in , , ,

Column: dingen die je vergeet als je een tijdje niet in Italië bent geweest

We zijn net terug van een paar weekjes in Italië. Sinds 2000, toen we – mijn vrouw en ik – Italië hebben ‘ontdekt’, komen we er zo ongeveer wel elk jaar. Liever nog iets vaker. Bijvoorbeeld in de meivakantie én herfstvakantie, prima periodes om af te reizen naar het zuiden.

Hoewel we dus vaak in Italië komen, zijn er altijd wel weer van die opmerkelijke dingen die je even vergeet. Maar die reizen naar Italië tegelijkertijd ook zo aantrekkelijk maken. Je zit een dag (of iets langer) in de auto en je waant je in een compleet andere cultuur. Een paar zaken die ons tijdens ons laatste trip (opnieuw) opvielen.

Aangewezen op de zomervakantie

Meestal reizen we dus in het voor- of naseizoen, maar dit jaar waren we echter weer eens op de zomervakantie aangewezen. Het was nog even spannend of het zou lukken, want alle vakantiehuizen en agriturismo’s leken al wel bezet of waren te duur (logisch, wij waren laagseizoenprijzen gewend).

Via Airbnb vonden we een leuk boerenvakantiehuis van 250 jaar oud, in de bergen ten zuiden van Piacenza. Op maandag boekten we, op woensdag zaten we er. De eigenaar had ons voorzien van drinken, fruit en een ontbijt. Prettig, want de dichtstbijzijnde supermarkt bleek 30 kilometer verderop te zitten. Brengt me meteen bij het eerste punt.

Geen supermarkt om de hoek

Ook al weet je het: Italië is een groot land met veel bergen en afgelegen dorpjes, toch houd je er niet altijd rekening mee. Zelf wonen we aan de parkeerplaats van een supermarkt, dus wat dat betreft zijn we verwend. Even iets vergeten? Gewoon even terug naar de supermarkt. Die is in feite onze voorraadkast.

In Italië moet je bij het boodschappen doen écht met een lijstje werken. Even 30 kilometer rijden naar de supermarkt (en weer terug) doe je liever niet twee keer op een snikhete dag.

Natuurlijk, je kunt je alimentari ook in van die leuke, kleine winkeltjes kopen. Die zijn meestal wel wat dichterbij (in het dichtstbijzijnde dorp op 8,5 kilometer afstand bijvoorbeeld). Maar dan moet je voor al die zaken verschillende winkeltjes af. Misschien leuk als er géén kinderen bij zijn en je alle tijd hebt, maar anders is een supermercato wel verdomd makkelijk.

Tussen 14 en 18 uur kun je niks te eten krijgen

Natuurlijk weet je dat als ervaren Italië-ganger al lang: in de middag is het pranzo, wat de klok slaat. Je zorgt er maar beter voor dat je je lunch achter de kiezen hebt, of je boodschappen binnen. Veel restaurantjes sluiten in de middag, om pas in de avond weer open te gaan. Als je pech hebt pas weer om 19 uur (en dan nog ben je de eerste).

Met jonge kinderen erbij is deze dagplanning van de Italianen niet altijd handig. Zijn ze eindelijk klaar met hun middagslaapje, ben je vergeten dat je nog moest lunchen. Nou ja, dan maar naar die supermarkt, die wél open is. Overigens zit dat Italiaanse ritme dat kinderen pas om 21 of 22 uur naar bed gaan er al weer snel in. Je kunt niet anders.

In de bediening werken tachtigers

In Nederland zou je raar opkijken als je op een terrasje neerstrijkt en bediend wordt door een oud besje van in de tachtig. In Italië kan het prima dat nonna even de honneurs waarneemt.

Hard en duidelijk praten in je beste Italiaans en wat geduld hebben als ze je bestelling is vergeten. Ergens is het ook wel heel mooi dat je op die leeftijd nog steeds in het arbeidsproces zit. Het is nou eenmaal een familiebedrijfje, prima toch?

De spontane complimenten over je kinderen

Een gezin met drie jonge kinderen. Dat zie je niet vaak in het vergrijsde Italië, waar vrouwen het laagste geboortecijfer van heel Europa hebben. Drie kinderen, dat is bijzonder. Zeker als het van die schatjes met blond haar zijn.

We konden nergens komen of de complimenten over de belle bimbe vlogen ons om de oren. We hebben in drie weken Italië meer complimenten gekregen dan in al die jaren in Nederland.

Sommige locals wilden zelfs een foto van ons gezin maken. Bellissima, en helemaal mooi als de vierde een maschio blijkt te zijn. Nou, drie meiden vinden we wel genoeg hoor. Basta così!

Brood dat in een uur hard is

Leuk, zo’n Italiaans bakkertje met vers brood. Maar wel meteen opeten, hè? Binnen een uur (oké, misschien iets langer) is het niet meer te eten.

💡Tip: vraag om de pane pugliese, dat brood blijft wat zachter en kun je de volgende dag ook nog wel eten.

De handschoenen in de supermarkt

Hier in Nederland graait iedereen gewoon in de bakken met groente en fruit. Als iets je niet bevalt, leg je het weer terug. Daar moet je in de Italiaanse supermarkt niet aan beginnen. Die plastic handschoentjes liggen er niet voor niks! Gebruik je ze niet, dan kun je op commentaar rekenen. Ergens is het natuurlijk ook wel hygiënisch…

Schorpioenen… brrr!

Je vergeet ze makkelijk als je ze een paar jaar niet tegen bent gekomen. Maar zit je in een landelijke omgeving, en dan ook nog eens in een oud huis, dan kunnen ze er wel degelijk zitten: schorpioenen. Gelukkig niet de gevaarlijke zoals in Azië of Afrika, maar ook de Italiaanse schorpioenen kunnen steken.

Dat levert je een beet op vergelijkbaar met die van een wesp. Toch niet fijn. We kwamen er drie tegen tijdens ons verblijf in het vakantiehuisje. Toch prettig dat je eenmaal terug in Nederland niet meer je schoenen voor het aantrekken hoeft te controleren.

Welke dingen vallen jou op als je in Italië bent?

Ik kan zo nog wel even doorgaan. Maar dat bewaar ik maar voor een andere keer. Wat zijn voor jou de dingen die je steeds weer opvallen nadat je in Italië bent geweest? Vind je dat leuk of baal je ervan? Ik hoor graag van je!

Edward Hendriks

Geschreven door Edward Hendriks

In het dagelijks leven ben ik copywriter. Toen ik in het voorjaar van 2009 een maand in Napels doorbracht, kwamen de ideeën voor een maffiathriller bovendrijven én begon ik in de zomer van datzelfde jaar met dit Online Italië Magazine. De thriller 'Bloedgeld' kwam uiteindelijk in 2012 uit. Inmiddels heb ik drie thrillers gepubliceerd en werk ik aan nieuwe manuscripten. Samen met een aantal enthousiaste andere italofielen blijf ik bloggen voor Dit is Italië.

9 Comments

Leave a Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Column: vakantie!

Column: Italiaanse stranden en zomerse overpeinzingen