in ,

Column: de aanvraag residentie

‘Maar u bent blónd! Tenorzangers moeten donker haar hebben en mediterraans bloed.’

Foto Reinout Bosman: YouTube
Foto Reinout Bosman: YouTube

‘Ach, jullie buitenlanders komen alleen maar voor mooi weer, pizza, rode wijn en mandolines,’ moppert de meneer van het gemeentekantoor. ‘Jullie doen hier niks, geven geld uit en ondertussen profiteren jullie van onze slecht georganiseerde systemen. Meneer, u graaft uw eigen graf. Ik zeg het u. Dit gaat u geen jaren volhouden.’ Op zijn kaartje staat de naam Giuseppe en als ik Giuseppe weer aankijk zie ik dat Giuseppe al heel lang achter dat bureau zit en daar al heel lang geen zin meer in heeft.

Ik kijk hem glimlachend aan en wil hem gewoon in zijn waarde laten, tot hij me aankijkt: ‘maar van alle aanvragen die ik vandaag heb gehad om iemand toe te laten tot deze stad bent u de meest exceptionele. Hij zet een bedrijf op, doet marketing en is ook een tenorzanger?’ ‘Dat klopt,’ zeg ik hem. ‘Dat is precies wat ik doe.’ ‘Maar u bent blónd,’ zegt hij verbaasd. ‘Tenorzangers moeten donker haar hebben en mediterraans bloed.’

Met een vriendelijk knikje vraag ik hem weer terug te gaan naar de orde van de dag om mijn inschrijving bij de gemeente te kunnen afronden. Alle documenten kloppen en het is een kwestie van alles in de computer zetten en een afspraak maken met de brandweer die me komt controleren of ik er wel echt woon.

Olanda of Paesi Bassi?

Giuseppe begint hoofdschuddend mijn formulieren in te vullen. ‘Waar komt u eigenlijk vandaan?’ vraagt hij na een paar minuten. ‘Uit Nederland.’ ‘Ah, oké.’ En weer volgt er een lange stilte. ‘Maar Nederland, is dat Olanda of Paesi Bassi?’. ‘Dat kan allebei,’ zeg ik rustig. ‘Gaat over hetzelfde.’ ‘Nou,’ aarzelt Giuseppe, ‘niet in mijn systeem. Dus ik zal het echt moeten uitzoeken. U schrijft Paesi Bassi, ik zie in mijn systeem Olanda. Dus nu weet ik het niet. Ik ga het een collega vragen.’

LEES OOK:  Column: alle punten verzamelen!

Was die collega nou maar een iets helderder licht…

De collega komt erbij en de riedel begint weer van vooraf aan. ‘Wat?’ zegt de collega verbaasd als Giuseppe aan haar uitlegt dat ik een Nederlander ben en me wil vestigen in Italië als marketeer en tenorzanger. ‘Maar deze jongen is blónd. Dat kán toch niet?’ Ik besluit maar even een boek te gaan lezen.

Vervolgens gaan ze de discussie aan over de kwestie Olanda – Paesi Bassi. Volgens de collega zou het moeten kloppen dat Olanda en Paesi Bassi één en hetzelfde land is. Maar: ‘Laten we het nog even natrekken bij de Nederlandse Ambassade.’

Ondertussen lees ik verder over het leven van Verdi en probeer me nergens wat van aan te trekken. Hoewel ik van achter mijn boek een lachbui maar met moeite kan onderdrukken. ‘Doe de mevrouw van de ambassade de groeten van me. Ik was er vorige week nog!’opper ik vrolijk. Maar de twee zijn te druk in gesprek.

Na twintig minuten komen ze allebei triomfantelijk naar me toegelopen. ‘We zijn eruit,’ zegt Giuseppe trots. ‘Het gaat inderdaad om hetzelfde land. Dus, Nederlandse marketingmeneer en tenor…’ (ik hoor wederom de verbazing in zijn stem), ‘ik ga verder met de registratie.’

LEES OOK:  Column: oudergesprekken op school in Italië

De bariton van meneer Giuseppe

Toch zie ik dat Giuseppe nog steeds niet helemaal tevreden is. Blijkbaar kan hij het idee van die opera niet helemaal loslaten. Een paar keer hoor ik hem ‘tenorzanger’ mompelen. Als hij eenmaal klaar is met de registratie, vraag ik hem wat er aan de hand is. Wat maakt het toch dat hij het niet kan geloven dat een mens ook kan zingen?

Hij zucht en kijkt even om zich heen. Dan zegt hij op zachte toon: ‘Ik had altijd graag zanger willen zijn. Ooit is mij gezegd dat ik een goede bariton ben, maar ik mocht niet zingen van mijn ouders. Sterker nog: mijn vader regelde me dit baantje en daar ben ik dan… of eigenlijk… nog steeds. Ik zit hier al 32 jaar.’

Medelijden

Ik krijg spontaan medelijden met hem. ‘Tja, dan snap ik dat je op alle details gaat letten. Je moet ergens je plezier uithalen,’ zeg ik hem terwijl ik hem recht aankijk. ‘Ja,’ is het antwoord. ‘Iedere gek weet dat Olanda en de Paesi Bassi hetzelfde land is. Maar ja, zo rek ik weer een paar minuten.’

Hij is gelukkig wel eerlijk, onze Giuseppe. Als ik hem doorvraag of hij wellicht een stukje wil zingen, vertelt hij dat hij het heeft opgegeven. ‘Heeft geen zin. Gedane zaken… dit is wat het is. Je moet jouw leeftijd hebben om die stem goed te ontwikkelen. Heeft bij mij geen zin meer. Maar ik ga graag naar de opera. Daar kan ik zeer zeker wel van genieten!’

LEES OOK:  Column: de olijvenoogst

‘Zal ik een stukje voor u zingen,’ meneer Giuseppe?

‘Mag ik u dan overtuigen dat ik wel een beetje kan zingen?’ vraag ik met een kleine glimlach op mijn mond. ‘Wat,’ schrikt Giuseppe. ‘Hier?!’ ‘Tuurlijk,’ zeg ik. ‘Geen enkel probleem.’ Als ik zie dat hij zachtjes knikt, haal ik diep adem en zing een stukje uit de Brindisi van de Traviata. In het kantoor wordt het doodstil. Als ik klaar ben  en met een glimlach ademhaal, beginnen de toegestroomde medewerkers te klappen. Giuseppe heeft de tranen in zijn ogen en schudt me de hand.

Hij wendt zich tot zijn collega’s en zegt: ‘Deze jongen die zowel uit Olanda als uit de Paesi Bassi komt, gaat hier in Florence wonen, doet iets met marketing maar is vooral tenorzanger!’

Welkom

Wat er vervolgens gebeurde deed me verbazen. In een ‘one voice’ hoorde ik ‘Welkom! Complimenten voor de stem, dat gaat nog meer kleur brengen aan de stad!’

Ik kijk Giuseppe aan die me een documentje in de hand drukt. ‘Morgenochtend komt de Vigile al voor de controle en dit is het nummer dat je nodig hebt voor de bankrekening. Veel succes en hopelijk zien we elkaar nog een keer. Als er iets is, gewoon even bellen!’

Enigszins perplex loop ik het gemeentekantoor uit en kan een grote glimlach niet onderdrukken.

Column: de aanvraag residentie
5 (1 stemmen)

Geschreven door Dit Is Italië

Dit Is Italië

Benvenuto su DitIsItalie.nl. DitIsItalie.nl is een digitaal Italië-magazine dat zich richt op liefhebbers van het land. Niet alleen als vakantiebestemming, maar ook als het land van ‘ik vertrek’, la dolce vita, lekker eten en modieuze noviteiten. Op ditisitalie.nl vind je Italië-nieuws, leuke verhalen, wetenswaardigheden, tips, recepten, campings, vakantiehuisjes, reizen en van alles meer over Italië. Ook jouw Italië-tips zijn welkom!

Loading…

PaulCamper - met de camper naar Italië

PaulCamper: in je droomcamper naar Italië

Palermo Culturele Hoofdstad 2018

Palermo: minder maffia, meer cultuur