in , ,

Column: heet, hè?

heet op vakantie in Lecce

Vakantie in Lecce, in de Salento. Terug naar de week dat we nog niet in het bezit waren van onze Smart die ons overal bracht. Er was één dag in die drie weken vakantie die ervoor gezorgd heeft dat ik nooit meer naar Lecce ga, zonder dat ik een auto gehuurd heb. Vanaf dag één, die klaarstaat bij aankomst. Wat was het heet!

SONY DSC

SONY DSC

Ik weet niet meer waarom, maar er was een dag waarop wij wakker werden – hoogstwaarschijnlijk na een avond van zes cocktails bij Quantobasto en vier flessen wijn bij Doppiozero – en besloten om die dag in Lecce te blijven.

Het leek ons leuk om een dagje alle bezienswaardigheden van Lecce zelf te bekijken. Tijdens je vakantie ben je vaak geneigd om op pad te gaan en andere plekken en steden te bekijken. Soms vergeet je dat plek waar je verblijft stiekem net zo mooi is.

Lecce is een prachtige stad

Met Lecce is dat absoluut het geval. Lecce is écht een prachtige stad: fantastisch onderhouden, geweldig gerenoveerde panden, musea, kerken, parken, het kasteel… En vergeet vooral de waanzinnig goede restaurants en cafés niet, de vriendelijke mensen, de mooie winkels, de heerlijke zijstraatjes waar je in kunt verdwalen én mooie natuur.

Maar ondanks alle pracht en praal maakten wij wel degelijk een dramatische fout.

Niet te koud, niet te heet

Door de airco en de dikke stenen wanden in ons appartement was het voor ons moeilijk inschatten hoe het weer zou zijn die dag. Mijn vriendinnetje opende de weer-app op haar iPhone en het leek niet zo’n zonoverladen dag te worden. Oftewel, de perfecte dag om in Lecce te blijven. Er zou zon zijn, maar ook wolken, niet koud, maar ook niet te heet.

SONY DSC

SONY DSC

We stonden best vroeg op, maakten ons klaar (geen bikini aan vandaag, heerlijk!) en vertrokken naar Caffè Cittadino, onze ontbijtstek. We namen plaats op het terras, wat we anders nooit deden. We zaten eigenlijk altijd binnen, door de hitte, maar we bleven deze dag in Lecce, dus we besloten alles anders te doen, beginnend met ontbijten op het terras.

Een heet ontbijt

Geen goed idee. We bestelden twee caffè fresco, twee meergranencroissants en twee pasticiotti, zoals altijd. Al gauw bleek het warm… Warmer dan gedacht. Heet. Bloedheet.

We bleven een tijdje zitten, aten rustig ons ontbijt. Namen halverwege een tafel in de schaduw, maar vermeden het gesprek over de hitte. We bleven zitten, zwetend, werkend aan onze teint.

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

We rekenden af en gingen de stad in. Bezochten alle kerken die we tegenkwamen. Bestelden een koffie rond een uur of elf (en dronken deze binnen), verdwaalden vrij snel in de zijstraatjes en het gezeik over de verbazingwekkend hoge temperatuur volgde verbazingwekkend snel.

Heet, hè?

‘Heet he?!’ ‘Zo heet, niet te doen dit!’ ‘Ja, nee, maar ik zweet echt heel erg.’ ‘Hou op schei uit, ik lijk wel een zwembad.’ ‘Wás ik maar een zwembad.’ ‘Maar we mogen niet klagen.’ ‘Nee, dat klopt… het is ook lekker!’ ‘Ja! Maar wel wel heet.’

Eigenlijk was het een belachelijk idee geweest, om in te stad te blijven, struinend in de brandende zon, maar we waren en blijven vrolijk.

Street art en foto’s

Al gauw viel het ons op dat Lecce buiten al het moois, ook in bezit is van wat merkwaardige ‘street art’, zoals wij het noemden. De dobbelsteen kwam nogal vaak terug in het straatbeeld. Wat dit precies betekent, ik weet het tot op de dag van vandaag niet, maar we hebben wel gelachen.

SONY DSC

Wetende dat het bijna onmogelijk is voor ons beiden om ook maar in de buurt van normaal op de foto te komen, besloten we de gehele vakantie lang uitgebreid te poseren op elke foto.

Street art werd ons thema en zo gezegd, zo gedaan! Een fotoserie verder, belandden we in een photobooth. Dit wás echt het toppunt van slechte ideeën, maar als ik eraan denk val ik lachend van de bank en dat is ook wat waard!

Met ruim 45 graden in een afgesloten fotohok van twee bij één, bij elkaar op schoot is de perfecte combinatie voor de meest afgrijselijke foto die ik ooit in mijn hele leven gezien heb.

Die hebben we dan ook als bedankkaartje geven aan Marta en ja, ze was erg heel blij mee (en wij blij dat we er vanaf waren).

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

Op naar Porto Cesareo

Lecce is prachtig en besteed alsjeblieft aandacht aan al het moois (vergeet de street art niet),
maar doe dat niet met 27+ graden. Geloof mij, een beetje gas op die lolly en op naar Porto Cesareo, een veel beter advies!

Renee

Geschreven door Renee

Ik kwam voor het eerst in aanraking met Italië toen ik dertien jaar was en mijn familie de eindeloze vakanties in Frankrijk inruilde voor een camping in Italië. In Sarteano om precies te zijn. Na twee weken in Italië was het tijd om naar huis te gaan en dat viel mij zwaarder dan verwacht. Huilend in de auto en getroost door mijn vader, reden wij terug naar Nederland. Sindsdien reis ik zo’n drie keer per jaar naar Italië, soms voor vijf dagen en dan weer voor vier weken. Mijn hart ligt in Rome, maar daar blijft het niet bij. In 2015 ben ik voor het eerst naar Lecce, Salento geweest en binnen drie maanden was ik daar weer terug. Een prachtig gebied in Italië, een nog niet ontdekt paradijs. De volgende trip staat alweer op de planning. Wederom Salento, en daarna roadtrippen van noord naar zuid, want ik wil alles weten en beleven, tot ik besluit echt te emigreren.

One Comment

Leave a Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Castelmezzano - Basilicata

Basilicata: reis door vergeten land – deel 2

oudste vrouw ter wereld

Oudste vrouw ter wereld: blijf single!