De zomer is nog maar net begonnen, maar Zuid-Italië staat alweer in brand

De zomer in Zuid-Italië begint meestal in juni. In de maand juni stijgen de temperaturen opeens van 23 naar 30 graden en dat is altijd even schakelen. De ene dag loop je nog met lange mouwen en een lange broek, de volgende dag moet je weer op zoek naar je korte broeken en T-shirts.

Voor ons is dat altijd even zoeken want deze hebben de hele winter ergens achter in de kast gelegen. 30 graden lijkt altijd meteen heel erg warm maar sinds we in Italië wonen raak je daar snel aan gewend en je weet niet beter. En is het op het land in de schaduw goed uit te houden omdat er altijd wel een briesje staat.

We passen sowieso onze dagindeling aan. We staan ’s morgens vroeg op en doen dan de intensieve klussen zoals grasmaaien, huis schoonmaken en dergelijke. ’s Middags doen we het rustig aan want dan wordt het te heet voor dat soort klusjes.

Ik moet zeggen dat mijn lichaam ’s middags ook altijd automatisch in de ruststand gaat en protesteert als ik bijvoorbeeld even het gras wil gaan maaien. Een half uurtje hou ik het vol, maar dan wordt het zwart voor mijn ogen en doet mijn lijf het niet meer. Kan misschien ook met de leeftijd te maken hebben, maar je ziet eigenlijk alle Italianen in de ruststand oftewel de welbekende siësta.

De straten zijn rond een uur of 2 ’s middags meestal helemaal uitgestorven. Winkels en bedrijven zijn gesloten en gaan tegen een uur of 5 weer open. Dat was wel iets waar ik in het begin moeilijk aan kon wennen. Behalve de grote winkelcentra, die zijn van 9.00 tot 21.00 uur open. Daar loop je lekker in de airco en krijg je niet veel mee van de warmte buiten.

Iets waar we de laatste weken veel mee geconfronteerd worden zijn enorme branden. Je ruikt zodra je opstaat al een brandlucht en rookpluimen in de verte worden een vertrouwd beeld. Gelukkig valt het bij ons in de omgeving nog mee, maar er zijn inmiddels heel grote branden geweest in de natuurparken en in de bossen aan de randen van de  stranden. Vorige week is zelfs een strandtent in rook op gegaan en moesten de strandgasten en de campinggasten geëvacueerd worden..

Maar ook de olijfvelden blijven niet gespaard. Het gras in de velden is momenteel droog en één sigaret uit het raam van een auto kan enorme gevolgen hebben. Wat me ook verbaasd is dat de mensen op het land er ook niet voor terugdeinzen om nog steeds hun houtafval en stukken grasveld op het land te verbranden. Ze doen dit natuurlijk al jaren en weten ze hopelijk wat ze doen, maar toch. Er staat op het platteland altijd wel een straffe wind, dus volgens mij kan een klein vuurtje best wel snel overslaan op  de rest van de omgeving. 

Eergisteren liepen we met de honden  te wandelen door de olijfvelden bij ons in de buurt. Op een gegeven momentje komt een man in zijn ape aanrijden en waarschuwde ons dat hij zo het een en ander ging verbranden op zijn velden. Vol ongeloof keken wij elkaar aan, maar waren in ieder geval blij dat we gewaarschuwd werden.

Wat nu zo jammer is dat ze hier de afgelopen jaren net zo hard gewerkt hebben om de olijfvelden weer opnieuw aan te planten. Een jaar of 10 geleden zijn in deze regio heel veel olijfbomen dood gegaan omdat ze besmet raakten met een bacterie.

Een trieste aanblik, want waar vroeger mooie olijfgaarden waren zag je nu alleen nog maar dode bomen staan. Ze hebben de afgelopen jaren met man en macht gewerkt om de olijven in ere te herstellen en veel nieuwe bomen geplant. Dit begon net zijn vruchten af te werpen en er ontstonden weer allemaal mooie groene velden. Helaas wordt door deze branden alles weer teniet gedaan. Wat overblijft zijn weer geblakerde bomen en velden.

Over de oorzaken van de branden doen op sociale media de meest wilde verhalen de ronde. Het zou het werk van pyromanen zijn en zelfs de maffia wordt als veroorzaker genoemd. Hoevel ik ook al van vele mensen hier in de regio gehoord dat er in het hakje van de laars geen sprake zou zijn van maffia. Althans niet dat zij weten. De enige plaats die genoemd wordt is Taranto, daar zouden ze een beetje actief zijn. Maar voorlopig blijven het wildwestverhalen. 

Ik geloof ook niet dat ze hier in Zuid-Italië echt onderzoek gaan doen naar de brandhaard. Maar dat weet ik niet zeker. Sommige kleine brandjes worden ook gewoon voor kennisname aangenomen en er niet op gehandeld. Dat vertelde onze buurman ons gisteren.

Achter ons huis en dat van de rest van alle buren hier, staat een grote strook bamboe. Nu bleek deze 4 jaar geleden in de brand te hebben gestaan. De bewoners natuurlijk de brandweer en de politie bellen, maar ze hadden er even geen tijd voor en zagen ook het belang niet. Gelukkig heeft de brand zich alleen beperkt tot de bamboe en is het niet overgeslagen naar de velden, maar ik kan me voorstellen dat je hem toch even zit te knijpen. 

Maar tot nu toe heb ik wel gezien dat bij heel grote branden wel met groot materieel uitgerukt wordt. Denk dus dat het een kwestie van prioriteiten stellen is. Ik hoop in ieder geval dat het niet zo door blijft gaan met de brandjes. Het levert een trieste aanblik op en er gaat zoveel natuur verloren.

En ik heb gezien dat het weer jaren en jaren duurt voordat de flora zich herstelt. Ik hou mijn hart vast want de zomer is pas net begonnen en straks wordt het gebied weer overspoeld met toeristen.