in , , ,

Op zoek naar een nieuw huis in Italië – deel 1

Wij gaan verhuizen! Maar eerst geschikte bouwgrond vinden om een nieuw huis op te bouwen (foto: Stef Smulders)

De kogel was door de kerk! Al ruim een jaar zaten we te dubben over de vraag hoelang we nog met onze bed en breakfast door zouden gaan en nu opeens… het besluit! Na meer dan 10 geweldige seizoenen met fantastische gasten en belevenissen besloten we te gaan rentenieren en onze geliefde B&B Villa I Due Padroni te koop te zetten. Het komende jaar zou Nico 70 worden en dat was een mooie mijlpaal om deze ingrijpende beslissing aan vast te binden. Maar wat betekende dat eigenlijk allemaal?

Allereerst dat we een ander huis moesten gaan zoeken want de Villa is voor ons tweeën veel te groot, om nog niet te praten van de tuin. En ik wilde eindelijk wel weer eens vanuit de woonkamer direct een (veel kleinere) tuin in kunnen stappen zonder eerst 2 verdiepingen te moeten afdalen. En nog zo het een en ander.

We moesten maar eens een wensenlijstje gaan opstellen, net als 13 jaar geleden. Oude tijden keren weer. Panoramisch uitzicht was alvast een harde eis. Want daarop inboeten na er zolang mee verwend te zijn, nee. En er moest een redelijk formaat tuin aanwezig zijn natuurlijk. Qua ligging willen we graag iets dichter bij voorzieningen (een bar! We zagen ons al met de mannetjes van de streek een kaartje leggen, glaasje wijn bij de hand), als het kon op loopafstand. En het huis moest ruim genoeg zijn om een gastenslaapkamer en -badkamer te kunnen herbergen, alles op de begane grond. Ons budget werd bepaald door wat de Villa naar ons (vage) idee zou kunnen opleveren.

Hoe vind je zo’n huis? Nou, niet. Verschillende speurtochten op het internet leverden veel min of meer geschikte kandidaten op maar van geen enkel huis werden we echt opgewonden. Een beetje moedeloos zochten we verder totdat we opeens bedachten dat we natuurlijk ook een stuk bouwgrond zouden kunnen kopen om daarop een huis helemaal naar onze eigen wensen te laten bouwen. Door Roberto. Ja! Geweldig idee! Maar was er wel geschikte grond in de omgeving te koop? We begonnen de speurtocht opnieuw, naar terreni edificabili dit keer, maximaal 1.000 m2 groot, met mooi uitzicht en dicht bij voorzieningen. Was zoiets wel te vinden?

Bouwgrond gezocht (foto: offrocasa.com)

Wonderbaarlijk genoeg vonden we al meteen een aantal leuke plekjes. Er bleek genoeg grond te koop. Na bezoekjes aan de terreinen vielen de meeste af, maar troffen we ook een prachtig stuk grond met panoramisch uitzicht in alle richtingen. Het maakte deel uit van de gemeente Montu Beccaria en lag in de fractie Belvedere, hoe kon het ook anders.

Dit is het! dachten we meteen. Maar na een bezoek aan de makelaar en nog wat wikken en wegen viel deze droomlocatie toch af. De grond was wel erg duur (80 euro/m2) en bovendien in drieën verdeeld, wat betekende dat er naast ons huis nog twee andere gebouwd zouden worden. Maar wanneer en waar precies en hoe hoog? Jarenlang een bouwput naast de deur en een deel van je uitzicht weg, dat klonk niet aanlokkelijk. We zagen er met pijn in het hart vanaf.

Hoe moest het nu verder? Gelukkig wist Roberto raad. Toen hij begreep dat we niet langer een bestaand huis zochten maar bouwgrond, spitste hij zijn oren. Zou dat betekenen dat ik?, dacht hij ongetwijfeld. Maar we gaven nog niet meteen sjoege omdat we inmiddels een en ander hadden gelezen over geprefabriceerde houten huizen. Die waren, zo zeiden de, vooral Duitstalige, in Süd-Tirol werkzame leveranciers sneller te realiseren en ook veel goedkoper.

Mochten we dit geloven of was dit een geval van wij van WC-Eend adviseren…? Toen we dit idee noemden, trok Roberto meteen zijn wenkbrauwen op en liet een ontstemde grom ontsnappen. Voor een ambachtelijke bouwvakker was praten over geprefabriceerde huizen keihard vloeken in de bakstenen kerk.

‘Maar we kunnen toch een keer bij zo’n showroom gaan kijken?’ opperden we voorzichtig. Een nieuwe grom van Roberto volgde.
‘Je denkt toch niet dat ik daar ook maar een voet binnen zet, of wel?’ bromde hij.

Uiteraard maakten we wel een afspraak met een fabrikant en Roberto ging uiteindelijk toch mee. Hij was nieuwsgierig genoeg om te willen weten wat deze ‘foute’ concurrent in zijn geprefabriceerde houten schild voerde. In de showroom werden we hartelijk ontvangen door een naar de smaak van Roberto veel te gladde vertegenwoordiger en tijdens zijn uitleg fluisterde Roberto ons nu en dan wat kritische opmerkingen in, begeleid door sceptische uitdrukkingen zoals ‘Mah’, ‘Boh’, ‘Chissa’, ‘Forse’. Mooi, dachten wij, zo horen we het verhaal van twee kanten en kunnen daar ons voordeel mee doen. Voorlopig zag het er op het oog allemaal goed en aanlokkelijk uit.

Na afloop wilden we natuurlijk wel eens weten of zo’n kant-en-klare bouwdoos echt goedkoper was dan een traditioneel huis. Na veel mitsen en maren en omhaal van woorden, iets wat Roberto mateloos irriteerde, kwam de aap uit de mouw. De kosten zouden ongeveer 2.100 euro per vierkante meter bedragen. Roberto viel zowat van zijn stoel maar hield zich groot. Pas toen we buiten waren barstte hij los.
Esagerato! Overdreven, belachelijk, wat een bedrag!’

Volgens hem kon het veel goedkoper als hij het zou bouwen en de informatie die ik op Internet vond, bevestigde dat. Een traditioneel gebouwd huis kost normaal gesproken tussen de 1.500 en 1.800 euro per vierkante meter. Het ging dus geen bouwpakket worden, maar een door Roberto gebouwd paradijsje. Op grond die we nog niet hadden en op basis van een nog niet bestaand ontwerp.

We moesten nu echt aan de slag!

N.B. Voor wie er zelf van droomt in Italië een vakantieverblijf te beginnen: onze Villa staat nog te koop. Het is een unieke kans (vinden wij): een gerenommeerde en goedlopende business, instapklaar, zonder ‘Ik Vertrek’-ramptoestanden in een schitterende omgeving met veel potentie. En een hypotheek die, indien gewenst, overgenomen kan worden. Belangrijk, want over hoe moeilijk het is om in Italië een hypotheek te verkrijgen gaat een volgende blogaflevering.

Zie onze website voor alle informatie.

🇮🇹Leestip: Meer leuke verhalen over het leven in Italië lezen? Die vind je in de drie delen ‘Italiaanse Toestanden’ van Stef Smulders, o.a. verkrijgbaar bij bol.com.

Stef Smulders

Geschreven door Stef Smulders

Stef Smulders is een Nederlander die in 2008 met echtgenoot Nico en hond Saar naar Italië emigreerde om daar een B&B te beginnen.
Hij verkocht zijn huis, liet familie en vrienden achter en deed een sprong in het onbekende. In 2014, bijna vijf jaar later, deed hij in het boek ‘Italiaanse Toestanden’ verslag van zijn belevenissen. Over de aankoop van een huis met een wispelturige makelaar, de verbouwing ervan met een eigenwijze aannemer, maar ook leuke en leerzame ontmoetingen met bijzondere Italianen. ‘Italiaanse Toestanden’ is inmiddels het hoogstgewaardeerde Italiëboek op bol.com en is in het Engels en het Spaans vertaald. In 2016 schreef hij het vervolg: Meer Italiaanse Toestanden en in 2017 verscheen deel 3, 'Nóg Meer Italiaanse Toestanden'. In 2019 zal zijn eerste bundel met zeer korte komische verhalen verschijnen, onder de titel ‘Bezoekuur en 100 Andere Zeer Korte Verhalen’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

8 geweldige Lego-dozen voor Italië-fans

Dromen, durven, doen: op weg naar Italië – deel 1