Non-stop regen…

Donderdagmiddag 2 april om 16.00 uur: een gedenkwaardig moment heeft plaatsgevonden. De regen is eindelijk gestopt en de zon probeert weer door te breken.

De afgelopen 2 dagen hebben we non-stop regen gehad. Wegen waren ondergelopen en onbegaanbaar, de landerijen lijken op de uiterwaarden die ik vroeger bij mijn geboortestad altijd zag als de IJssel weer buiten zijn oevers trad. Nachtvorst eroverheen en we konden de schaatsen aantrekken. 

Net hebben we voor het eerst het land weer kunnen oplopen. Het was eigenlijk meer glibberen. Ik hoorde van een afstand al het water in het kanaaltje achter op het land tekeer gaan. Het is een grote woeste waterstroom geworden en we kunnen er bijna op wildwatervaren.

Verder zijn er op het land spontaan natuurvijvers ontstaan waar je momenteel kikkervisjes in ziet zwemmen. Droge wandelschoenen hebben we niet meer dus we zijn vanochtend gaan wandelen met onze laarzen. Hadden we eerder moeten doen. We kwamen voor het eerst weer thuis met droge voeten. 

De wegen zijn nog slecht met grote plassen hier en daar. Op sommige plekken zijn hele stukken asfalt verdwenen. Dat maakt het ook zo lastig rijden, want je weet nooit als je door een plas rijdt hoe diep hij is en of het wegdek nog intact is.

Het doet me een beetje denken aan het rijden met de auto tijdens de wintersport wanneer er net een pak sneeuw is gevallen. Op je hoede, alert blijven en soms met een blik op oneindig en verstand op nul door de waterplas heen.

De infrastructuur hier in Italië is helemaal niet berekend op zo veel water en als je gisteren de beelden op tv zag van sommige snelwegen, dan leken dat wel complete rivieren. 

Als het goed is zou het slechte weer nu voorbij moeten zijn. Afwachten maar. Toevallig zat ik net vanmiddag met een vriendin uit Senegal te kletsen – waar het momenteel 31 graden is – en hadden we het erover dat een van de redenen waarom mensen gaan emigreren vaak het mooie weer op de bestemming is.

Bij ons gaat deze reden niet meer op deze winter. Gelukkig blijven er genoeg andere redenen over, anders zouden we net zo goed de koffers weer kunnen pakken. 

Alle bomen zijn inmiddels wel uitgelopen of staan in bloei. Ook de bomen waarvan ik dacht dat ze dood waren. Alleen de walnotenboom vertoont nog geen leven. Denk als een dezer dagen het zonnetje er even op staat het één grote bloesempracht wordt.

Dus vanavond vroeg naar bed en hopen dat we morgen weer opstaan met een zonnetje.