in , ,

Column: het stembureau

stemmen in Italië
Zo stem je in Italië (beeld: Gianfranco Baldi)

Een paar weken geleden wordt er bij me aangebeld. Het is een uur of halfacht. Comune di Firenze. Normaal word ik dan een beetje benauwd, want dat is er een raccomandata; een aangetekende brief. Direct ga ik in mijn gedachten na of ik ergens te hard heb gereden of het vuilnis nog niet betaald heb. 

Ik kijk de mevrouw aan die me de brief overhandigd. ‘Wat is dit voor brief?’ vraag ik voorzichtig. Ze kijkt me aan. ‘Dit is voor het stemmen op de gemeenteraad, de burgemeester en de Europese verkiezingen.’

‘Stemmen?’ Ik kijk haar vragend aan. ‘Ja, dat mag jij want je bent residente. Je behoort tot de gemeente en hebt het recht om voor Europa te stemmen omdat je in Europa woont.’ Ze zucht hoorbaar, omdat ik blijkbaar een niet zo intelligente vraag had gesteld. ‘Hoe dan ook,’ vervolgt de vrouw, ‘zet hier je handtekening, dan kan ik naar huis’. Ik zet de handtekening en dank haar hartelijk voor haar tijd.

Als ik de woonkamer binnenloop kijk ik naar de envelop en maak hem open. Tessera elettorale, de verkiezingskaart. Het is een groot ding en blijkbaar krijg je, net als met de avondvierdaagse vroeger, een stempel als je bent gaan stemmen. Ik leg de stempas in de la en ga verder met werken. Op 26 mei gaan we pas beginnen.

Buzz

Een week voor de verkiezingen vraag ik me af op wie ik eigenlijk moet gaan stemmen. Centrodestra is geen optie voor me, noch voor Europa, noch voor onze gemeente. De gedachte dat mijn stem de Lega extra zetelt in Europa of ome Berlu terug laat komen, geeft me rillingen. Ik besluit met mijn vrienden te gaan overleggen. Wat heeft de stad nodig en wat is tactisch voor Europa?

LEES OOK:
Column: 'aprile, dolce dormire'

We maken er een avond van. Alle argumenten gaan op tafel en ook de consiglieri (de raadgevers) van de burgemeester worden doorgenomen. Wat is nou tactisch, kijkend naar de lange lijsten van namen en achtergronden? Na lang overleg zijn we het er over eens dat we willen dat de huidige burgemeester van Florence blijft. Wie van de consiglieri mogelijk onze voorkeur krijgt weten we niet. Er is te veel keuze.

Voor Europa is het snel duidelijk: stemmen met impact. Alleen op een grote partij dus, want die kleintjes hebben minder te zeggen en met een uiterst verdeeld veld aan kleuren en politieke achtergronden (van zwart tot groen) kun je beter zorgen dat je stem naar een partij gaat die ervoor zorgt dat er nog iets aan kleur in het parlement blijft. Met andere woorden: ‘dat het niet te zwart wordt’, zoals een vriend van me, Andrea, dan altijd wijs zegt.

Zondag 26 mei

Net als in een aantal andere landen is het in Italië gebruikelijk om op zondag te gaan stemmen. Het stemlokaal zit bij me om de hoek, dus ik besluit vroeg te gaan, dan is het nog niet te druk. Bij de ingang van de oude school waar ik moet gaan stemmen, staat een streng uitziende agente die de boel nauwlettend in de gaten houdt. Ik moet me melden bij loket 65, waar ik twee tafels zie, met daarachter een aantal mensen.

LEES OOK:
Column: Italiaanse mannen

De ene tafel is voor de dames, de andere tafel is voor de heren (alsof je naar het toilet gaat). Ik loop naar de ‘mannentafel’ en geef twijfelend mijn ID-kaart en stempas aan de jongen. ‘Nee,’ zegt hij, ‘de ID-kaart geef je aan de jongen naast me en de stemkaart aan het meisje.’

Een beetje verbaasd kijk ik naar de anderen aan tafel. ‘En wat doet de nummer vier in rij?’ vraag ik terwijl ik naar het andere meisje knipoog. ‘Ik ben er voor de buitenlanders die geen Italiaans spreken, maar wel resident zijn.’

Hoe werkt dit?

Ik krijg de stembiljetten aangereikt door weer een andere persoon. Drie verschillende kleuren, drie verschillende doeleinden. Ik moest denken aan het Nederlandse stembiljet, tot ik de biljetten openklap en zie dat ze leeg zijn. Ik begin te trillen. Hoe geef ik mijn stem dan aan? Ik zie een batterij aan partijlogo’s en daarnaast lijntje waar je op kunt schrijven. Verder geen uitleg of wat dan ook.

Snel gris ik mijn telefoon uit mijn binnenzak en zoek de stemprocedure op. Ik vond het te gênant om uit het hokje te stappen en te vragen hoe ik moet stemmen. Gelukkig bied Google uitleg: u zet een kruis door het partijlogo naar keuze en op de lijntjes kunt u dan aangeven naar welke persoon van die lijst uw voorkeur uitgaat.

LEES OOK:
Column: alle punten verzamelen!

Door de totale blackout had ik geen idee meer aan wie ik de voorkeur wilde geven. Omdat ik inmiddels al een kwartier in het hokje stond besloot ik dan maar alleen een kruisje door het logo te zetten.

Enigszins gespannen loop ik weer naar buiten en kijk versuft om me heen. Het meisje dat alleen met de buitenlanders die geen Italiaans spreken mag omgaan kijkt me bezorgd aan en vraagt of het goed met me gaat. Ik knik en loop naar de stembussen. Voordat ik de biljetten in de doos laat vallen, kijk ik even om me heen. ‘Daar gaan mijn eerste Italiaanse stemmen.’

Ik laat ze met zachte plofjes in de doos vallen en draai me om. De jongen overhandigt mijn ID-kaart en mijn stempas (blijkbaar moest ik die ook nog op een bepaalde manier vouwen). ‘Let goed op dat je de kaart niet verliest, want anders heb je een probleem. Deze heb je de komende 18 keer dat je nog moet stemmen, nodig (als ik dat haal trouwens, met iedere vijf jaar verkiezingen).

Ik loop naar buiten, groet de politieagente en beweeg me richting de bar op de hoek, want ieder bijzonder moment of mijlpaal in Italië, klein of groot, wordt gevierd met koffie en een brioche.

Column: het stembureau
5 (1 stemmen)

Reinout Bosman

Geschreven door Reinout Bosman

Reinout Bosman is een veelzijdige internationale spreker, schrijver en marketeer. 'Al jaren ben ik gefascineerd door Italië en al zijn facetten en schoonheden. Op jonge leeftijd ben ik verliefd geworden op Italië, waar ik al een aantal jaren woon. Als ‘import-Italiaan’ leer ik iedere dag weer van dit charmante en cultureel rijke land. En sta ik af en toe versteld van de dagelijkse gebeurtenissen die zowel hilarisch als bizar kunnen zijn. All’italiano, laten we dat maar concluderen.'

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Amalfikust

De 10 mooiste plekken in Campanië (Campania)

Gay Pride Rome 2019

Gay Pride Rome 2019: trots en vrolijk