in ,

Column: hersengymnastiek

sportschool italie loopbanden
24/7 op de loopband (foto: Pixabay)

‘Hai, ik ben Gianfranco. Natuurlijk kan ik je wat informatie geven. Loop met me mee, gaan we daar zitten.’

Ik loop achter de atletische jongeman aan naar een bureautje midden in de zaal en plof op de stoel die erbij staat. Vijf minuten geleden zag ik die pas geopende aquariumbak vol sportende mensen langs de kant van de weg liggen. Op het laatste moment besloot ik er niet langs te rijden, maar er een kijkje te nemen. Het is echt de hoogste tijd om te gaan bewegen en waarom dan niet meteen in actie komen?

Sportief type

‘Het is niet de eerste keer dat je bij een sportschool binnenloopt, hè?’ zegt Gianfranco terwijl hij ontspannen achteroverleunt. ‘Volgens mij ben jij een sportief type, waar of niet? Ik zie dat meteen!’

Even denk ik dat hij me in de maling neemt. Als er iemand qua sporten liever lui dan moe is, ben ik het wel. Couch potato, dat is een woord dat beter bij mij past. Maar hij meent het serieus. Geen spotlichtjes in zijn ogen. Geen ironisch lachje. Wel een vriendelijke uitdrukking op zijn gezicht terwijl hij wacht tot ik wat zeg.

‘Nou, zo heel erg sportief ben ik niet hoor. Ooit tenniste ik wel. Ik heb ook gesquasht en zelfs aan aerobics gedaan. Maar dat is best lang geleden.’

LEES OOK:  Column: druivenpluk en damigiane

Ik vertel hem er maar niet bij dat hij in die tijd waarschijnlijk nog niet eens geboren was.

24/7

‘Zie je, dat zag ik meteen! En hoe komt het dat je dat nu niet meer sport?’

‘Tja, Gianfranco…’

‘Gianfra, noem me toch Gianfra. Zo word ik door al mijn vrienden genoemd.’

‘Oh, oké… Gianfra… Nou, ik denk tijdgebrek. Een gezin en werk en zo. Dan staat sporten al gauw op de laatste plek. Niet goed, hè, eigenlijk.’

‘Je bent echt niet de enige met te weinig tijd, dat hoor ik vaak. Maar dan ben je bij ons aan het juiste adres. Wij hebben namelijk iets dat andere sportscholen niet hebben: we zijn 24 uur per dag open, zeven dagen in week. Juist voor iedereen die het doordeweeks overdag druk heeft, is dat echt een uitkomst.’

’24 uur per dag? Zeven dagen in de week? Echt waar, Gianfranco?’

‘Gianfra, noem me toch Gianfra.’

‘O ja, sorry… Gianfra… Dus als het me om drie uur ’s nachts niet meer lukt om te slapen, zou ik hier naartoe kunnen komen om bij jou te sporten?’

In gedachten zie ik al een slaperige Gianfranco van zijn stretcher achter de balie omhoogkomen als ik er ’s nachts om drie uur fris en fruitig binnen kom met een sporttas over mijn schouder.

LEES OOK:  Basilicata: reis door vergeten land - deel 2

Nutellamiddagen

‘Ja, fantastisch hè! Dat vind je niet gauw bij andere sportscholen, zeg nu zelf. En wat je ook niet vaak bij andere sportscholen ziet, zijn onze befaamde Nutellamiddagen! Rond een uur of vier zetten we hier dan een grote tafel in de zaal en maken we voor iedereen een merenda: brood met Nutella!’

‘Nutella op een sportschool? Dat hoor je inderdaad niet zo gauw, Gianfra. Wat een bijzonder initiatief. Waarom doen jullie dat?’

Hij lacht breeduit: ‘Niet alleen sport verbroedert, maar brood met Nutella ook!’

Ik lach wat met hem mee en probeer me ondertussen voor te stellen hoe zo’n Nutellamiddag tussen de opgestelde martelwerktuigen verloopt. Zou iedereen à la minute stoppen met trainen op het moment dat de pot Nutella tevoorschijn komt? Elkaar met bezwete lijven verdringen om de tafel?

En waarover praten ze dan met elkaar, terwijl ze hopen dat er geen Nutella rond hun mond plakt? Hebben ze het over hun trainingsschema’s? Over hoelang ze nu extra moeten sporten om al die boterhammen er zo snel mogelijk weer af te trainen? Zouden ze afspreken samen een extra rondje op de loopband doen? Er staan er voor een half bataljon opgesteld, dus dat zou zonder problemen kunnen.

LEES OOK:  Column: te voet naar Rome - deel 17

An offer you can’t refuse

‘We doen het niet iedere dag hoor, maar het is altijd een succes. En wat denk je ervan, Mirta, lijkt het je niet wat om ook lid te worden?’

‘Nou, Gianfra, het klinkt allemaal heel erg veelbelovend. Vooral die Nutella. Maar een vervelende vraag: wat kost het om hier 24 uur per dag naar binnen te mogen lopen?’

‘Normaal gesproken € 22,50 per maand. Maar omdat we elkaar nu al vrij goed kennen kan ik je een aanbod doen dat we speciaal voor een select groepje vrienden hebben: een abonnement van 6 maanden voor maar € 150. Wat vind je daarvan, kan het mooier?’

Ik kijk hem verbaasd aan.

‘€ 150 een speciaal aanbod? Gianfranco, weet je dat wel heel zeker?’

‘Gianfra. Ja, ik weet het heel zeker. Is dat geen vriendenprijs?’

Ik glimlach en bedank hem voor alle informatie, terwijl hij duidelijk zichtbaar nadenkt over waar het nu precies misgaat. Een ontzettend aardige vent, mijn nieuwe allerbeste vriend Gianfra, maar hij heeft vast meer verstand van sporten dan van rekenen.

 

Column: hersengymnastiek
4.5 (4 stemmen)

Geschreven door Myrthe Claus

Myrthe Claus

Ons dagelijkse leven in Italië, dat in kleine dingen soms zo anders, maar vast toch heel herkenbaar is voor iedereen in Nederland, is de basis voor mijn column hier op DitIsItalie.nl. Ik werk als freelance copywriter en schrijf voor en over (vrouwelijke) ondernemers.

Loading…

Italiaanse politiek Proeftuin Italië

Italiaanse politiek: Proeftuin Italië

Luiz Pastore en Ronnie Wood

Rolling Stone Ron Wood maakt reclamespot voor Italiaanse kandidaat-senator