in

Column: laat de Italiaanse jongeren aan het woord

Italiaanse jongeren moeten de regie over hun toekomst nemen, vindt Reinout Bosman (foto: Paolo Margari - Flickr)

Zoals waarschijnlijk wel bekend bij jullie, geef ik in Italië trainingen en gastcolleges in Public Speaking met als doel om een volgende generatie op te lijnen en bewust te maken van hoe en op welke manier zij hun verhaal vanaf het podium aan hun publiek kunnen vertellen en het publiek in dat verhaal mee kunnen nemen. Ik kan daarin oprecht zeggen dat dat werk inmiddels een missie is geworden. 

Insomma, magari e vediamo…

Iedereen die een beetje Italiaans en de meestgebruikte termen kent, valt het op dat eigenlijk heel veel zaken ‘conditioneel’ zijn. Vaak zal een Italiaan eerder ‘we zullen zien’ zeggen dan ‘het gaat me lukken!’. Of, als je vraagt hoe het gaat, hoor je eerder: ‘insomma’, ‘mwah…’ in plaats van ‘ik heb een uitstekende dag’. Of wat dacht je van het ‘speriamo bene’ – ‘laten we hopen dat het goed gaat’.

Alsof iemand anders dat voor je bepaalt, terwijl je dat toch voor een groot deel ook zelf in de hand hebt. 

Nog een voorbeeld: laatst zei ik bij een klant ‘sto molto bene’ – ‘het gaat erg goed met me’ en toen zei de klant: ‘Molto bene? Addirittura!’, ‘Zeer goed? Toe maar!’ en je hoorde een soort van ongeloof en een beetje afgunst in zijn stem. 

En dat is wel de mentaliteit waarmee we te maken hebben en waarmee we ook steeds meer in de wereld te maken krijgen. 

Je hoorde de spelden vallen…

Laatst gaf ik college aan de Universiteit van Florence over Public Speaking en op intentie gebaseerde communicatie. Je kon letterlijk een speld horen vallen toen ik zei dat je echt zelf verantwoordelijk bent voor je daden en acties en dat je die acties al in werking stelt als je de intentie hebt om die actie te ondernemen. Dat je echt zelf aan het roer staat om je eigen leven op de rails te krijgen en daarmee een inspiratie kunt zijn voor anderen. 

LEES OOK:
Videocolumn: Casa di Falcone e Borsellino

Je kon een speld horen vallen toen ik verantwoordelijkheid ging uitsplitsen in commitment en accountability. En de speld viel nog harder toen daar de vraag aan werd toegevoegd over wat je eert als mens en waar je als mens voor staat… Ik schoot dan ook bijna in de lach toen er één student was die zijn hand op stak en zei ‘ja maar, dat doen mijn ouders en mijn moeders zus altijd voor me’. 

Ik geloof dan ook echt dat het onze taak is om de volgende generatie te ondersteunen en ze te inspireren om het voor hun onbekende pad te gaan bewandelen.

Laat Italiaanse jongeren spreken

Als we daadwerkelijk iets willen veranderen, zullen we weer in het licht moeten gaan staan. In de arena van ons leven, in plaats van zitten en kijken vanaf de tribune. En dat ik die boodschap uitgerekend in Italië mag verkondigen en daar jongeren van bewust mag maken door mezelf iedere dag weer in de arena te zetten om mijn dromen waar te maken en steeds meer jongeren te kunnen bereiken, is daarin bijna een voorrecht en een logische zet van het lot.

Italië heeft, net als in veel andere landen, behoefte aan jongeren die het voortouw gaan nemen en durven op te staan om zich te laten horen over klimaat, goed onderwijs en gezondheidszorg. Wat de uitkomst van hun interventie ook moge zijn: als ze zich maar laten horen. 

LEES OOK:
Column: tijd, een betrekkelijk begrip....

Verenigde Naties

Een ander voordeel van Italië is dat de wereldvoedselorganisaties in Rome zijn gestationeerd en dat ik daar af en toe een game changer mag trainen om zijn of haar presentatie net even dat zetje te geven dat ze verdient. En dan zie je weer waar het écht om draait: dat we met zijn allen, op onze eigen manier, de wereld een stukje mooier kunnen maken.

Of dat nou vanuit de Verenigde Naties is of vanuit de gemeenschap waarin we leven of wellicht alleen maar door af en toe even naar een vriend of vriendin in moeilijkheden te luisteren: we kunnen het allemaal. 

Sharing is caring

En dat is de boodschap die ik deel met de Italiaanse jongeren. Om ze langzaam maar zeker voor te bereiden op wat hun volgende stap gaat zijn. Ze voor te bereiden op tegenslag, een zware afwijzing of juist het omgaan met succes. We weten allemaal dat Italiaanse jongeren zeer beschermd worden en als we dit land een zetje in de goede richting willen geven, zullen de jongeren in zichzelf moeten gaan geloven.

Daarin is staan op een podium eigenlijk de beste manier van het onder ogen komen van al je angsten, want als iedereen naar je kijkt en iets van je vindt, dan heb je naar jezelf toe iets te overwinnen. Of dat nou de rode vlekken in je nek zijn of het stemmetje in je hoofd dat je vertelt dat het je niet gaat lukken. 

Als ik kijk naar Italië is dat waar het grootste obstakel zit: het echt oprecht tevreden en oké zijn met jezelf en zien dat je vanuit dat ‘oké zijn’ nieuwe stappen kunt gaan zetten en daar trots op mag zijn.

LEES OOK:
Column: gezellig, gasten!

Dat je niet direct aan je eerste baan vastzit voor de rest van je leven (hoewel je dat ergens idealiter ook wel wilt om de nog niet bestaande hypotheek straks af te kunnen lossen) en dat je ontevredenheid eigenlijk een weerspiegeling van je angsten is. En daar hoef je geen therapeut of coach voor te zijn. Om dat te weten moet je gewoon geleefd hebben en af en toe vreselijk je hoofd stoten. 

Van Greta naar Rome

Ik zie Greta Thunberg bij de VN praten en ze is boos. Het wordt tijd dat de wereld naar de volgende generatie en naar hun behoeftes gaat luisteren. Als ik om me heen zie hoeveel jongerenorganisaties gerelateerd aan de VN aanwezig zijn in Rome kan ik dat alleen maar toejuichen. 

Ik hoop dat het de Italiaanse regering dan ook heeft geïnspireerd om wellicht in de komende maanden/ jaren meer te gaan luisteren naar de behoeftes van haar jongeren in plaats van ze naar het buitenland te zien vertrekken. 

Ik geloof er echt in dat het mogelijk is het tij te keren. Laten we er samen voor zorgen dat de wereld weer van wat extra kleur wordt voorzien. Iedereen op zijn eigen manier, maar wel samen.

O, en mocht je denken ‘waar zijn de leuke verhalen over de wijnoogst en een bureaucratisch kantoor?’

Lachen doen we volgende maand weer, maar dit moest ik echt even kwijt 🙂

Reinout Bosman

Geschreven door Reinout Bosman

Reinout Bosman is een veelzijdige internationale spreker, schrijver en marketeer. 'Al jaren ben ik gefascineerd door Italië en al zijn facetten en schoonheden. Op jonge leeftijd ben ik verliefd geworden op Italië, waar ik al een aantal jaren woon. Als ‘import-Italiaan’ leer ik iedere dag weer van dit charmante en cultureel rijke land. En sta ik af en toe versteld van de dagelijkse gebeurtenissen die zowel hilarisch als bizar kunnen zijn. All’italiano, laten we dat maar concluderen.'

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Rome Strand

Het strand van Rome

Lo spread

De Italiaanse spread…