in , ,

Column: my big fat Italian wedding

Mijn ervaring met trouwen in Italië

Trouwen in Italië
Trouwen in Italië (foto's: Livy Duin)

Het Vaticaan heeft flink veel invloed in Italiё en het katholieke geloof maakt een belangrijk deel uit van de cultuur. Niet zo gek dus dat er nog vaak in de kerk getrouwd wordt. In deze column lees je mijn persoonlijke ervaring met trouwen in Italië!

In mijn eigen vriendenkring varieert het van mensen die een hele tijd samen wonen om vervolgens te trouwen tot een stel dat geheel volgens het boekje pas na de huwelijksvoltrekking is gaan samenwonen.

Trouwen is nog wel een dingetje in Italië en er wordt gemiddeld een jaar voor de voorbereidingen uitgetrokken.

‘Corso fidanzati’

Het begint allemaal met de corso fidanzati, de cursus voor verloofden, georganiseerd door de kerk. Elke priester geeft een eigen invulling aan deze cursus en sommigen stellen zelfs toelatingseisen. Zo heb je er priesters bij die geen koppels toelaten die al samenwonen.

De kerk waar wij onze cursus hebben gedaan, heeft echter zelfs mij toegelaten, als niet-gelovige. Onze cursus bestond uit een tiental ontmoetingen met als thema’s onder andere het huwelijk volgens de bijbel, het huwelijk volgens ervaringsdeskundigen, tips van de advocaat, maar ook seksuele toelichting (voor beginners!).

Trouwcertificaat

Aan het einde van de cursus krijg je een certificaat. Zonder mag je niet in de kerk trouwen. In mijn specifieke geval had ik zelfs een aantal stempels uit het Vaticaan nodig om als niet-gelovige met mijn ‘katholieke’ verloofde te trouwen, waarbij ik officieel heb moeten verklaren mijn verloofde nooit van het katholieke pad te weg te halen.

LEES OOK:  Column: joepie, het is uitverkoop!

Wat dan wel weer praktisch is: als je in de kerk trouwt, hoef je niet meer langs het gemeentehuis. Die papieren teken je rechtstreeks in de kerk.

‘Mangiare’

Met de documenten op zak konden de voorbereidingen beginnen, met als eerste… nee, niet de jurk en ook niet de ringen maar… het restaurant!

Een bruiloft is hier pas een bruiloft als er flink wordt gegeten. Drie antipasti, drie primi, twee secondi, contorni, sorbetto, torta, noem het maar op.

De bedoeling is dat de gasten tonnetje rond van tafel gaan. Als je in Nederland vraagt hoe een bruiloft was, krijg je als antwoord ‘gezellig’, ‘niet gezellig’, ‘er werd goede muziek gedraaid’ enzovoorts.

Bij trouwen in Italiё is er maar één criterium: het eten. Enkele reacties die ik serieus na bruiloften heb gehoord:

  • ‘Toen ik thuiskwam had ik nog honger.’
  • ‘Er zat te weinig zout in de pasta.’
  • ‘Ik kreeg maar één portie vlees!’

Wil je dus blije gasten, zet hoog in op het eten.

De jurk

Dan de jurk. Over het algemeen is het concept trouwen in Italië er met de paplepel ingegoten. De trouwindustrie maakt daar slim gebruik van.

Ik heb wel jurken van ruim 3.000 euro gepast waarbij de verkoopster uiteraard joelend uitriep dat ‘dit dé jurk was’ en dat ‘die ene dag zo speciaal is, daar hoort een speciale jurk bij’.

LEES OOK:  Verhuizen naar Italië: zo deden wij het

Nou bleef ik hangen bij het gedeelte ‘ene dag’ en vond ik het juist zonde om zo veel uit te geven voor iets waar je zo kort plezier van hebt.

Ik ben gaan shoppen in Nederland wat de prijs gemiddeld halveerde. Uiteindelijk heeft zelfs mijn tante de jurk gemaakt. Dat is pas speciaal!

De ringen

De trouwringen zijn in de meeste gevallen sober, de fede is standaard geelgoud, maar als je echt gek wilt doen, kies je een andere kleur of je zet er een diamantje in. De naam van je lief en de trouwdatum worden erin gegraveerd. Dat is dan weer heel handig voor de vergeetachtigen onder ons.

Kortom, trouwen in Italië wordt groots aangepakt, maar laat weinig ruimte voor originaliteit.

Zoals met zo veel dingen in Italiё hechten ze zich meer aan traditie dan aan innovatie. Wat overigens de pret niet mag drukken.

Ik heb het altijd ontzettend naar m’n zin op Italiaanse  bruiloften.

Mits de pasta voldoende gezout is dan, hè!

Column: my big fat Italian wedding
3.8 (4 stemmen)

Geschreven door Livy Duin

Livy Duin

Livy is als eigenaresse van het bedrijf LIV connects it werkzaam als vertaalster en tolk. Verder organiseert zij workshops in zowel Italiё als Nederland voor wie geen genoeg kan krijgen van de Italiaanse taal, cultuur en lekkernijen. Livy: 'In 2007 ben ik aan mijn Italiё-avontuur begonnen door naar Verona te verhuizen. Nog regelmatig word ik (vaak positief, soms negatief) verrast door deze cultuur die vaak lijnrecht tegenover de Nederlandse staat. Graag vertel ik hierover.'

Loading…

Paus Franciscus trakteert op ijs

Sint Joris: paus trakteert op Italiaans ijs

Milan Design Week

Milan Design Week: groen is de mode