

Een belangrijke vraag, niet alleen voor een schrijver, want ik denk dat we allemaal soms verlangen naar iets eeuwigs.

Bij mij wisselen de gevoelens over het eerste elkaar af. Soms is volwassen worden een verlies en soms een bevrijding.

En of het leven verteld moet worden? Datgene wat verteld wordt zijn wisselende verhalen. Op ons 20ste kijken we anders naar onze middelbare schooltijd dan wanneer we 30, 50 of 70 zijn.

En ook dan: als ik me goed voel zal ik een andere versie hebben dan wanneer ik me slecht voel.

Zo evenwichtig zijn mensen niet. Onze verhalen veranderen. Het zijn meestal niet de saaie verhalen die we elkaar willen vertellen.

Niet alles hoeft verteld te worden om gekoesterd te worden, door jezelf. Daar lijkt weinig eeuwigs aan, maar het verlies van jezelf in een ogenblik biedt dat wel.

Zoals het lezen van dit prachtige boek.

Meer lezen van Avallone? Een paar jaar terug kwam van haar ook Levenslicht uit, die ik ook recenseerde voor Dit is Italië.

Een vriendschap
door: Silvia Avallone, vertaald door: Manon Smits
448 blz.
€ 24,99 (ook verkrijgbaar als e-book voor € 17,99)
De Bezig Bij, augustus 2021
ISBN 9789403137315

Geschreven door Lotje Lomme

Lotje Lomme studeerde Italiaans in Utrecht en Geschiedenis in Bologna. Ze haalde in 2017 haar C2-certificaat bij de Universiteit van Siena en heeft 8 jaar Italiaanse les aan Nederlanders gegeven. Ze is gecertificeerd DITALS docente, wat betekent dat ze ook in Italie les mag geven aan buitenlanders.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pater Familias

Pater Familias – Russell Shorto

Isola Bella bij Toarmina

7 tips voor Taormina