in , ,

Column: mijn 8 tips om Italiaans te leren

In mijn column van vandaag help ik jullie met het leren van Italiaans. Nou ja, ik geef je in ieder geval aan wat voor mij goed heeft gewerkt. Het goede nieuws is dat je in Nederland al prima kunt beginnen. Dit zijn mijn acht tips om Italiaans te leren.

1. Omring je met Italianen

Oké, dit is niet de makkelijkste zijn, zeker niet als je in Nederland of België woont. Maar ga eens naar een b&b op vakantie waar ze alleen Italiaans spreken. Ook al begrijp je niet alles, voor het leren van de taal is het heel goed. Wat nog beter zou zijn is een paar weken vakantie in een klein Italiaans dorp. Misschien kun je er wel een appartement huren. Omdat in kleine dorpen iedereen elkaar kent, spreken ze je direct aan als ze zien dat er nieuwe buitenlandse buren zijn. Grote kans dat ze geen Engels spreken en je direct kunt gaan oefenen.

2. Verplicht Italianen geen Engels te gebruiken

Makkelijker gezegd dan gedaan, zou je denken. Maar dan kan ik toch niks zeggen, hoor ik je denken. Dit is iets voor als je al wel een minimale kennis van het Italiaans hebt. Toen mijn vriend deed alsof hij me in het Engels niet meer begreep ging ik met sprongen vooruit. Als je zegt ‘ik supermarkt lopen’ begrijpen ze je ook wel. Het is helemaal fijn als iemand dan reageert met ‘o, je gaat lopend naar de supermarkt?’. Vaak vinden Italianen het leuk als je iets kunt zeggen (en reageren ze met een hele reutel aan zinnen waar je dan weer niets van begrijpt).

LEES OOK:  Column: waarom Italianen geen kinderen willen

3. Lach om je fouten

Ik heb gemerkt dat ze het niet erg vinden als je fouten maakt. Zo zei ik een keer ‘fermaforo’ in plaats van semaforo, wat stoplicht betekent. Fermare betekent namelijk stoppen, nog niet zo gek, dacht ik zo. Degene tegen wie ik het zei lag in een deuk. Mooi toch als je iemand kunt laten lachen.

4. Kijk Italiaanse (kinder)programma’s

Peppa Pig, L’Ape Maia en dat soort programma’s lijken misschien wat kinderachtig maar ik vond ze goed te volgen in het begin. De taal is toch simpeler en een beeld bij het woord is ook fijn. Ik keek ook graag het programma Reazione a catena, een woordspel op tv. Je zult begrijpen dat daar veel woorden voorbijkomen waarvan je er zeker een paar onthoudt. Wat ook leuk is, is om voor jou bekende films in het Italiaans te kijken, je weet dan tenslotte al waar het over gaat.

5. Luister naar de radio

In de auto, tijdens het koken, strijken of afwassen of waar je maar wilt natuurlijk. Het voordeel van de radio is dat je er geen plaatjes bij hebt. Je moet dus beter luisteren om te begrijpen waar het over gaat. Ook sla je veel zinnen, woorden en uitdrukkingen automatisch op en neem je die over in het spreken van Italiaans. Mijn brein lijkt inmiddels wel in het Italiaans te denken. Toen mijn moeder laatst over een bepaalde uitdrukking vroeg ‘waarom zeg je dat zo?’ kon ik geen antwoord geven. Het is gewoon zo dacht ik, net als een Nederlands kind dat gewoon weet dat het de fiets is en niet het fiets.

LEES OOK:  Italiaanse leenwoorden in het Nederlands

6. Zoek een favoriete Italiaanse zanger

Sinds ik hier woon ben ik helemaal gek van Ligabue. Zoek ook een artiest waar je helemaal gek van bent en draai de muziek grijs. Het voordeel van elke keer dezelfde liedjes luisteren is dat je steeds meer woorden herkent en kunt onderscheiden. En fonetisch meezingen mag! Luister maar eens naar een Italiaan als hij een Engels liedje meezingt.

7. Gok de woorden

Het klinkt misschien stom, maar als je eenmaal wat Italiaans spreekt kun het gewoon proberen. Soms lukt het, soms levert het lachende gezichten op. Probeer er eens –zione aan plakken. Ik wilde ‘manifestatie’ zeggen, maar omdat ik het niet dagelijks gebruik wist ik het woord niet. Ik dacht: manifestazione klinkt zo gek nog niet en ze begrepen ook nog wat ik bedoelde! En zo is het wel met meer woorden die in het Nederlands op -ing of -ie eindigen. Hoe meer Italiaans je kent hoe makkelijker dit wordt.

8. Begin pas met spreken als je eraan toe bent

Ik weet het, het is enigszins in strijd met wat ik hiervoor heb gezegd. Maar kinderen die hun moedertaal leren beginnen ook niet allemaal op dezelfde leeftijd met praten. De een heeft een langere ‘stille periode’ dan de ander. Het opnemen van de taal zorgt ook voor ontwikkeling ook al is deze niet meteen te zien. Kijk dus gerust nog wat meer televisie alvorens je aan het spreken van Italiaans waagt.

LEES OOK:  Column: kruipend tuingespuis

Het verhaal over talenknobbels, daar geloof ik trouwens niets van. Ik ben namelijk blijven zitten op de middelbare school omdat ik onvoldoende stond voor Nederlands, Frans, Duits en Engels. Of zou die knobbel zich al die tijd verstopt hebben?

In het begin leef je onder een steen en begrijp je niks van de wereld om je heen, maar al heel snel zul je woorden herkennen en vooruitgang zien. Het wordt een overlevingsmechanisme, je moet het wel leren lijkt het. Ik heb nooit rijtjes of grammaticaregels zitten stampen. Een manier die me veel meer aanspreekt dan uit een boekje leren, ook klinkt het spontaner en natuurlijker als je spreekt. Iemand vroeg me laatst: ‘Kom je uit Toscane? Je hebt niet het accent van hier’. Kijk, dat is dan echt een geweldig compliment!

Column: mijn 8 tips om Italiaans te leren
5 (1 stemmen)

Geschreven door Femke van Twuijver

Femke van Twuijver

In 2010 maakte ik met een vriendin een rondreis door Italië. Aangezien we studeerden en niet veel te besteden hadden verbleven we in hostels, zo ook in Rimini. De kamer deelden we daar met twee Italianen die geen woord Engels spraken, wat de pret niet mocht drukken. ’s Avonds zouden ze uitgaan met vrienden en ze vroegen of we mee gingen. Een van die vrienden deed wel heel erg zijn best, superleuk maar ook spannend, het blijft tenslotte een Italiaan. We wisselden enkel e-mailadressen uit. Terug in Nederland besloot ik contact te zoeken. Uiteindelijk is hij op vakantie naar Nederland gekomen en daar bleek dat onze gevoelens toch heel sterk waren. Een jaar lang heen en weer reizen volgde tot ik de mogelijkheid vond om mijn studie online af te maken. Op dat moment besloot ik bij hem in Piëmont te gaan wonen. Inmiddels woon ik hier drie jaar. Eind september 2014 zijn we getrouwd. Op beide vlakken dus geen liefde op het eerste gezicht, maar ik zou voor geen goud terug willen naar Nederland, zo veel hou ik nu van mijn man en het land.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…