in , , ,

Column: een onaangename ervaring

Een deel van de rommel die de Italianen achterlieten
Een deel van de rommel die de Italianen achterlieten (foto: Stef Smulders)

Vade retro, satana!’ appt Roberto mij. Ik krijg een onbedaarlijke lachbui. Van de zenuwen waarschijnlijk, want ik had hem net geschreven dat de Italiaanse familie die het afgelopen lange weekend bij ons logeerde, gevraagd had of ze komend weekend terug mocht komen.

‘Nou nee, mi dispiace, er heeft net een andere familie geboekt,’ was mijn, toegegeven, laffe antwoord. Hoe halen ze het in hun hoofd, was mijn veel kordatere gedachte bij hun brutale verzoek. Terugkomen? Nadat je zo’n puinhoop hebt achtergelaten? Geen denken aan. Mi dispiace. Maar niet heus. ’Keer op je schreden terug, Satan!’

Een week geleden vroeg een zekere Giovanni ons via Airbnb of hij met zijn familie, samen met een bevriende familie, bij ons mocht verblijven. We zeiden dat dat kon, ervan uitgaand dat het (Italiaanse familie) toch niks zou worden. En inderdaad, de vragen begonnen meteen alweer: hoe zit dit, hoe zit dat, is het zwembad open, privé, verwarmd, wat is de prijs (zie Airbnb!), enzovoorts. 

Maar Giovanni bleek doortastender dan de gemiddelde Italiaanse aanvrager en hij stuurde ons een e-mail met de vraag of hij mocht bellen. Dat mocht uiteraard. Ik vertelde hem er meteen bij dat hij goedkoper uit zou zijn als hij rechtstreeks bij ons zou boeken, hetgeen ik presenteerde als ‘korting’, hoewel hij gewoon onze standaardprijs zou betalen. Nederlandse boerenslimheid. Hij belde. We waren er wonderwel snel uit, ze kwamen echt! De nood was in hun piepkleine Milanese appartementje zonder balkon zo hoog gestegen dat ze er echt een paar dagen uit móesten. Snel het grote appartement tiptop in orde maken dus!

Hé, een e-mail, een andere Italiaanse familie die in het kleinere appartement geïnteresseerd is, voor zaterdag en zondag. Mmm, misschien moesten we dat toch maar niet doen. Bij de twee families die het grote appartement gehuurd hadden leek de privacy nogal gevoelig te liggen. Voor je het weet ontstaat er ‘gedoe’. We lieten weten dat het niet kon. Even later belde Giovanni opnieuw. Hij vertelde schoorvoetend dat hij van zijn vrienden gehoord had dat hun aanvraag door ons was afgewezen. Vrienden? Ja, het was een bevriende familie die de aanvraag gedaan had. Dat hadden ze er (vreemd genoeg) niet bij verteld. Met die wetenschap was het natuurlijk geen probleem. Kleine appartement nu dus ook netjes maken!

Giovanni had gevraagd of ze ’s ochtends al vroeg mochten komen en dat kon want het appartement was toch leeg. Ze arriveerden echter pas tegen het eind van de ochtend… Ieder zijn meug! Het appartement werd geïnspecteerd en goedgekeurd. O ja, werd het afval hier gescheiden? En waar brachten we het dan naartoe? Nico legde het geduldig uit. We wensten hun een prettig verblijf. We bekeken van een afstand hoe de coronaregels aan de Italiaanse laars gelapt werden: de bevriende familieleden begroetten elkaar hartelijk met handengeschud, omhelzingen en zoenen. Nou ja, we zorgden zelf wel dat we afstand hielden.

Op zondag lieten de Italianen weten dat ze nog graag een dag extra bleven, als dat kon. Dat kon inderdaad. Of korting mogelijk was. Nee, dat kon dan weer niet. Ze bleven toch en vertrokken uiteindelijk eind van de maandagmiddag. Ze waren heel tevreden, riepen ze, terwijl we ze vanaf ons balkon uitzwaaiden. ‘Forse ritorniamo prossima settimana!’ Dat beloofde wat.

Helaas. De toestand waarin we het grote appartement aantroffen viel tegen, om het voorzichtig uit te drukken. Tussen de koelvriescombinatie en de muur zag ik een opeenstapeling van plastic en papieren zakken, gevuld met flessen, plastic en papierafval. Alles door elkaar. De vraag aan ons over hoe het met het afval ging, hadden ze kennelijk uit algemene interesse gesteld, niet om ernaar te handelen. Ik besloot om mijn kostbare handjes niet aan hun mengafval bloot te stellen om het alsnog te sorteren. Het ging ongemengd de container in. Daarvoor moest ik de tassen en zakken wel een voor een wegbrengen want er zaten of geen hengsels aan, of die waren afgescheurd of ze zouden gegarandeerd tijdens het transport afscheuren.

Nico wierp zich op het afval dat in de badkamer en de slaapkamers achtergelaten was. Gelukkig hij en niet ik: hij trof overal in de afvalemmers luiers aan. Gevulde luiers. Bah! In de keuken vond ik verschillende aangekoekte pannen op het aanrecht die zelfs na uren in kokend water te hebben geweekt niet schoon te krijgen waren. Waarom niet even afgespoeld en in de aanwezige vaatwasser gedaan? Het hele aanrecht was bezaaid met kruimels en vet en weet ik wat allemaal. Toen ik ook in de kastjes nog vuil servies aantrof, wist ik het even niet meer. Waar moest ik in hemelsnaam beginnen?

Na een paar uur zwoegen, verdeeld over een paar dagen want het was echt een ontmoedigende klus, was het appartement eindelijk weer schoon. Klaar voor de terugkeer van dezelfde families? Nou nee. Vade retro, Italiani!

🇮🇹Leestip: Meer leuke verhalen over het leven in Italië lezen? Die vind je in de drie delen ‘Italiaanse Toestanden’ van Stef Smulders, o.a. verkrijgbaar bij bol.com.

Stef Smulders

Geschreven door Stef Smulders

Stef Smulders is een Nederlander die in 2008 met echtgenoot Nico en hond Saar naar Italië emigreerde om daar een B&B te beginnen.
Hij verkocht zijn huis, liet familie en vrienden achter en deed een sprong in het onbekende. In 2014, bijna vijf jaar later, deed hij in het boek ‘Italiaanse Toestanden’ verslag van zijn belevenissen. Over de aankoop van een huis met een wispelturige makelaar, de verbouwing ervan met een eigenwijze aannemer, maar ook leuke en leerzame ontmoetingen met bijzondere Italianen. ‘Italiaanse Toestanden’ is inmiddels het hoogstgewaardeerde Italiëboek op bol.com en is in het Engels en het Spaans vertaald. In 2016 schreef hij het vervolg: Meer Italiaanse Toestanden en in 2017 verscheen deel 3, 'Nóg Meer Italiaanse Toestanden'. In 2019 zal zijn eerste bundel met zeer korte komische verhalen verschijnen, onder de titel ‘Bezoekuur en 100 Andere Zeer Korte Verhalen’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

Triëst - 10 dingen om te zien en te doen

Triëst: 10 dingen om te zien en te doen

Mijn Napels van Saskia Balmaekers

Mijn Napels – Saskia Balmaekers